| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Saṁyutta Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationសំយុត្ត និកាយ ១១។២២
The Related Suttas Collection 11.22
៣។ តតិយវគ្គ
Chapter Three
ទុព្ពណ្ណិយសុត្ត
Ugly
សាវត្ថិយំ ជេតវនេ។ តត្រ ខោ …បេ… ឯតទវោច:
Near Sāvatthī in Jeta’s Grove.
“ភូតបុព្ពំ, ភិក្ខវេ, អញ្ញតរោ យក្ខោ ទុព្ពណ្ណោ ឱកោដិមកោ សក្កស្ស ទេវានមិន្ទស្ស អាសនេ និសិន្នោ អហោសិ។
“Once upon a time, bhikkhus, there was a native spirit who was ugly and deformed. He sat on the throne of Sakka, lord of gods.
តត្រ សុទំ, ភិក្ខវេ, ទេវា តាវតិំសា ឧជ្ឈាយន្តិ ខិយ្យន្តិ វិបាចេន្តិ: ‘អច្ឆរិយំ វត ភោ, អព្ភុតំ វត ភោ។ អយំ យក្ខោ ទុព្ពណ្ណោ ឱកោដិមកោ សក្កស្ស ទេវានមិន្ទស្ស អាសនេ និសិន្នោៜតិ។ យថា យថា ខោ, ភិក្ខវេ, ទេវា តាវតិំសា ឧជ្ឈាយន្តិ ខិយ្យន្តិ វិបាចេន្តិ តថា តថា សោ យក្ខោ អភិរូបតរោ ចេវ ហោតិ ទស្សនីយតរោ ច បាសាទិកតរោ ច។
But the gods of the Thirty-Three complained, grumbled, and objected, ‘Oh, how incredible, how amazing! This ugly and deformed spirit is sitting on the throne of Sakka, the lord of gods.’ But the more the gods complained, the more attractive, good-looking, and lovely that spirit became.
អថ ខោ, ភិក្ខវេ, ទេវា តាវតិំសា យេន សក្កោ ទេវានមិន្ទោ តេនុបសង្កមិំសុ; ឧបសង្កមិត្វា សក្កំ ទេវានមិន្ទំ ឯតទវោចុំ: ‘ឥធ តេ, មារិស, អញ្ញតរោ យក្ខោ ទុព្ពណ្ណោ ឱកោដិមកោ សក្កស្ស ទេវានមិន្ទស្ស អាសនេ និសិន្នោ។ តត្រ សុទំ, មារិស, ទេវា តាវតិំសា ឧជ្ឈាយន្តិ ខិយ្យន្តិ វិបាចេន្តិ: “អច្ឆរិយំ វត ភោ, អព្ភុតំ វត ភោ។ អយំ យក្ខោ ទុព្ពណ្ណោ ឱកោដិមកោ សក្កស្ស ទេវានមិន្ទស្ស អាសនេ និសិន្នោ”តិ។ យថា យថា ខោ, មារិស, ទេវា ឧជ្ឈាយន្តិ ខិយ្យន្តិ វិបាចេន្តិ តថា តថា សោ យក្ខោ អភិរូបតរោ ចេវ ហោតិ ទស្សនីយតរោ ច បាសាទិកតរោ ចាតិ។ សោ ហិ នូន, មារិស, កោធភក្ខោ យក្ខោ ភវិស្សតីៜតិ។
So the gods went up to Sakka and told him what had happened, adding, ‘Surely, good sir, that must be the anger-eating spirit!’
អថ ខោ, ភិក្ខវេ, សក្កោ ទេវានមិន្ទោ យេន សោ កោធភក្ខោ យក្ខោ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ឯកំសំ ឧត្តរាសង្គំ ករិត្វា ទក្ខិណជាណុមណ្ឌលំ បថវិយំ និហន្ត្វា យេន សោ កោធភក្ខោ យក្ខោ តេនញ្ជលិំ បណាមេត្វា តិក្ខត្តុំ នាមំ សាវេតិ: ‘សក្កោហំ, មារិស, ទេវានមិន្ទោ, សក្កោហំ, មារិស, ទេវានមិន្ទោៜតិ។ យថា យថា ខោ, ភិក្ខវេ, សក្កោ ទេវានមិន្ទោ នាមំ សាវេសិ តថា តថា សោ យក្ខោ ទុព្ពណ្ណតរោ ចេវ អហោសិ ឱកោដិមកតរោ ច។ ទុព្ពណ្ណតរោ ចេវ ហុត្វា ឱកោដិមកតរោ ច តត្ថេវន្តរធាយីតិ។
Then Sakka went up to that spirit, arranged his robe over one shoulder, knelt with his right knee on the ground, raised his joined palms toward the anger-eating spirit, and pronounced his name three times: ‘Good sir, I am Sakka, lord of gods! Good sir, I am Sakka, the lord of gods!’ But the more Sakka pronounced his name, the uglier and more deformed the spirit became, until eventually it vanished right there.
អថ ខោ, ភិក្ខវេ, សក្កោ ទេវានមិន្ទោ សកេ អាសនេ និសីទិត្វា ទេវេ តាវតិំសេ អនុនយមានោ តាយំ វេលាយំ ឥមា គាថាយោ អភាសិ:
Then Sakka, lord of gods, guiding the gods of the Thirty-Three, recited this verse:
‘ន សូបហតចិត្តោម្ហិ, នាវត្តេន សុវានយោ; ន វោ ចិរាហំ កុជ្ឈាមិ, កោធោ មយិ នាវតិដ្ឋតិ។
‘My mind isn’t easily upset; I’m not easily drawn into the maelstrom. I don’t get angry for long, anger doesn’t last in me.
កុទ្ធាហំ ន ផរុសំ ព្រូមិ, ន ច ធម្មានិ កិត្តយេ; សន្និគ្គណ្ហាមិ អត្តានំ, សម្បស្សំ អត្ថមត្តនោៜ”តិ។
When I do get angry I don’t speak harshly, nor do I advertise my own virtues. I carefully restrain myself out of regard for my own welfare.’”
The authoritative text of the Saṁyutta Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
