| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Saṁyutta Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationសំយុត្ត និកាយ ៧។១០
The Related Suttas Collection 7.10
១។ អរហន្តវគ្គ
1. The Perfected Ones
ពហុធីតរសុត្ត
Many Daughters
ឯកំ សមយំ ភគវា កោសលេសុ វិហរតិ អញ្ញតរស្មិំ វនសណ្ឌេ។
At one time the Buddha was staying in the land of the Kosalans in a certain forest grove.
តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរស្ស ភារទ្វាជគោត្តស្ស ព្រាហ្មណស្ស ចតុទ្ទស ពលីពទ្ទា នដ្ឋា ហោន្តិ។ អថ ខោ ភារទ្វាជគោត្តោ ព្រាហ្មណោ តេ ពលីពទ្ទេ គវេសន្តោ យេន សោ វនសណ្ឌោ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា អទ្ទស ភគវន្តំ តស្មិំ វនសណ្ឌេ និសិន្នំ បល្លង្កំ អាភុជិត្វា ឧជុំ កាយំ បណិធាយ បរិមុខំ សតិំ ឧបដ្ឋបេត្វា។ ទិស្វាន យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវតោ សន្តិកេ ឥមា គាថាយោ អភាសិ:
Now at that time one of the brahmins of the Bhāradvāja clan had lost fourteen oxen. While looking for them he went to that forest, where he saw the Buddha sitting down cross-legged, his body set straight, and mindfulness established in front of him. He went up to the Buddha, and recited these verses in the Buddha’s presence:
“ន ហិ នូនិមស្ស សមណស្ស, ពលីពទ្ទា ចតុទ្ទស; អជ្ជសដ្ឋិំ ន ទិស្សន្តិ, តេនាយំ សមណោ សុខី។
“This ascetic mustn’t have fourteen oxen missing for the past six days: that’s why this ascetic is happy.
ន ហិ នូនិមស្ស សមណស្ស, តិលាខេត្តស្មិ បាបកា; ឯកបណ្ណា ទុបណ្ណា ច, តេនាយំ សមណោ សុខី។
This ascetic mustn’t have a field of sesame ruined, with just one or two leaves: that’s why this ascetic is happy.
ន ហិ នូនិមស្ស សមណស្ស, តុច្ឆកោដ្ឋស្មិ មូសិកា; ឧស្សោឡ្ហិកាយ នច្ចន្តិ, តេនាយំ សមណោ សុខី។
This ascetic mustn’t have rats in a vacant barn dancing merrily: that’s why this ascetic is happy.
ន ហិ នូនិមស្ស សមណស្ស, សន្ថារោ សត្តមាសិកោ; ឧប្បាដកេហិ សញ្ឆន្នោ, តេនាយំ សមណោ សុខី។
This ascetic mustn’t have carpets that for seven months have been infested with fleas: that’s why this ascetic is happy.
ន ហិ នូនិមស្ស សមណស្ស, វិធវា សត្ត ធីតរោ; ឯកបុត្តា ទុបុត្តា ច, តេនាយំ សមណោ សុខី។
This ascetic mustn’t have seven widowed daughters with one or two children each: that’s why this ascetic is happy.
ន ហិ នូនិមស្ស សមណស្ស, បិង្គលា តិលកាហតា; សោត្តំ បាទេន ពោធេតិ, តេនាយំ សមណោ សុខី។
This ascetic mustn’t have a wife with sallow, blotchy skin to wake him with a kick: that’s why this ascetic is happy.
ន ហិ នូនិមស្ស សមណស្ស, បច្ចូសម្ហិ ឥណាយិកា; ទេថ ទេថាតិ ចោទេន្តិ, តេនាយំ សមណោ សុខី”តិ។
This ascetic mustn’t have creditors knocking at dawn, warning, ‘Pay up! Pay up!’: that’s why this ascetic is happy.”
“ន ហិ មយ្ហំ ព្រាហ្មណ, ពលីពទ្ទា ចតុទ្ទស; អជ្ជសដ្ឋិំ ន ទិស្សន្តិ, តេនាហំ ព្រាហ្មណា សុខី។
“You’re right, brahmin, I don’t have fourteen oxen missing for the past six days: that’s why I’m happy, brahmin.
ន ហិ មយ្ហំ ព្រាហ្មណ, តិលាខេត្តស្មិ បាបកា; ឯកបណ្ណា ទុបណ្ណា ច, តេនាហំ ព្រាហ្មណា សុខី។
You’re right, brahmin, I don’t have a field of sesame ruined, with just one or two leaves: that’s why I’m happy, brahmin.
ន ហិ មយ្ហំ ព្រាហ្មណ, តុច្ឆកោដ្ឋស្មិ មូសិកា; ឧស្សោឡ្ហិកាយ នច្ចន្តិ, តេនាហំ ព្រាហ្មណា សុខី។
You’re right, brahmin, I don’t have rats in a vacant barn dancing merrily: that’s why I’m happy, brahmin.
ន ហិ មយ្ហំ ព្រាហ្មណ, សន្ថារោ សត្តមាសិកោ; ឧប្បាដកេហិ សញ្ឆន្នោ, តេនាហំ ព្រាហ្មណា សុខី។
You’re right, brahmin, I don’t have carpets that for seven months have been infested with fleas: that’s why I’m happy, brahmin.
ន ហិ មយ្ហំ ព្រាហ្មណ, វិធវា សត្ត ធីតរោ; ឯកបុត្តា ទុបុត្តា ច, តេនាហំ ព្រាហ្មណា សុខី។
You’re right, brahmin, I don’t have seven widowed daughters with one or two children each: that’s why I’m happy, brahmin.
ន ហិ មយ្ហំ ព្រាហ្មណ, បិង្គលា តិលកាហតា; សោត្តំ បាទេន ពោធេតិ, តេនាហំ ព្រាហ្មណា សុខី។
You’re right, brahmin, I don’t have a wife with blotchy, pockmarked skin to wake me up with a kick: that’s why I’m happy, brahmin.
ន ហិ មយ្ហំ ព្រាហ្មណ, បច្ចូសម្ហិ ឥណាយិកា; ទេថ ទេថាតិ ចោទេន្តិ, តេនាហំ ព្រាហ្មណា សុខី”តិ។
You’re right, brahmin, I don’t have creditors knocking at dawn, warning, ‘Pay up! Pay up!’: that’s why I’m happy, brahmin.”
ឯវំ វុត្តេ, ភារទ្វាជគោត្តោ ព្រាហ្មណោ ភគវន្តំ ឯតទវោច: “អភិក្កន្តំ, ភោ គោតម, អភិក្កន្តំ, ភោ គោតម។ សេយ្យថាបិ, ភោ គោតម, និក្កុជ្ជិតំ វា ឧក្កុជ្ជេយ្យ, បដិច្ឆន្នំ វា វិវរេយ្យ, មូឡ្ហស្ស វា មគ្គំ អាចិក្ខេយ្យ, អន្ធការេ វា តេលបជ្ជោតំ ធារេយ្យ: ‘ចក្ខុមន្តោ រូបានិ ទក្ខន្តីៜតិ; ឯវមេវ ភោតា គោតមេន អនេកបរិយាយេន ធម្មោ បកាសិតោ។ ឯសាហំ ភវន្តំ គោតមំ សរណំ គច្ឆាមិ ធម្មញ្ច ភិក្ខុសង្ឃញ្ច។ លភេយ្យាហំ ភោតោ គោតមស្ស សន្តិកេ បព្ពជ្ឹ, លភេយ្យំ ឧបសម្បទន៑”តិ។
When he had spoken, the brahmin said to the Buddha, “Excellent, Master Gotama! Excellent! … As if he were righting the overturned, or revealing the hidden, or pointing out the path to the lost, or lighting a lamp in the dark so people with clear eyes can see what’s there, Master Gotama has made the teaching clear in many ways. I go for refuge to Master Gotama, to the teaching, and to the bhikkhu Saṅgha. May I receive the going forth, the ordination in the ascetic Gotama’s presence?”
អលត្ថ ខោ ភារទ្វាជគោត្តោ ព្រាហ្មណោ ភគវតោ សន្តិកេ បព្ពជ្ឹ, អលត្ថ ឧបសម្បទំ។ អចិរូបសម្បន្នោ បនាយស្មា ភារទ្វាជោ ឯកោ វូបកដ្ឋោ អប្បមត្តោ អាតាបី បហិតត្តោ វិហរន្តោ នចិរស្សេវ—យស្សត្ថាយ កុលបុត្តា សម្មទេវ អគារស្មា អនគារិយំ បព្ពជន្តិ, តទនុត្តរំ—ព្រហ្មចរិយបរិយោសានំ ទិដ្ឋេវ ធម្មេ សយំ អភិញ្ញា សច្ឆិកត្វា ឧបសម្បជ្ជ វិហាសិ។
And the brahmin received the going forth, the ordination in the Buddha’s presence. Not long after his ordination, Venerable Bhāradvāja, living alone, withdrawn, diligent, keen, and resolute, soon realized the supreme end of the spiritual path in this very life. He lived having achieved with his own insight the goal for which gentlemen rightly go forth from the lay life to homelessness.
“ខីណា ជាតិ, វុសិតំ ព្រហ្មចរិយំ, កតំ ករណីយំ, នាបរំ ឥត្ថត្តាយា”តិ អព្ភញ្ញាសិ។ អញ្ញតរោ ច បនាយស្មា ភារទ្វាជោ អរហតំ អហោសីតិ។
He understood: “Rebirth is ended; the spiritual journey has been completed; what had to be done has been done; there is no return to any state of existence.” And Venerable Bhāradvāja became one of the perfected.
អរហន្តវគ្គោ បឋមោ។
តស្សុទ្ទានំ
ធនញ្ជានី ច អក្កោសំ, អសុរិន្ទំ ពិលង្គិកំ; អហិំសកំ ជដា ចេវ, សុទ្ធិកញ្ចេវ អគ្គិកា; សុន្ទរិកំ ពហុធីត—រេន ច តេ ទសាតិ។
The authoritative text of the Saṁyutta Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
