| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Saṁyutta Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationសំយុត្ត និកាយ ១៦។៨
The Related Suttas Collection 16.8
១។ កស្សបវគ្គ
1. Kassapa
តតិយឱវាទសុត្ត
Advice (3rd)
រាជគហេ កលន្ទកនិវាបេ។ អថ ខោ អាយស្មា មហាកស្សបោ យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិ។ ឯកមន្តំ និសិន្នំ ខោ អាយស្មន្តំ មហាកស្សបំ ភគវា ឯតទវោច:
Near Rājagaha, in the squirrels’ feeding ground. Then Venerable Mahākassapa went up to the Buddha, bowed, and sat down to one side. The Buddha said to him:
“ឱវទ, កស្សប, ភិក្ខូ; ករោហិ, កស្សប, ភិក្ខូនំ ធម្មិំ កថំ។ អហំ វា, កស្សប, ភិក្ខូនំ ឱវទេយ្យំ ត្វំ វា; អហំ វា ភិក្ខូនំ ធម្មិំ កថំ ករេយ្យំ ត្វំ វា”តិ។
“Kassapa, advise the bhikkhus! Give them a Dhamma talk! Either you or I should advise the bhikkhus and give them a Dhamma talk.”
“ទុព្ពចា ខោ, ភន្តេ, ឯតរហិ ភិក្ខូ, ទោវចស្សករណេហិ ធម្មេហិ សមន្នាគតា, អក្ខមា, អប្បទក្ខិណគ្គាហិនោ អនុសាសនិន៑”តិ។
“Sir, the bhikkhus these days are hard to admonish, having qualities that make them hard to admonish. They’re impatient, and don’t take instruction respectfully.”
“តថា ហិ បន, កស្សប, បុព្ពេ ថេរា ភិក្ខូ អារញ្ញិកា ចេវ អហេសុំ អារញ្ញិកត្តស្ស ច វណ្ណវាទិនោ, បិណ្ឌបាតិកា ចេវ អហេសុំ បិណ្ឌបាតិកត្តស្ស ច វណ្ណវាទិនោ, បំសុកូលិកា ចេវ អហេសុំ បំសុកូលិកត្តស្ស ច វណ្ណវាទិនោ, តេចីវរិកា ចេវ អហេសុំ តេចីវរិកត្តស្ស ច វណ្ណវាទិនោ, អប្បិច្ឆា ចេវ អហេសុំ អប្បិច្ឆតាយ ច វណ្ណវាទិនោ, សន្តុដ្ឋា ចេវ អហេសុំ សន្តុដ្ឋិយា ច វណ្ណវាទិនោ, បវិវិត្តា ចេវ អហេសុំ បវិវេកស្ស ច វណ្ណវាទិនោ, អសំសដ្ឋា ចេវ អហេសុំ អសំសគ្គស្ស ច វណ្ណវាទិនោ, អារទ្ធវីរិយា ចេវ អហេសុំ វីរិយារម្ភស្ស ច វណ្ណវាទិនោ។
“Kassapa, that’s because formerly the senior bhikkhus lived in the wilderness, ate only almsfood, wore rag robes, and owned just three robes; and they praised these things. They were of few wishes, content, secluded, aloof, and energetic; and they praised these things.
តត្រ យោ ហោតិ ភិក្ខុ អារញ្ញិកោ ចេវ អារញ្ញិកត្តស្ស ច វណ្ណវាទី, បិណ្ឌបាតិកោ ចេវ បិណ្ឌបាតិកត្តស្ស ច វណ្ណវាទី, បំសុកូលិកោ ចេវ បំសុកូលិកត្តស្ស ច វណ្ណវាទី, តេចីវរិកោ ចេវ តេចីវរិកត្តស្ស ច វណ្ណវាទី, អប្បិច្ឆោ ចេវ អប្បិច្ឆតាយ ច វណ្ណវាទី, សន្តុដ្ឋោ ចេវ សន្តុដ្ឋិយា ច វណ្ណវាទី, បវិវិត្តោ ចេវ បវិវេកស្ស ច វណ្ណវាទី, អសំសដ្ឋោ ចេវ អសំសគ្គស្ស ច វណ្ណវាទី, អារទ្ធវីរិយោ ចេវ វីរិយារម្ភស្ស ច វណ្ណវាទី, តំ ថេរា ភិក្ខូ អាសនេន និមន្តេន្តិ: ‘ឯហិ, ភិក្ខុ, កោ នាមាយំ ភិក្ខុ, ភទ្ទកោ វតាយំ ភិក្ខុ, សិក្ខាកាមោ វតាយំ ភិក្ខុ; ឯហិ, ភិក្ខុ, ឥទំ អាសនំ និសីទាហីៜតិ។
The senior bhikkhus invite such a bhikkhu to a seat, saying: ‘Welcome, bhikkhu! What is this bhikkhu’s name? This bhikkhu is good-natured; he really wants to train. Please, bhikkhu, take a seat.’
តត្រ, កស្សប, នវានំ ភិក្ខូនំ ឯវំ ហោតិ: ‘យោ កិរ សោ ហោតិ ភិក្ខុ អារញ្ញិកោ ចេវ អារញ្ញិកត្តស្ស ច វណ្ណវាទី, បិណ្ឌបាតិកោ ចេវ …បេ… បំសុកូលិកោ ចេវ … តេចីវរិកោ ចេវ … អប្បិច្ឆោ ចេវ … សន្តុដ្ឋោ ចេវ … បវិវិត្តោ ចេវ … អសំសដ្ឋោ ចេវ … អារទ្ធវីរិយោ ចេវ វីរិយារម្ភស្ស ច វណ្ណវាទី, តំ ថេរា ភិក្ខូ អាសនេន និមន្តេន្តិ—ឯហិ, ភិក្ខុ, កោ នាមាយំ ភិក្ខុ, ភទ្ទកោ វតាយំ ភិក្ខុ, សិក្ខាកាមោ វតាយំ ភិក្ខុ; ឯហិ, ភិក្ខុ, ឥទំ អាសនំ និសីទាហីៜតិ។ តេ តថត្តាយ បដិបជ្ជន្តិ; តេសំ តំ ហោតិ ទីឃរត្តំ ហិតាយ សុខាយ។
Then the junior bhikkhus think: ‘It seems that when a bhikkhu lives in the wilderness … and is energetic, and praises these things, senior bhikkhus invite them to a seat …’ They practice accordingly. That is for their lasting welfare and happiness.
ឯតរហិ បន, កស្សប, ថេរា ភិក្ខូ ន ចេវ អារញ្ញិកា ន ច អារញ្ញិកត្តស្ស វណ្ណវាទិនោ, ន ចេវ បិណ្ឌបាតិកា ន ច បិណ្ឌបាតិកត្តស្ស វណ្ណវាទិនោ, ន ចេវ បំសុកូលិកា ន ច បំសុកូលិកត្តស្ស វណ្ណវាទិនោ, ន ចេវ តេចីវរិកា ន ច តេចីវរិកត្តស្ស វណ្ណវាទិនោ, ន ចេវ អប្បិច្ឆា ន ច អប្បិច្ឆតាយ វណ្ណវាទិនោ, ន ចេវ សន្តុដ្ឋា ន ច សន្តុដ្ឋិយា វណ្ណវាទិនោ, ន ចេវ បវិវិត្តា ន ច បវិវេកស្ស វណ្ណវាទិនោ, ន ចេវ អសំសដ្ឋា ន ច អសំសគ្គស្ស វណ្ណវាទិនោ, ន ចេវ អារទ្ធវីរិយា ន ច វីរិយារម្ភស្ស វណ្ណវាទិនោ។
But these days, Kassapa, the senior bhikkhus don’t live in the wilderness … and aren’t energetic; and they don’t praise these things.
តត្រ យោ ហោតិ ភិក្ខុ ញាតោ យសស្សី លាភី ចីវរបិណ្ឌបាតសេនាសនគិលានប្បច្ចយភេសជ្ជបរិក្ខារានំ តំ ថេរា ភិក្ខូ អាសនេន និមន្តេន្តិ: ‘ឯហិ, ភិក្ខុ, កោ នាមាយំ ភិក្ខុ, ភទ្ទកោ វតាយំ ភិក្ខុ, សព្រហ្មចារិកាមោ វតាយំ ភិក្ខុ; ឯហិ, ភិក្ខុ, ឥទំ អាសនំ និសីទាហីៜតិ។
When a bhikkhu is well-known and famous, a recipient of robes, almsfood, lodgings, and medicines and supplies for the sick, senior bhikkhus invite them to a seat: ‘Welcome, bhikkhu! What is this bhikkhu’s name? This bhikkhu is good-natured; he really likes his fellow monks. Please, bhikkhu, take a seat.’
តត្រ, កស្សប, នវានំ ភិក្ខូនំ ឯវំ ហោតិ: ‘យោ កិរ សោ ហោតិ ភិក្ខុ ញាតោ យសស្សី លាភី ចីវរបិណ្ឌបាតសេនាសនគិលានប្បច្ចយភេសជ្ជបរិក្ខារានំ តំ ថេរា ភិក្ខូ អាសនេន និមន្តេន្តិ—ឯហិ, ភិក្ខុ, កោ នាមាយំ ភិក្ខុ, ភទ្ទកោ វតាយំ ភិក្ខុ, សព្រហ្មចារិកាមោ វតាយំ ភិក្ខុ; ឯហិ, ភិក្ខុ, ឥទំ អាសនំ និសីទាហីៜតិ។ តេ តថត្តាយ បដិបជ្ជន្តិ។ តេសំ តំ ហោតិ ទីឃរត្តំ អហិតាយ ទុក្ខាយ។ យញ្ហិ តំ, កស្សប, សម្មា វទមានោ វទេយ្យ: ‘ឧបទ្ទុតា ព្រហ្មចារី ព្រហ្មចារូបទ្ទវេន អភិបត្ថនា ព្រហ្មចារី ព្រហ្មចារិអភិបត្ថនេនាៜតិ, ឯតរហិ តំ, កស្សប, សម្មា វទមានោ វទេយ្យ: ‘ឧបទ្ទុតា ព្រហ្មចារី ព្រហ្មចារូបទ្ទវេន អភិបត្ថនា ព្រហ្មចារី ព្រហ្មចារិអភិបត្ថនេនាៜ”តិ។
Then the junior bhikkhus think: ‘It seems that when a bhikkhu is well-known and famous, a recipient of robes, almsfood, lodgings, and medicines and supplies for the sick, senior bhikkhus invite them to a seat …’ They practice accordingly. That is for their lasting harm and suffering. And if it could ever be rightly said that spiritual practitioners are imperiled by the peril of a spiritual practitioner, and vanquished by the vanquishing of a spiritual practitioner, it is these days that this could be rightly said.”
អដ្ឋមំ។
The authoritative text of the Saṁyutta Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
