| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationအင်္ဂုတ္တရ နိကာယ ၅၊၁၉၅
Numbered Discourses 5.195
၂၀၊ ဗြာဟ္မဏဝဂ္ဂ
20. Brahmins
ပိင်္ဂိယာနီသုတ္တ
Piṅgiyānī
ဧကံ သမယံ ဘဂဝါ ဝေသာလိယံ ဝိဟရတိ မဟာဝနေ ကူဋာဂါရသာလာယံ၊
At one time the Buddha was staying near Vesālī, at the Great Wood, in the hall with the peaked roof.
တေန ခေါ ပန သမယေန ပဉ္စမတ္တာနိ လိစ္ဆဝိသတာနိ ဘဂဝန္တံ ပယိရုပါသန္တိ၊ အပ္ပေကစ္စေ လိစ္ဆဝီ နီလာ ဟောန္တိ နီလဝဏ္ဏာ နီလဝတ္ထာ နီလာလင်္ကာရာ, အပ္ပေကစ္စေ လိစ္ဆဝီ ပီတာ ဟောန္တိ ပီတဝဏ္ဏာ ပီတဝတ္ထာ ပီတာလင်္ကာရာ, အပ္ပေကစ္စေ လိစ္ဆဝီ လောဟိတကာ ဟောန္တိ လောဟိတကဝဏ္ဏာ လောဟိတကဝတ္ထာ လောဟိတကာလင်္ကာရာ, အပ္ပေကစ္စေ လိစ္ဆဝီ ဩဒါတာ ဟောန္တိ ဩဒါတဝဏ္ဏာ ဩဒါတဝတ္ထာ ဩဒါတာလင်္ကာရာ၊ တျဿုဒံ ဘဂဝါ အတိရောစတိ ဝဏ္ဏေန စေဝ ယသသာ စ၊
Now at that time around five hundred Licchavis were visiting the Buddha. Some of the Licchavis were in blue, of blue color, clad in blue, adorned with blue. And some were similarly colored in yellow, red, or white. But the Buddha outshone them all in beauty and glory.
အထ ခေါ ပိင်္ဂိယာနီ ဗြာဟ္မဏော ဥဋ္ဌာယာသနာ ဧကံသံ ဥတ္တရာသင်္ဂံ ကရိတွာ ယေန ဘဂဝါ တေနဉ္ဇလိံ ပဏာမေတွာ ဘဂဝန္တံ ဧတဒဝေါစ: “ပဋိဘာတိ မံ, ဘဂဝါ, ပဋိဘာတိ မံ, သုဂတာ”တိ၊
Then the brahmin Piṅgīyānī got up from his seat, arranged his robe over one shoulder, raised his joined palms toward the Buddha, and said, “I feel inspired to speak, Blessed One! I feel inspired to speak, Holy One!”
“ပဋိဘာတု တံ ပိင်္ဂိယာနီ”တိ ဘဂဝါ အဝေါစ၊ အထ ခေါ ပိင်္ဂိယာနီ ဗြာဟ္မဏော ဘဂဝတော သမ္မုခါ သာရုပ္ပါယ ဂါထာယ အဘိတ္ထဝိ:
“Then speak as you feel inspired,” said the Buddha. So the brahmin Piṅgīyānī extolled the Buddha in his presence with a fitting verse.
“ပဒ္မံ ယထာ ကောကနဒံ သုဂန္ဓံ, ပါတော သိယာ ဖုလ္လမဝီတဂန္ဓံ; အင်္ဂီရသံ ပဿ ဝိရောစမာနံ, တပန္တမာဒိစ္စမိဝန္တလိက္ခေ”တိ၊
“Like a fragrant pink lotus that blooms in the morning, its fragrance unfaded—see Aṅgīrasa shine, bright as the sun in the sky!”
အထ ခေါ တေ လိစ္ဆဝီ ပဉ္စဟိ ဥတ္တရာသင်္ဂသတေဟိ ပိင်္ဂိယာနိံ ဗြာဟ္မဏံ အစ္ဆာဒေသုံ၊ အထ ခေါ ပိင်္ဂိယာနီ ဗြာဟ္မဏော တေဟိ ပဉ္စဟိ ဥတ္တရာသင်္ဂသတေဟိ ဘဂဝန္တံ အစ္ဆာဒေသိ၊
Then those Licchavis clothed Piṅgiyānī with five hundred upper robes. And Piṅgiyānī clothed the Buddha with them.
အထ ခေါ ဘဂဝါ တေ လိစ္ဆဝီ ဧတဒဝေါစ:
Then the Buddha said to the Licchavis:
“ပဉ္စန္နံ, လိစ္ဆဝီ, ရတနာနံ ပါတုဘာဝေါ ဒုလ္လဘော လောကသ္မိံ၊ ကတမေသံ ပဉ္စန္နံ? တထာဂတဿ အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ ပါတုဘာဝေါ ဒုလ္လဘော လောကသ္မိံ၊ တထာဂတပ္ပဝေဒိတဿ ဓမ္မဝိနယဿ ဒေသေတာ ပုဂ္ဂလော ဒုလ္လဘော လောကသ္မိံ၊ တထာဂတပ္ပဝေဒိတဿ ဓမ္မဝိနယဿ ဒေသိတဿ ဝိညာတာ ပုဂ္ဂလော ဒုလ္လဘော လောကသ္မိံ၊ တထာဂတပ္ပဝေဒိတဿ ဓမ္မဝိနယဿ ဒေသိတဿ ဝိညာတာ ဓမ္မာနုဓမ္မပ္ပဋိပန္နော ပုဂ္ဂလော ဒုလ္လဘော လောကသ္မိံ၊ ကတညူ ကတဝေဒီ ပုဂ္ဂလော ဒုလ္လဘော လောကသ္မိံ၊ ဣမေသံ ခေါ, လိစ္ဆဝီ, ပဉ္စန္နံ ရတနာနံ ပါတုဘာဝေါ ဒုလ္လဘော လောကသ္မိန်”တိ၊
“Licchavis, the appearance of five treasures is rare in the world. What five? A Realized One, a perfected one, a fully awakened Buddha. A person who explains the teaching and training proclaimed by a Realized One. A person who understands the teaching and training proclaimed by a Realized One. A person who practices in line with the teaching. A person who is grateful and thankful. The appearance of these five treasures is rare in the world.”
ပဉ္စမံ၊
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
