| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Saṁyutta Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationសំយុត្ត និកាយ ២២។៩០
The Related Suttas Collection 22.90
៩។ ថេរវគ្គ
9. Senior Bhikkhus
ឆន្នសុត្ត
With Channa
ឯកំ សមយំ សម្ពហុលា ថេរា ភិក្ខូ ពារាណសិយំ វិហរន្តិ ឥសិបតនេ មិគទាយេ។
At one time several senior bhikkhus were staying near Varanasi, in the deer park at Isipatana.
អថ ខោ អាយស្មា ឆន្នោ សាយន្ហសមយំ បដិសល្លានា វុដ្ឋិតោ អវាបុរណំ អាទាយ វិហារេន វិហារំ ឧបសង្កមិត្វា ថេរេ ភិក្ខូ ឯតទវោច: “ឱវទន្តុ មំ អាយស្មន្តោ ថេរា, អនុសាសន្តុ មំ អាយស្មន្តោ ថេរា, ករោន្តុ មេ អាយស្មន្តោ ថេរា ធម្មិំ កថំ, យថាហំ ធម្មំ បស្សេយ្យន៑”តិ។
Then in the late afternoon, Venerable Channa came out of retreat. Taking a key, he went from dwelling to dwelling, going up to the senior bhikkhus and saying, “May the venerable senior bhikkhus advise me and instruct me! May they give me a Dhamma talk so that I can see the teaching!”
ឯវំ វុត្តេ, ថេរា ភិក្ខូ អាយស្មន្តំ ឆន្នំ ឯតទវោចុំ:
When he said this, the senior bhikkhus said to Venerable Channa:
“រូបំ ខោ, អាវុសោ ឆន្ន, អនិច្ចំ; វេទនា អនិច្ចា; សញ្ញា អនិច្ចា; សង្ខារា អនិច្ចា; វិញ្ញាណំ អនិច្ចំ។ រូបំ អនត្តា; វេទនា … សញ្ញា … សង្ខារា … វិញ្ញាណំ អនត្តា។ សព្ពេ សង្ខារា អនិច្ចា; សព្ពេ ធម្មា អនត្តា”តិ។
“Friend Channa, form, feeling, perception, functioning patterns, and consciousness are impermanent. Form, feeling, perception, functioning patterns, and consciousness are not-self. All conditions are impermanent. All things are not-self.”
អថ ខោ អាយស្មតោ ឆន្នស្ស ឯតទហោសិ: “មយ្ហម្បិ ខោ ឯតំ ឯវំ ហោតិ: ‘រូបំ អនិច្ចំ, វេទនា … សញ្ញា … សង្ខារា … វិញ្ញាណំ អនិច្ចំ; រូបំ អនត្តា, វេទនា … សញ្ញា … សង្ខារា … វិញ្ញាណំ អនត្តា។ សព្ពេ សង្ខារា អនិច្ចា, សព្ពេ ធម្មា អនត្តាៜតិ។ អថ ច បន មេ សព្ពសង្ខារសមថេ សព្ពូបធិបដិនិស្សគ្គេ តណ្ហាក្ខយេ វិរាគេ និរោធេ និព្ពានេ ចិត្តំ ន បក្ខន្ទតិ នប្បសីទតិ ន សន្តិដ្ឋតិ នាធិមុច្ចតិ។ បរិតស្សនា ឧបាទានំ ឧប្បជ្ជតិ; បច្ចុទាវត្តតិ មានសំ: ‘អថ កោ ចរហិ មេ អត្តាៜតិ? ន ខោ បនេវំ ធម្មំ បស្សតោ ហោតិ។ កោ នុ ខោ មេ តថា ធម្មំ ទេសេយ្យ យថាហំ ធម្មំ បស្សេយ្យន៑”តិ។
Then Venerable Channa thought, “I too think in this way. … And yet my mind isn’t eager, confident, settled, and decided about the stilling of all activities, the letting go of all attachments, the ending of craving, fading away, cessation, Nibbana. Anxiety and grasping arise. And the mind reverts to thinking: ‘So then who exactly is my self?’ But that doesn’t happen for someone who sees the teaching. Who can teach me the Dhamma so that I can see the teaching?”
អថ ខោ អាយស្មតោ ឆន្នស្ស ឯតទហោសិ: “អយំ ខោ អាយស្មា អានន្ទោ កោសម្ពិយំ វិហរតិ ឃោសិតារាមេ សត្ថុ ចេវ សំវណ្ណិតោ សម្ភាវិតោ ច វិញ្ញូនំ សព្រហ្មចារីនំ, បហោតិ ច មេ អាយស្មា អានន្ទោ តថា ធម្មំ ទេសេតុំ យថាហំ ធម្មំ បស្សេយ្យំ; អត្ថិ ច មេ អាយស្មន្តេ អានន្ទេ តាវតិកា វិស្សដ្ឋិ។ យន្នូនាហំ យេនាយស្មា អានន្ទោ តេនុបសង្កមេយ្យន៑”តិ។
Then Venerable Channa thought, “The Venerable Ānanda is staying near Kosambī, in Ghosita’s Monastery. He’s praised by the Buddha and esteemed by his sensible spiritual companions. He’s quite capable of teaching me the Dhamma so that I can see the teaching. Since I have so much trust in Venerable Ānanda, why don’t I go to see him?”
អថ ខោ អាយស្មា ឆន្នោ សេនាសនំ សំសាមេត្វា បត្តចីវរមាទាយ យេន កោសម្ពី ឃោសិតារាមោ យេនាយស្មា អានន្ទោ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា អាយស្មតា អានន្ទេន សទ្ធិំ សម្មោទិ …បេ… ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ អាយស្មា ឆន្នោ អាយស្មន្តំ អានន្ទំ ឯតទវោច:
Then Channa set his lodgings in order and, taking his bowl and robe, set out for Kosambī. He went to see Ānanda in Ghosita’s Monastery, exchanged greetings with him, and told him what had happened. Then he said,
“ឯកមិទាហំ, អាវុសោ អានន្ទ, សមយំ ពារាណសិយំ វិហរាមិ ឥសិបតនេ មិគទាយេ។ អថ ខ្វាហំ, អាវុសោ, សាយន្ហសមយំ បដិសល្លានា វុដ្ឋិតោ អវាបុរណំ អាទាយ វិហារេន វិហារំ ឧបសង្កមិំ; ឧបសង្កមិត្វា ថេរេ ភិក្ខូ ឯតទវោចំ: ‘ឱវទន្តុ មំ អាយស្មន្តោ ថេរា, អនុសាសន្តុ មំ អាយស្មន្តោ ថេរា, ករោន្តុ មេ អាយស្មន្តោ ថេរា ធម្មិំ កថំ យថាហំ ធម្មំ បស្សេយ្យន៑ៜតិ។ ឯវំ វុត្តេ, មំ, អាវុសោ, ថេរា ភិក្ខូ ឯតទវោចុំ: ‘រូបំ ខោ, អាវុសោ ឆន្ន, អនិច្ចំ; វេទនា … សញ្ញា … សង្ខារា … វិញ្ញាណំ អនិច្ចំ; រូបំ អនត្តា …បេ… វិញ្ញាណំ អនត្តា។ សព្ពេ សង្ខារា អនិច្ចា, សព្ពេ ធម្មា អនត្តាៜតិ។
តស្ស មយ្ហំ, អាវុសោ, ឯតទហោសិ: ‘មយ្ហម្បិ ខោ ឯតំ ឯវំ ហោតិ—រូបំ អនិច្ចំ …បេ… វិញ្ញាណំ អនិច្ចំ, រូបំ អនត្តា, វេទនា … សញ្ញា … សង្ខារា … វិញ្ញាណំ អនត្តា។ សព្ពេ សង្ខារា អនិច្ចា, សព្ពេ ធម្មា អនត្តាៜតិ។ អថ ច បន មេ សព្ពសង្ខារសមថេ សព្ពូបធិបដិនិស្សគ្គេ តណ្ហាក្ខយេ វិរាគេ និរោធេ និព្ពានេ ចិត្តំ ន បក្ខន្ទតិ នប្បសីទតិ ន សន្តិដ្ឋតិ នាធិមុច្ចតិ។ បរិតស្សនា ឧបាទានំ ឧប្បជ្ជតិ; បច្ចុទាវត្តតិ មានសំ: ‘អថ កោ ចរហិ មេ អត្តាៜតិ? ន ខោ បនេវំ ធម្មំ បស្សតោ ហោតិ។ កោ នុ ខោ មេ តថា ធម្មំ ទេសេយ្យ យថាហំ ធម្មំ បស្សេយ្យន្តិ។
តស្ស មយ្ហំ, អាវុសោ, ឯតទហោសិ: ‘អយំ ខោ អាយស្មា អានន្ទោ កោសម្ពិយំ វិហរតិ ឃោសិតារាមេ សត្ថុ ចេវ សំវណ្ណិតោ សម្ភាវិតោ ច វិញ្ញូនំ សព្រហ្មចារីនំ, បហោតិ ច មេ អាយស្មា អានន្ទោ តថា ធម្មំ ទេសេតុំ យថាហំ ធម្មំ បស្សេយ្យំ។ អត្ថិ ច មេ អាយស្មន្តេ អានន្ទេ តាវតិកា វិស្សដ្ឋិ។ យន្នូនាហំ យេនាយស្មា អានន្ទោ តេនុបសង្កមេយ្យន៑ៜតិ។ ឱវទតុ មំ, អាយស្មា អានន្ទោ; អនុសាសតុ មំ, អាយស្មា អានន្ទោ; ករោតុ មេ, អាយស្មា អានន្ទោ ធម្មិំ កថំ យថាហំ ធម្មំ បស្សេយ្យន៑”តិ។
“May Venerable Ānanda advise me and instruct me! May he give me a Dhamma talk so that I can see the teaching!”
“ឯត្តកេនបិ មយំ អាយស្មតោ ឆន្នស្ស អត្តមនា អបិ នាម តំ អាយស្មា ឆន្នោ អាវិ អកាសិ ខីលំ ឆិន្ទិ។ ឱទហាវុសោ ឆន្ន, សោតំ; ភព្ពោសិ ធម្មំ វិញ្ញាតុន៑”តិ។
“I’m already delighted with Venerable Channa. Hopefully you’ve opened yourself up and cut through your emotional barrenness. Listen well, Channa. You are capable of understanding the teaching.”
អថ ខោ អាយស្មតោ ឆន្នស្ស តាវតកេនេវ ឧឡារំ បីតិបាមោជ្ឹ ឧប្បជ្ជិ: “ភព្ពោ កិរស្មិ ធម្មំ វិញ្ញាតុន៑”តិ។
Then right away Channa was filled with lofty (mental) joy and delight, “It seems I’m capable of understanding the teaching!”
“សម្មុខា មេតំ, អាវុសោ ឆន្ន, ភគវតោ សុតំ, សម្មុខា បដិគ្គហិតំ កច្ចានគោត្តំ ភិក្ខុំ ឱវទន្តស្ស—
“Friend Channa, I heard and learned in the presence of the Buddha his advice to the bhikkhu Kaccānagotta:
ទ្វយនិស្សិតោ ខ្វាយំ, កច្ចាន, លោកោ យេភុយ្យេន អត្ថិតញ្ចេវ នត្ថិតញ្ច។
‘Kaccāna, this world mostly relies on the dual notions of existence and non-existence.
លោកសមុទយំ ខោ, កច្ចាន, យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ បស្សតោ យា លោកេ នត្ថិតា, សា ន ហោតិ។ លោកនិរោធំ ខោ, កច្ចាន, យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ បស្សតោ យា លោកេ អត្ថិតា, សា ន ហោតិ។
But when you truly see the origin of the world with right understanding, you won’t have the notion of non-existence regarding the world. And when you truly see the cessation of the world with right understanding, you won’t have the notion of existence regarding the world.
ឧបយុបាទានាភិនិវេសវិនិពន្ធោ ខ្វាយំ, កច្ចាន, លោកោ យេភុយ្យេន
The world is for the most part shackled by attraction, grasping, and insisting.
តំ ចាយំ ឧបយុបាទានំ ចេតសោ អធិដ្ឋានាភិនិវេសានុសយំ ន ឧបេតិ ន ឧបាទិយតិ នាធិដ្ឋាតិ ‘អត្តា មេៜតិ។ ទុក្ខមេវ ឧប្បជ្ជមានំ ឧប្បជ្ជតិ, ទុក្ខំ និរុជ្ឈមានំ និរុជ្ឈតីតិ ន កង្ខតិ ន វិចិកិច្ឆតិ។ អបរប្បច្ចយា ញាណមេវស្ស ឯត្ថ ហោតិ។
But if—when it comes to this attraction, grasping, mental fixation, insistence, and underlying tendency—you don’t get attracted, grasp, and commit to the notion “my self”, you’ll have no doubt or uncertainty that what arises is just suffering arising, and what ceases is just suffering ceasing. Your knowledge about this is independent of others.
ឯត្តាវតា ខោ, កច្ចាន, សម្មាទិដ្ឋិ ហោតិ។
This is how right view is defined.
សព្ពមត្ថីតិ ខោ, កច្ចាន, អយមេកោ អន្តោ។
“All exists”: this is one extreme.
សព្ពំ នត្ថីតិ អយំ ទុតិយោ អន្តោ។
“All does not exist”: this is the second extreme.
ឯតេ តេ, កច្ចាន, ឧភោ អន្តេ អនុបគម្ម មជ្ឈេន តថាគតោ ធម្មំ ទេសេតិ—
Avoiding these two extremes, the Realized One teaches by the middle way:
អវិជ្ជាបច្ចយា សង្ខារា; សង្ខារបច្ចយា វិញ្ញាណំ …បេ… ឯវមេតស្ស កេវលស្ស ទុក្ខក្ខន្ធស្ស សមុទយោ ហោតិ។
“Ignorance is a condition for functioning patterns. Functioning patterns are a condition for consciousness. … That is how this entire mass of suffering originates.
អវិជ្ជាយ ត្វេវ អសេសវិរាគនិរោធា សង្ខារនិរោធោ …បេ… ឯវមេតស្ស កេវលស្ស ទុក្ខក្ខន្ធស្ស និរោធោ ហោតី”តិ។
When ignorance fades away and ceases with nothing left over, functioning patterns cease. … That is how this entire mass of suffering ceases.”’”
“ឯវមេតំ, អាវុសោ អានន្ទ, ហោតិ យេសំ អាយស្មន្តានំ តាទិសា សព្រហ្មចារយោ អនុកម្បកា អត្ថកាមា ឱវាទកា អនុសាសកា។ ឥទញ្ច បន មេ អាយស្មតោ អានន្ទស្ស ធម្មទេសនំ សុត្វា ធម្មោ អភិសមិតោ”តិ។
“Friend Ānanda, this is how it is when you have such venerables as spiritual companions to advise and instruct you out of kindness and compassion. And now that I’ve heard this teaching from Venerable Ānanda, I’ve comprehended the teaching.”
អដ្ឋមំ។
The authoritative text of the Saṁyutta Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
