| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationองฺคุตฺตร นิกาย ๑๐ฯ๒
Numbered Discourses 10.2
๑ฯ อานิสํสวคฺค
1. Benefits
เจตนากรณียสุตฺต
Making a Wish
“สีลวโต, ภิกฺขเว, สีลสมฺปนฺนสฺส น เจตนาย กรณียํ: ‘อวิปฺปฏิสาโร เม อุปฺปชฺชตู'ติฯ ธมฺมตา เอสา, ภิกฺขเว, ยํ สีลวโต สีลสมฺปนฺนสฺส อวิปฺปฏิสาโร อุปฺปชฺชติฯ อวิปฺปฏิสาริสฺส, ภิกฺขเว, น เจตนาย กรณียํ: ‘ปาโมชฺชํ เม อุปฺปชฺชตู'ติฯ ธมฺมตา เอสา, ภิกฺขเว, ยํ อวิปฺปฏิสาริสฺส ปาโมชฺชํ ชายติฯ ปมุทิตสฺส, ภิกฺขเว, น เจตนาย กรณียํ: ‘ปีติ เม อุปฺปชฺชตู'ติฯ ธมฺมตา เอสา, ภิกฺขเว, ยํ ปมุทิตสฺส ปีติ อุปฺปชฺชติฯ ปีติมนสฺส, ภิกฺขเว, น เจตนาย กรณียํ: ‘กาโย เม ปสฺสมฺภตู'ติฯ ธมฺมตา เอสา, ภิกฺขเว, ยํ ปีติมนสฺส กาโย ปสฺสมฺภติฯ ปสฺสทฺธกายสฺส, ภิกฺขเว, น เจตนาย กรณียํ: ‘สุขํ เวทิยามี'ติฯ ธมฺมตา เอสา, ภิกฺขเว, ยํ ปสฺสทฺธกาโย สุขํ เวทิยติฯ สุขิโน, ภิกฺขเว, น เจตนาย กรณียํ: ‘จิตฺตํ เม สมาธิยตู'ติฯ ธมฺมตา เอสา, ภิกฺขเว, ยํ สุขิโน จิตฺตํ สมาธิยติฯ สมาหิตสฺส, ภิกฺขเว, น เจตนาย กรณียํ: ‘ยถาภูตํ ชานามิ ปสฺสามี'ติฯ ธมฺมตา เอสา, ภิกฺขเว, ยํ สมาหิโต ยถาภูตํ ชานาติ ปสฺสติฯ ยถาภูตํ, ภิกฺขเว, ชานโต ปสฺสโต น เจตนาย กรณียํ: ‘นิพฺพินฺทามิ วิรชฺชามี'ติฯ ธมฺมตา เอสา, ภิกฺขเว, ยํ ยถาภูตํ ชานํ ปสฺสํ นิพฺพินฺทติ วิรชฺชติฯ นิพฺพินฺนสฺส, ภิกฺขเว, วิรตฺตสฺส น เจตนาย กรณียํ: ‘วิมุตฺติญาณทสฺสนํ สจฺฉิกโรมี'ติฯ ธมฺมตา เอสา, ภิกฺขเว, ยํ นิพฺพินฺโน วิรตฺโต วิมุตฺติญาณทสฺสนํ สจฺฉิกโรติฯ
“Bhikkhus, an ethical person, who has fulfilled ethical conduct, need not make a wish: ‘May I have no regrets!’ It’s only natural that an ethical person has no regrets. When you have no regrets you need not make a wish: ‘May I feel joy!’ It’s only natural that joy springs up when you have no regrets. When you feel joy you need not make a wish: ‘May I experience (mental) joy!’ It’s only natural that (mental) joy arises when you’re delighted. When your mind is full of (mental) joy you need not make a wish: ‘May my body become tranquil!’ It’s only natural that your body becomes tranquil when your mind is full of (mental) joy. When your body is tranquil you need not make a wish: ‘May I feel (bodily) pleasure!’ It’s only natural to feel (bodily) pleasure when your body is tranquil. When you feel (bodily) pleasure you need not make a wish: ‘May my mind be immersed in samādhi!’ It’s only natural for the mind to be immersed in samādhi when you feel (bodily) pleasure. When your mind is immersed in samādhi you need not make a wish: ‘May I truly know and see!’ It’s only natural to truly know and see when your mind is immersed in samādhi. When you truly know and see you need not make a wish: ‘May I become disillusioned and dispassionate!’ It’s only natural to become disillusioned and dispassionate when you truly know and see. When you’re disillusioned and dispassionate you need not make a wish: ‘May I realize the knowledge and vision of freedom!’ It’s only natural to realize the knowledge and vision of freedom when you’re disillusioned and dispassionate.
อิติ โข, ภิกฺขเว, นิพฺพิทาวิราโค วิมุตฺติญาณทสฺสนตฺโถ วิมุตฺติญาณทสฺสนานิสํโส; ยถาภูตญาณทสฺสนํ นิพฺพิทาวิราคตฺถํ นิพฺพิทาวิราคานิสํสํ; สมาธิ ยถาภูตญาณทสฺสนตฺโถ ยถาภูตญาณทสฺสนานิสํโส; สุขํ สมาธตฺถํ สมาธานิสํสํ; ปสฺสทฺธิ สุขตฺถา สุขานิสํสา; ปีติ ปสฺสทฺธตฺถา ปสฺสทฺธานิสํสา; ปาโมชฺชํ ปีตตฺถํ ปีตานิสํสํ; อวิปฺปฏิสาโร ปาโมชฺชตฺโถ ปาโมชฺชานิสํโส; กุสลานิ สีลานิ อวิปฺปฏิสารตฺถานิ อวิปฺปฏิสารานิสํสานิฯ อิติ โข, ภิกฺขเว, ธมฺมา ธมฺเม อภิสนฺเทนฺติ, ธมฺมา ธมฺเม ปริปูเรนฺติ อปารา ปารํ คมนายา”ติฯ
And so, bhikkhus, the knowledge and vision of freedom is the purpose and benefit of disillusionment and dispassion. Disillusionment and dispassion is the purpose and benefit of truly knowing and seeing. Truly knowing and seeing is the purpose and benefit of samādhi. Samādhi is the purpose and benefit of (bodily) pleasure. (Bodily) pleasure is the purpose and benefit of tranquility. Tranquility is the purpose and benefit of (mental) joy. (Mental) joy is the purpose and benefit of delight. Joy is the purpose and benefit of not having regrets. Not having regrets is the purpose and benefit of skillful ethics. And so, bhikkhus, good qualities flow on and fill up from one to the other, for going from the near shore to the far shore.”
ทุติยํฯ
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
