សំយុត្ត និកាយ ៣១។២៣–១១២

១។ គន្ធព្ពវគ្គ

សារគន្ធាទិទានូបការសុត្តនវុតិក

សាវត្ថិនិទានំ។

ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ សោ ភិក្ខុ ភគវន្តំ ឯតទវោច:

“កោ នុ ខោ, ភន្តេ, ហេតុ, កោ បច្ចយោ, យេន មិធេកច្ចោ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា សារគន្ធេ អធិវត្ថានំ ទេវានំ …បេ… ផេគ្គុគន្ធេ អធិវត្ថានំ ទេវានំ … តចគន្ធេ អធិវត្ថានំ ទេវានំ … បបដិកគន្ធេ អធិវត្ថានំ ទេវានំ … បត្តគន្ធេ អធិវត្ថានំ ទេវានំ … បុប្ផគន្ធេ អធិវត្ថានំ ទេវានំ … ផលគន្ធេ អធិវត្ថានំ ទេវានំ … រសគន្ធេ អធិវត្ថានំ ទេវានំ … គន្ធគន្ធេ អធិវត្ថានំ ទេវានំ សហព្យតំ ឧបបជ្ជតី”តិ?

“ឥធ, ភិក្ខុ, ឯកច្ចោ កាយេន សុចរិតំ ចរតិ, វាចាយ សុចរិតំ ចរតិ, មនសា សុចរិតំ ចរតិ។ តស្ស សុតំ ហោតិ: ‘គន្ធគន្ធេ អធិវត្ថា ទេវា ទីឃាយុកា វណ្ណវន្តោ សុខពហុលាៜតិ។ តស្ស ឯវំ ហោតិ: ‘អហោ វតាហំ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា គន្ធគន្ធេ អធិវត្ថានំ ទេវានំ សហព្យតំ ឧបបជ្ជេយ្យន៑ៜតិ។ សោ អន្នំ ទេតិ …បេ… បានំ ទេតិ … វត្ថំ ទេតិ … យានំ ទេតិ … មាលំ ទេតិ … គន្ធំ ទេតិ … វិលេបនំ ទេតិ … សេយ្យំ ទេតិ … អាវសថំ ទេតិ … បទីបេយ្យំ ទេតិ។ សោ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា គន្ធគន្ធេ អធិវត្ថានំ ទេវានំ សហព្យតំ ឧបបជ្ជតិ។ អយំ ខោ, ភិក្ខុ, ហេតុ, អយំ បច្ចយោ, យេន មិធេកច្ចោ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា គន្ធគន្ធេ អធិវត្ថានំ ទេវានំ សហព្យតំ ឧបបជ្ជតី”តិ។ ទ្វាទសសតិមំ។

(ឯវំ បិណ្ឌកេន ឯកសតញ្ច ទ្វាទស ច សុត្តន្តា ហោន្តិ។)

គន្ធព្ពវគ្គោ បឋមោ។

តស្សុទ្ទានំ

សុទ្ធិកញ្ច សុចរិតំ, ទាតា ហិ អបរេ ទស; ទានូបការា សតធា, គន្ធព្ពេ សុប្បកាសិតាតិ។

គន្ធព្ពកាយសំយុត្តំ សមត្តំ។