សំយុត្ត និកាយ ៣០។១៧–៤៦

១។ សុបណ្ណវគ្គ

ជលាពុជទានូបការសុត្ត

សាវត្ថិនិទានំ។

ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ សោ ភិក្ខុ ភគវន្តំ ឯតទវោច:

“កោ នុ ខោ, ភន្តេ, ហេតុ, កោ បច្ចយោ, យេន មិធេកច្ចោ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា ជលាពុជានំ សុបណ្ណានំ …បេ… សំសេទជានំ សុបណ្ណានំ …បេ… ឱបបាតិកានំ សុបណ្ណានំ សហព្យតំ ឧបបជ្ជតី”តិ?

“ឥធ, ភិក្ខុ, ឯកច្ចោ កាយេន ទ្វយការី ហោតិ, វាចាយ ទ្វយការី, មនសា ទ្វយការី។ តស្ស សុតំ ហោតិ: ‘ឱបបាតិកា សុបណ្ណា ទីឃាយុកា វណ្ណវន្តោ សុខពហុលាៜតិ។ តស្ស ឯវំ ហោតិ: ‘អហោ វតាហំ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា ឱបបាតិកានំ សុបណ្ណានំ សហព្យតំ ឧបបជ្ជេយ្យន៑ៜតិ។ សោ អន្នំ ទេតិ …បេ… បានំ ទេតិ …បេ… បទីបេយ្យំ ទេតិ។ សោ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា ឱបបាតិកានំ សុបណ្ណានំ សហព្យតំ ឧបបជ្ជតិ។ អយំ ខោ, ភិក្ខុ, ហេតុ, អយំ បច្ចយោ, យេន មិធេកច្ចោ កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា ឱបបាតិកានំ សុបណ្ណានំ សហព្យតំ ឧបបជ្ជតី”តិ។

ឆចត្តាលីសមំ។

(ឯវំ បិណ្ឌកេន ឆចត្តាលីសំ សុត្តន្តា ហោន្តិ។)

សុបណ្ណវគ្គោ បឋមោ។

តស្សុទ្ទានំ

សុទ្ធិកំ ហរន្តិ ចេវ, ទ្វយការី ច ចតុរោ; ទានូបការា តាលីសំ, សុបណ្ណេ សុប្បកាសិតាតិ។

សុបណ្ណសំយុត្តំ សមត្តំ។