| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationองฺคุตฺตร นิกาย ๘ฯ๗๓
Numbered Discourses 8.73
๘ฯ ยมกวคฺค
8. Pairs
ปฐมมรณสฺสติสุตฺต
Mindfulness of Death (1st)
เอกํ สมยํ ภควา นาติเก วิหรติ คิญฺชกาวสเถฯ ตตฺร โข ภควา ภิกฺขู อามนฺเตสิ: “ภิกฺขโว”ติฯ
At one time the Buddha was staying at Ñātika in the brick house. There the Buddha addressed the bhikkhus, “Bhikkhus!”
“ภทนฺเต”ติ เต ภิกฺขู ภควโต ปจฺจโสฺสสุํฯ ภควา เอตทโวจ:
“Venerable sir,” they replied. The Buddha said this:
“มรณสฺสติ, ภิกฺขเว, ภาวิตา พหุลีกตา มหปฺผลา โหติ มหานิสํสา อมโตคธา อมตปริโยสานาฯ ภาเวถ โน ตุเมฺห, ภิกฺขเว, มรณสฺสตินฺ”ติฯ
“Bhikkhus, when mindfulness of death is developed and cultivated it’s very fruitful and beneficial. It culminates in the deathless and ends with the deathless. But do you develop mindfulness of death?”
เอวํ วุตฺเต, อญฺญตโร ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ: “อหํ โข, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
When he said this, one of the bhikkhus said to the Buddha, “Sir, I develop mindfulness of death.”
“ยถา กถํ ปน ตฺวํ, ภิกฺขุ, ภาเวสิ มรณสฺสตินฺ”ติ?
“But bhikkhu, how do you develop it?”
“อิธ มยฺหํ, ภนฺเต, เอวํ โหติ: ‘อโห วตาหํ รตฺตินฺทิวํ ชีเวยฺยํ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติฯ เอวํ โข อหํ, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
“In this case, sir, I think: ‘Oh, if I’d only live for another day and night, I’d focus on the Buddha’s instructions and I could really achieve a lot.’ That’s how I develop mindfulness of death.”
อญฺญตโรปิ โข ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ: “อหมฺปิ โข, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
Another bhikkhu said to the Buddha, “Sir, I too develop mindfulness of death.”
“ยถา กถํ ปน ตฺวํ, ภิกฺขุ, ภาเวสิ มรณสฺสตินฺ”ติ?
“But bhikkhu, how do you develop it?”
“อิธ มยฺหํ, ภนฺเต, เอวํ โหติ: ‘อโห วตาหํ ทิวสํ ชีเวยฺยํ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติฯ เอวํ โข อหํ, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
“In this case, sir, I think: ‘Oh, if I’d only live for another day, I’d focus on the Buddha’s instructions and I could really achieve a lot.’ That’s how I develop mindfulness of death.”
อญฺญตโรปิ โข ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ: “อหมฺปิ โข, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
Another bhikkhu said to the Buddha, “Sir, I too develop mindfulness of death.”
“ยถา กถํ ปน ตฺวํ, ภิกฺขุ, ภาเวสิ มรณสฺสตินฺ”ติ?
“But bhikkhu, how do you develop it?”
“อิธ มยฺหํ, ภนฺเต, เอวํ โหติ: ‘อโห วตาหํ อุปฑฺฒทิวสํ ชีเวยฺยํ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติฯ เอวํ โข อหํ, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
“In this case, sir, I think: ‘Oh, if I’d only live for half a day, I’d focus on the Buddha’s instructions and I could really achieve a lot.’ That’s how I develop mindfulness of death.”
อญฺญตโรปิ โข ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ: “อหมฺปิ โข, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
Another bhikkhu said to the Buddha, “Sir, I too develop mindfulness of death.”
“ยถา กถํ ปน ตฺวํ, ภิกฺขุ, ภาเวสิ มรณสฺสตินฺ”ติ?
“But bhikkhu, how do you develop it?”
“อิธ มยฺหํ, ภนฺเต, เอวํ โหติ: ‘อโห วตาหํ ตทนฺตรํ ชีเวยฺยํ ยทนฺตรํ เอกปิณฺฑปาตํ ภุญฺชามิ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติฯ เอวํ โข อหํ, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
“In this case, sir, I think: ‘Oh, if I’d only live as long as it takes to eat a single almsmeal, I’d focus on the Buddha’s instructions and I could really achieve a lot.’ That’s how I develop mindfulness of death.”
อญฺญตโรปิ โข ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ: “อหมฺปิ โข, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
Another bhikkhu said to the Buddha, “Sir, I too develop mindfulness of death.”
“ยถา กถํ ปน ตฺวํ, ภิกฺขุ, ภาเวสิ มรณสฺสตินฺ”ติ?
“But bhikkhu, how do you develop it?”
“อิธ มยฺหํ, ภนฺเต, เอวํ โหติ: ‘อโห วตาหํ ตทนฺตรํ ชีเวยฺยํ ยทนฺตรํ อุปฑฺฒปิณฺฑปาตํ ภุญฺชามิ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติฯ เอวํ โข อหํ, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
“In this case, sir, I think: ‘Oh, if I’d only live as long as it takes to eat half an almsmeal, I’d focus on the Buddha’s instructions and I could really achieve a lot.’ That’s how I develop mindfulness of death.”
อญฺญตโรปิ โข ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ: “อหมฺปิ โข, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
Another bhikkhu said to the Buddha, “Sir, I too develop mindfulness of death.”
“ยถา กถํ ปน ตฺวํ, ภิกฺขุ, ภาเวสิ มรณสฺสตินฺ”ติ?
“But bhikkhu, how do you develop it?”
“อิธ มยฺหํ, ภนฺเต, เอวํ โหติ: ‘อโห วตาหํ ตทนฺตรํ ชีเวยฺยํ ยทนฺตรํ จตฺตาโร ปญฺจ อาโลเป สงฺขาทิตฺวา อชฺโฌหรามิ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติฯ เอวํ โข อหํ, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
“In this case, sir, I think: ‘Oh, if I’d only live as long as it takes to chew and swallow four or five mouthfuls, I’d focus on the Buddha’s instructions and I could really achieve a lot.’ That’s how I develop mindfulness of death.”
อญฺญตโรปิ โข ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ: “อหมฺปิ โข, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
Another bhikkhu said to the Buddha, “Sir, I too develop mindfulness of death.”
“ยถา กถํ ปน ตฺวํ, ภิกฺขุ, ภาเวสิ มรณสฺสตินฺ”ติ?
“But bhikkhu, how do you develop it?”
“อิธ มยฺหํ, ภนฺเต, เอวํ โหติ: ‘อโห วตาหํ ตทนฺตรํ ชีเวยฺยํ ยทนฺตรํ เอกํ อาโลปํ สงฺขาทิตฺวา อชฺโฌหรามิ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติฯ เอวํ โข อหํ, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
“In this case, sir, I think: ‘Oh, if I’d only live as long as it takes to chew and swallow a single mouthful, I’d focus on the Buddha’s instructions and I could really achieve a lot.’ That’s how I develop mindfulness of death.”
อญฺญตโรปิ โข ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ: “อหมฺปิ โข, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
Another bhikkhu said to the Buddha, “Sir, I too develop mindfulness of death.”
“ยถา กถํ ปน ตฺวํ, ภิกฺขุ, ภาเวสิ มรณสฺสตินฺ”ติ?
“But bhikkhu, how do you develop it?”
“อิธ มยฺหํ, ภนฺเต, เอวํ โหติ: ‘อโห วตาหํ ตทนฺตรํ ชีเวยฺยํ ยทนฺตรํ อสฺสสิตฺวา วา ปสฺสสามิ, ปสฺสสิตฺวา วา อสฺสสามิ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติฯ เอวํ โข อหํ, ภนฺเต, ภาเวมิ มรณสฺสตินฺ”ติฯ
“In this case, sir, I think: ‘Oh, if I’d only live as long as it takes to breathe out after breathing in, or to breathe in after breathing out, I’d focus on the Buddha’s instructions and I could really achieve a lot.’ That’s how I develop mindfulness of death.”
เอวํ วุตฺเต, ภควา เต ภิกฺขู เอตทโวจ:
When this was said, the Buddha said to those bhikkhus:
“ยฺวายํ, ภิกฺขเว, ภิกฺขุ เอวํ มรณสฺสตึ ภาเวติ: ‘อโห วตาหํ รตฺตินฺทิวํ ชีเวยฺยํ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติฯ โย จายํ, ภิกฺขเว, ภิกฺขุ เอวํ มรณสฺสตึ ภาเวติ: ‘อโห วตาหํ ทิวสํ ชีเวยฺยํ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติ; โย จายํ, ภิกฺขเว, ภิกฺขุ เอวํ มรณสฺสตึ ภาเวติ: ‘อโห วตาหํ อุปฑฺฒทิวสํ ชีเวยฺยํ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติฯ โย จายํ, ภิกฺขเว, ภิกฺขุ เอวํ มรณสฺสตึ ภาเวติ: ‘อโห วตาหํ ตทนฺตรํ ชีเวยฺยํ ยทนฺตรํ เอกปิณฺฑปาตํ ภุญฺชามิ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติ; โย จายํ, ภิกฺขเว, ภิกฺขุ เอวํ มรณสฺสตึ ภาเวติ: ‘อโห วตาหํ ตทนฺตรํ ชีเวยฺยํ ยทนฺตรํ อุปฑฺฒปิณฺฑปาตํ ภุญฺชามิ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติฯ โย จายํ, ภิกฺขเว, ภิกฺขุ เอวํ มรณสฺสตึ ภาเวติ: ‘อโห วตาหํ ตทนฺตรํ ชีเวยฺยํ ยทนฺตรํ จตฺตาโร ปญฺจ อาโลเป สงฺขาทิตฺวา อชฺโฌหรามิ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติ—อิเม วุจฺจนฺติ, ภิกฺขเว, ‘ภิกฺขู ปมตฺตา วิหรนฺติ, ทนฺธํ มรณสฺสตึ ภาเวนฺติ อาสวานํ ขยาย'ฯ
“The bhikkhus who develop mindfulness of death by wishing to live for a day and night … or to live for a day … or to live for half a day … or to live as long as it takes to eat a meal of almsfood … or to live as long as it takes to eat half a meal of almsfood … or to live as long as it takes to chew and swallow four or five mouthfuls … These are called bhikkhus who live negligently. They slackly develop mindfulness of death for the ending of defilements.
โย จ ขฺวายํ, ภิกฺขเว, ภิกฺขุ เอวํ มรณสฺสตึ ภาเวติ: ‘อโห วตาหํ ตทนฺตรํ ชีเวยฺยํ ยทนฺตรํ เอกํ อาโลปํ สงฺขาทิตฺวา อชฺโฌหรามิ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติฯ โย จายํ, ภิกฺขเว, ภิกฺขุ เอวํ มรณสฺสตึ ภาเวติ: ‘อโห วตาหํ ตทนฺตรํ ชีเวยฺยํ ยทนฺตรํ อสฺสสิตฺวา วา ปสฺสสามิ, ปสฺสสิตฺวา วา อสฺสสามิ, ภควโต สาสนํ มนสิ กเรยฺยํ, พหุ วต เม กตํ อสฺสา'ติ—อิเม วุจฺจนฺติ, ภิกฺขเว, ‘ภิกฺขู อปฺปมตฺตา วิหรนฺติ, ติกฺขํ มรณสฺสตึ ภาเวนฺติ อาสวานํ ขยาย'ฯ
But the bhikkhus who develop mindfulness of death by wishing to live as long as it takes to chew and swallow a single mouthful … or to live as long as it takes to breathe out after breathing in, or to breathe in after breathing out … These are called bhikkhus who live diligently. They keenly develop mindfulness of death for the ending of defilements.
ตสฺมาติห, ภิกฺขเว, เอวํ สิกฺขิตพฺพํ: ‘อปฺปมตฺตา วิหริสฺสาม, ติกฺขํ มรณสฺสตึ ภาวยิสฺสาม อาสวานํ ขยายา'ติฯ เอวญฺหิ โว, ภิกฺขเว, สิกฺขิตพฺพนฺ”ติฯ
So you should train like this: ‘We will live diligently. We will keenly develop mindfulness of death for the ending of defilements.’ That’s how you should train.”
ตติยํฯ
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
