| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationองฺคุตฺตร นิกาย ๓ฯ๑๒๖
Numbered Discourses 3.126
๑๓ฯ กุสินารวคฺค
13. Kusinārā
ภรณฺฑุกาลามสุตฺต
Bharaṇḍu Kālāma
เอกํ สมยํ ภควา โกสเลสุ จาริกํ จรมาโน เยน กปิลวตฺถุ ตทวสริฯ
At one time the Buddha was wandering in the land of the Kosalans when he arrived at Kapilavatthu.
อโสฺสสิ โข มหานาโม สกฺโก: “ภควา กิร กปิลวตฺถุํ อนุปฺปตฺโต”ติฯ อถ โข มหานาโม สกฺโก เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ; อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ อฏฺฐาสิฯ เอกมนฺตํ ฐิตํ โข มหานามํ สกฺกํ ภควา เอตทโวจ: “คจฺฉ, มหานาม, กปิลวตฺถุสฺมึ, ตถารูปํ อาวสถํ ชาน ยตฺถชฺช มยํ เอกรตฺตึ วิหเรยฺยามา”ติฯ
Mahānāma the Sakyan heard that he had arrived. He went up to the Buddha, bowed, and stood to one side. The Buddha said to him, “Go into Kapilavatthu, Mahānāma, and check if there’s a suitable guest house where I can spend the night.”
“เอวํ, ภนฺเต”ติ โข มหานาโม สกฺโก ภควโต ปฏิสฺสุตฺวา กปิลวตฺถุํ ปวิสิตฺวา เกวลกปฺปํ กปิลวตฺถุํ อนฺวาหิณฺฑนฺโต นาทฺทส กปิลวตฺถุสฺมึ ตถารูปํ อาวสถํ ยตฺถชฺช ภควา เอกรตฺตึ วิหเรยฺยฯ
“Yes, sir,” replied Mahānāma. He returned to Kapilavatthu and searched all over the city, but he couldn’t see a suitable guest house for the Buddha to spend the night.
อถ โข มหานาโม สกฺโก เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ; อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ เอตทโวจ: “นตฺถิ, ภนฺเต, กปิลวตฺถุสฺมึ ตถารูโป อาวสโถ ยตฺถชฺช ภควา เอกรตฺตึ วิหเรยฺยฯ อยํ, ภนฺเต, ภรณฺฑุ กาลาโม ภควโต ปุราณสพฺรหฺมจารีฯ ตสฺสชฺช ภควา อสฺสเม เอกรตฺตึ วิหรตู”ติฯ
Then Mahānāma went up to the Buddha, and said to him, “Sir, there’s no suitable guest house in Kapilavatthu for you to spend the night. But there is this Bharaṇḍu the Kālāma, who used to be the Buddha’s spiritual companion. Why don’t you spend the night at his hermitage?”
“คจฺฉ, มหานาม, สนฺถรํ ปญฺญาเปหี”ติฯ
“Go, Mahānāma, and set out a mat.”
“เอวํ, ภนฺเต”ติ โข มหานาโม สกฺโก ภควโต ปฏิสฺสุตฺวา เยน ภรณฺฑุสฺส กาลามสฺส อสฺสโม เตนุปสงฺกมิ; อุปสงฺกมิตฺวา สนฺถรํ ปญฺญาเปตฺวา อุทกํ ฐเปตฺวา ปาทานํ โธวนาย เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ; อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ เอตทโวจ: “สนฺถโต, ภนฺเต, สนฺถาโร, อุทกํ ฐปิตํ ปาทานํ โธวนายฯ ยสฺสทานิ, ภนฺเต, ภควา กาลํ มญฺญตี”ติฯ
“Yes, sir,” replied Mahānāma. He went to Bharaṇḍu’s hermitage, where he set out a mat, and got foot-washing water ready. Then he went back to the Buddha and said to him, “The mat and foot-washing water are set out. Please, sir, go at your convenience.”
อถ โข ภควา เยน ภรณฺฑุสฺส กาลามสฺส อสฺสโม เตนุปสงฺกมิ; อุปสงฺกมิตฺวา ปญฺญตฺเต อาสเน นิสีทิฯ นิสชฺช โข ภควา ปาเท ปกฺขาเลสิฯ
Then the Buddha went to Bharaṇḍu’s hermitage, sat down on the seat spread out, and washed his feet.
อถ โข มหานามสฺส สกฺกสฺส เอตทโหสิ: “อกาโล โข อชฺช ภควนฺตํ ปยิรุปาสิตุํฯ กิลนฺโต ภควาฯ เสฺว ทานาหํ ภควนฺตํ ปยิรุปาสิสฺสามี”ติ ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา ปทกฺขิณํ กตฺวา ปกฺกามิฯ
Then it occurred to Mahānāma, “It’s too late to pay homage to the Buddha today. He’s tired. Tomorrow I’ll pay homage to the Buddha.” He bowed to the Buddha and respectfully circled him, keeping him on his right, then he left.
อถ โข มหานาโม สกฺโก ตสฺสา รตฺติยา อจฺจเยน เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ; อุปสงฺกมิตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิฯ เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข มหานามํ สกฺกํ ภควา เอตทโวจ:
Then, when the night had passed, Mahānāma the Sakyan went up to the Buddha, and sat down to one side. The Buddha said to him:
“ตโย โขเม, มหานาม, สตฺถาโร สนฺโต สํวิชฺชมานา โลกสฺมึฯ กตเม ตโย? อิธ, มหานาม, เอกจฺโจ สตฺถา กามานํ ปริญฺญํ ปญฺญาเปติ; น รูปานํ ปริญฺญํ ปญฺญาเปติ, น เวทนานํ ปริญฺญํ ปญฺญาเปติฯ อิธ ปน, มหานาม, เอกจฺโจ สตฺถา กามานํ ปริญฺญํ ปญฺญาเปติ, รูปานํ ปริญฺญํ ปญฺญาเปติ; น เวทนานํ ปริญฺญํ ปญฺญาเปติฯ อิธ ปน, มหานาม, เอกจฺโจ สตฺถา กามานํ ปริญฺญํ ปญฺญาเปติ, รูปานํ ปริญฺญํ ปญฺญาเปติ, เวทนานํ ปริญฺญํ ปญฺญาเปติฯ อิเม โข, มหานาม, ตโย สตฺถาโร สนฺโต สํวิชฺชมานา โลกสฺมึฯ อิเมสํ, มหานาม, ติณฺณํ สตฺถารานํ เอกา นิฏฺฐา อุทาหุ ปุถุ นิฏฺฐา”ติ?
“Mahānāma, there are these three teachers found in the world. What three? One teacher advocates the complete understanding of sensual pleasures, but not of sights or feelings. One teacher advocates the complete understanding of sensual pleasures and sights, but not of feelings. One teacher advocates the complete understanding of sensual pleasures, sights, and feelings. These are the three teachers found in the world. Do these three teachers have the same goal or different goals?”
เอวํ วุตฺเต, ภรณฺฑุ กาลาโม มหานามํ สกฺกํ เอตทโวจ: “เอกาติ, มหานาม, วเทหี”ติฯ
When he said this, Bharaṇḍu said to Mahānāma, “Say they’re the same, Mahānāma!”
เอวํ วุตฺเต, ภควา มหานามํ สกฺกํ เอตทโวจ: “นานาติ, มหานาม, วเทหี”ติฯ
The Buddha said, “Say they’re different, Mahānāma!”
ทุติยมฺปิ โข ภรณฺฑุ กาลาโม มหานามํ สกฺกํ เอตทโวจ: “เอกาติ, มหานาม, วเทหี”ติฯ
For a second time, Bharaṇḍu said, “Say they’re the same, Mahānāma!”
ทุติยมฺปิ โข ภควา มหานามํ สกฺกํ เอตทโวจ: “นานาติ, มหานาม, วเทหี”ติฯ
The Buddha said, “Say they’re different, Mahānāma!”
ตติยมฺปิ โข ภรณฺฑุ กาลาโม มหานามํ สกฺกํ เอตทโวจ: “เอกาติ, มหานาม, วเทหี”ติฯ
For a third time, Bharaṇḍu said, “Say they’re the same, Mahānāma!”
ตติยมฺปิ โข ภควา มหานามํ สกฺกํ เอตทโวจ: “นานาติ, มหานาม, วเทหี”ติฯ
The Buddha said, “Say they’re different, Mahānāma!”
อถ โข ภรณฺฑุ กาลามสฺส เอตทโหสิ: “มเหสกฺขสฺส วตมฺหิ มหานามสฺส สกฺกสฺส สมฺมุขา สมเณน โคตเมน ยาวตติยํ อปสาทิโตฯ ยนฺนูนาหํ กปิลวตฺถุมฺหา ปกฺกเมยฺยนฺ”ติฯ อถ โข ภรณฺฑุ กาลาโม กปิลวตฺถุมฺหา ปกฺกามิฯ ยํ กปิลวตฺถุมฺหา ปกฺกามิ ตถา ปกฺกนฺโตว อโหสิ น ปุน ปจฺจาคจฺฉีติฯ
Then it occurred to Bharaṇḍu, “The Buddha has rebuked me three times in front of this illustrious Mahānāma. Why don’t I leave Kapilavatthu?” Then Bharaṇḍu the Kālāma left Kapilavatthu, never to return.
จตุตฺถํฯ
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
