សំយុត្ត និកាយ ៣៥។១២

១។ អនិច្ចវគ្គ

ពាហិរានត្តាតីតានាគតសុត្ត

“រូបា, ភិក្ខវេ, អនត្តា អតីតានាគតា; កោ បន វាទោ បច្ចុប្បន្នានំ។

ឯវំ បស្សំ, ភិក្ខវេ, សុតវា អរិយសាវកោ អតីតេសុ រូបេសុ អនបេក្ខោ ហោតិ; អនាគតេ រូបេ នាភិនន្ទតិ; បច្ចុប្បន្នានំ រូបានំ និព្ពិទាយ វិរាគាយ និរោធាយ បដិបន្នោ ហោតិ។ សទ្ទា … គន្ធា … រសា … ផោដ្ឋព្ពា … ធម្មា អនត្តា អតីតានាគតា; កោ បន វាទោ បច្ចុប្បន្នានំ។

ឯវំ បស្សំ, ភិក្ខវេ, សុតវា អរិយសាវកោ អតីតេសុ ធម្មេសុ អនបេក្ខោ ហោតិ; អនាគតេ ធម្មេ នាភិនន្ទតិ; បច្ចុប្បន្នានំ ធម្មានំ និព្ពិទាយ វិរាគាយ និរោធាយ បដិបន្នោ ហោតី”តិ។

ទ្វាទសមំ។

អនិច្ចវគ្គោ បឋមោ។

តស្សុទ្ទានំ

អនិច្ចំ ទុក្ខំ អនត្តា ច, តយោ អជ្ឈត្តពាហិរា; យទនិច្ចេន តយោ វុត្តា, តេ តេ អជ្ឈត្តពាហិរាតិ។