សំយុត្ត និកាយ ៣៣។៥១–៥៤

១។ វច្ឆគោត្តវគ្គ

រូបអប្បច្ចក្ខកម្មាទិសុត្តចតុក្ក

អថ ខោ វច្ឆគោត្តោ បរិព្ពាជកោ យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវតា សទ្ធិំ សម្មោទិ។ សម្មោទនីយំ កថំ សារណីយំ វីតិសារេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិ។ ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ វច្ឆគោត្តោ បរិព្ពាជកោ ភគវន្តំ ឯតទវោច:

“កោ នុ ខោ, ភោ គោតម, ហេតុ, កោ បច្ចយោ, យានិមានិ អនេកវិហិតានិ ទិដ្ឋិគតានិ លោកេ ឧប្បជ្ជន្តិ—សស្សតោ លោកោតិ វា …បេ… នេវ ហោតិ ន ន ហោតិ តថាគតោ បរំ មរណាតិ វា”តិ?

“រូបេ ខោ, វច្ឆ, អប្បច្ចក្ខកម្មា, រូបសមុទយេ អប្បច្ចក្ខកម្មា, រូបនិរោធេ អប្បច្ចក្ខកម្មា, រូបនិរោធគាមិនិយា បដិបទាយ អប្បច្ចក្ខកម្មា …បេ…។

ចតុបញ្ញាសមំ។