องฺคุตฺตร นิกาย ๕ฯ๒๔๔

๒๕ฯ ทุจฺจริตวคฺค

ปฐมมโนทุจฺจริตสุตฺต

“ปญฺจิเม, ภิกฺขเว, อาทีนวา มโนทุจฺจริเต …เป… อานิสํสา มโนสุจริเตฯ กตเม ปญฺจ? อตฺตาปิ อตฺตานํ น อุปวทติ; อนุวิจฺจ วิญฺญู ปสํสนฺติ; กลฺยาโณ กิตฺติสทฺโท อพฺภุคฺคจฺฉติ; อสมฺมูโฬฺห กาลํ กโรติ; กายสฺส เภทา ปรํ มรณา สุคตึ สคฺคํ โลกํ อุปปชฺชติฯ อิเม โข, ภิกฺขเว, ปญฺจ อานิสํสา มโนสุจริเต”ติฯ

จตุตฺถํฯ