| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Saṁyutta Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationសំយុត្ត និកាយ ៣៥។១០៦
The Related Suttas Collection 35.106
១១។ យោគក្ខេមិវគ្គ
11. Sanctuary from the Yoke
ទុក្ខសមុទយសុត្ត
The Origin of Suffering
“ទុក្ខស្ស, ភិក្ខវេ, សមុទយញ្ច អត្ថង្គមញ្ច ទេសេស្សាមិ។ តំ សុណាថ។
“Bhikkhus, I will teach you the origin and ending of suffering. Listen …
កតមោ ច, ភិក្ខវេ, ទុក្ខស្ស សមុទយោ? ចក្ខុញ្ច បដិច្ច រូបេ ច ឧប្បជ្ជតិ ចក្ខុវិញ្ញាណំ។ តិណ្ណំ សង្គតិ ផស្សោ។ ផស្សបច្ចយា វេទនា; វេទនាបច្ចយា តណ្ហា។ អយំ ទុក្ខស្ស សមុទយោ …បេ… ជិវ្ហញ្ច បដិច្ច រសេ ច ឧប្បជ្ជតិ ជិវ្ហាវិញ្ញាណំ។ តិណ្ណំ សង្គតិ ផស្សោ។ ផស្សបច្ចយា វេទនា; វេទនាបច្ចយា តណ្ហា។
And what, bhikkhus, is the origin of suffering? Eye consciousness arises dependent on the eye and sights. The meeting of the three is contact. Contact is a condition for feeling. Feeling is a condition for craving. This is the origin of suffering …
អយំ ទុក្ខស្ស សមុទយោ …បេ… មនញ្ច បដិច្ច ធម្មេ ច ឧប្បជ្ជតិ មនោវិញ្ញាណំ។ តិណ្ណំ សង្គតិ ផស្សោ។ ផស្សបច្ចយា វេទនា; វេទនាបច្ចយា តណ្ហា។ អយំ ខោ, ភិក្ខវេ, ទុក្ខស្ស សមុទយោ។
Mind consciousness arises dependent on the mind and thoughts. The meeting of the three is contact. Contact is a condition for feeling. Feeling is a condition for craving. This is the origin of suffering.
កតមោ ច, ភិក្ខវេ, ទុក្ខស្ស អត្ថង្គមោ? ចក្ខុញ្ច បដិច្ច រូបេ ច ឧប្បជ្ជតិ ចក្ខុវិញ្ញាណំ។ តិណ្ណំ សង្គតិ ផស្សោ។ ផស្សបច្ចយា វេទនា; វេទនាបច្ចយា តណ្ហា។ តស្សាយេវ តណ្ហាយ អសេសវិរាគនិរោធា ឧបាទាននិរោធោ; ឧបាទាននិរោធា ភវនិរោធោ; ភវនិរោធា ជាតិនិរោធោ; ជាតិនិរោធា ជរាមរណំ សោកបរិទេវទុក្ខទោមនស្សុបាយាសា និរុជ្ឈន្តិ។ ឯវមេតស្ស កេវលស្ស ទុក្ខក្ខន្ធស្ស និរោធោ ហោតិ។ អយំ ទុក្ខស្ស អត្ថង្គមោ …បេ… ជិវ្ហញ្ច បដិច្ច រសេ ច ឧប្បជ្ជតិ ជិវ្ហាវិញ្ញាណំ …បេ…
And what is the ending of suffering? Eye consciousness arises dependent on the eye and sights. The meeting of the three is contact. Contact is a condition for feeling. Feeling is a condition for craving. When that craving fades away and ceases with nothing left over, grasping ceases. When grasping ceases, continued existence ceases. When continued existence ceases, rebirth ceases. When rebirth ceases, old age and death, sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress cease. That is how this entire mass of suffering ceases. This is the ending of suffering. …
មនញ្ច បដិច្ច ធម្មេ ច ឧប្បជ្ជតិ មនោវិញ្ញាណំ។ តិណ្ណំ សង្គតិ ផស្សោ។ ផស្សបច្ចយា វេទនា; វេទនាបច្ចយា តណ្ហា។ តស្សាយេវ តណ្ហាយ អសេសវិរាគនិរោធា ឧបាទាននិរោធោ; ឧបាទាននិរោធា ភវនិរោធោ; ភវនិរោធា ជាតិនិរោធោ; ជាតិនិរោធា ជរាមរណំ សោកបរិទេវទុក្ខទោមនស្សុបាយាសា និរុជ្ឈន្តិ។ ឯវមេតស្ស កេវលស្ស ទុក្ខក្ខន្ធស្ស និរោធោ ហោតិ។ អយំ ខោ, ភិក្ខវេ, ទុក្ខស្ស អត្ថង្គមោ”តិ។
Mind consciousness arises dependent on the mind and thoughts. The meeting of the three is contact. Contact is a condition for feeling. Feeling is a condition for craving. When that craving fades away and ceases with nothing left over, grasping ceases. When grasping ceases, continued existence ceases. When continued existence ceases, rebirth ceases. When rebirth ceases, old age and death, sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress cease. That is how this entire mass of suffering ceases. This is the ending of suffering.”
តតិយំ។
The authoritative text of the Saṁyutta Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
