องฺคุตฺตร นิกาย ๔ฯ๕๙

๖ฯ ปุญฺญาภิสนฺทวคฺค

โภชนสุตฺต

“โภชนํ, ภิกฺขเว, ททมาโน ทายโก ปฏิคฺคาหกานํ จตฺตาริ ฐานานิ เทติฯ กตมานิ จตฺตาริ? อายุํ เทติ, วณฺณํ เทติ, สุขํ เทติ, พลํ เทติฯ อายุํ โข ปน ทตฺวา อายุสฺส ภาคี โหติ ทิพฺพสฺส วา มานุสสฺส วาฯ วณฺณํ ทตฺวา … สุขํ ทตฺวา … พลํ ทตฺวา พลสฺส ภาคี โหติ ทิพฺพสฺส วา มานุสสฺส วาฯ โภชนํ, ภิกฺขเว, ททมาโน ทายโก ปฏิคฺคาหกานํ อิมานิ จตฺตาริ ฐานานิ เทตีติฯ

โย สญฺญตานํ ปรทตฺตโภชินํ, กาเลน สกฺกจฺจ ททาติ โภชนํ; จตฺตาริ ฐานานิ อนุปฺปเวจฺฉติ, อายุญฺจ วณฺณญฺจ สุขํ พลญฺจฯ

โส อายุทายี วณฺณทายี, สุขํ พลํ ทโท นโร; ทีฆายุ ยสวา โหติ, ยตฺถ ยตฺถูปปชฺชตี”ติฯ

นวมํฯ