องฺคุตฺตร นิกาย ๔ฯ๕๖

๖ฯ ปุญฺญาภิสนฺทวคฺค

ทุติยสมชีวีสุตฺต

“อากงฺเขยฺยุญฺเจ, ภิกฺขเว, อุโภ ชานิปตโย ทิฏฺเฐ เจว ธมฺเม อญฺญมญฺญํ ปสฺสิตุํ อภิสมฺปรายญฺจ อญฺญมญฺญํ ปสฺสิตุํ อุโภว อสฺสุ สมสทฺธา สมสีลา สมจาคา สมปญฺญา, เต ทิฏฺเฐ เจว ธมฺเม อญฺญมญฺญํ ปสฺสนฺติ อภิสมฺปรายญฺจ อญฺญมญฺญํ ปสฺสนฺตีติฯ

อุโภ สทฺธา วทญฺญู จ, สญฺญตา ธมฺมชีวิโน; เต โหนฺติ ชานิปตโย, อญฺญมญฺญํ ปิยํวทาฯ

อตฺถาสํ ปจุรา โหนฺติ, ผาสุกํ อุปชายติ; อมิตฺตา ทุมฺมนา โหนฺติ, อุภินฺนํ สมสีลินํฯ

อิธ ธมฺมํ จริตฺวาน, สมสีลพฺพตา อุโภ; นนฺทิโน เทวโลกสฺมึ, โมทนฺติ กามกามิโน”ติฯ

ฉฏฺฐํฯ