| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Majjhima Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationមជ្ឈិម និកាយ ១៣២
The Middle-Length Suttas Collection 132
អានន្ទភទ្ទេករត្តសុត្ត
Ānanda and One Fine Night
ឯវំ មេ សុតំ—ឯកំ សមយំ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។
So I have heard. At one time the Buddha was staying near Sāvatthī in Jeta’s Grove, Anāthapiṇḍika’s monastery.
តេន ខោ បន សមយេន អាយស្មា អានន្ទោ ឧបដ្ឋានសាលាយំ ភិក្ខូនំ ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេតិ សមាទបេតិ សមុត្តេជេតិ សម្បហំសេតិ, ភទ្ទេករត្តស្ស ឧទ្ទេសញ្ច វិភង្គញ្ច ភាសតិ។
Now at that time Venerable Ānanda was educating, encouraging, firing up, and inspiring the bhikkhus in the assembly hall with a Dhamma talk on the topic of the recitation passage and analysis of One Fine Night.
អថ ខោ ភគវា សាយន្ហសមយំ បដិសល្លានា វុដ្ឋិតោ យេនុបដ្ឋានសាលា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា បញ្ញត្តេ អាសនេ និសីទិ។ និសជ្ជ ខោ ភគវា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ: “កោ នុ ខោ, ភិក្ខវេ, ឧបដ្ឋានសាលាយំ ភិក្ខូនំ ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេសិ សមាទបេសិ សមុត្តេជេសិ សម្បហំសេសិ, ភទ្ទេករត្តស្ស ឧទ្ទេសញ្ច វិភង្គញ្ច អភាសី”តិ?
Then in the late afternoon, the Buddha came out of retreat, went to the assembly hall, where he sat on the seat spread out, and addressed the bhikkhus, “Who was inspiring the bhikkhus with a talk on the recitation passage and analysis of One Fine Night?”
“អាយស្មា, ភន្តេ, អានន្ទោ ឧបដ្ឋានសាលាយំ ភិក្ខូនំ ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេសិ សមាទបេសិ សមុត្តេជេសិ សម្បហំសេសិ, ភទ្ទេករត្តស្ស ឧទ្ទេសញ្ច វិភង្គញ្ច អភាសី”តិ។
“It was Venerable Ānanda, sir.”
អថ ខោ ភគវា អាយស្មន្តំ អានន្ទំ អាមន្តេសិ: “យថា កថំ បន ត្វំ, អានន្ទ, ភិក្ខូនំ ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេសិ សមាទបេសិ សមុត្តេជេសិ សម្បហំសេសិ, ភទ្ទេករត្តស្ស ឧទ្ទេសញ្ច វិភង្គញ្ច អភាសី”តិ?
Then the Buddha said to Venerable Ānanda, “But in what way were you inspiring the bhikkhus with a talk on the recitation passage and analysis of One Fine Night?”
“ឯវំ ខោ អហំ, ភន្តេ, ភិក្ខូនំ ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេសិំ សមាទបេសិំ សមុត្តេជេសិំ សម្បហំសេសិំ, ភទ្ទេករត្តស្ស ឧទ្ទេសញ្ច វិភង្គញ្ច អភាសិំ—
“I was doing so in this way, sir,” replied Ānanda.
អតីតំ នាន្វាគមេយ្យ, នប្បដិកង្ខេ អនាគតំ; យទតីតំ បហីនំ តំ, អប្បត្តញ្ច អនាគតំ។
“Don’t run back to the past, don’t hope for the future. What’s past is left behind; the future has not arrived;
បច្ចុប្បន្នញ្ច យោ ធម្មំ, តត្ថ តត្ថ វិបស្សតិ; អសំហីរំ អសង្កុប្បំ, តំ វិទ្វា មនុព្រូហយេ។
and phenomena in the present are clearly seen in every case. Knowing this, foster it—unfaltering, unshakable.
អជ្ជេវ កិច្ចមាតប្បំ, កោ ជញ្ញា មរណំ សុវេ; ន ហិ នោ សង្គរំ តេន, មហាសេនេន មច្ចុនា។
Today’s the day to keenly work—who knows, tomorrow may bring death! For there is no bargain to be struck with Death and his mighty hordes.
ឯវំវិហារិំ អាតាបិំ, អហោរត្តមតន្ទិតំ; តំ វេ ភទ្ទេករត្តោតិ, សន្តោ អាចិក្ខតេ មុនិ។
The peaceful sage explained it’s those who keenly meditate like this, tireless all night and day, who truly have that one fine night.”
‘កថញ្ច, អាវុសោ, អតីតំ អន្វាគមេតិ? ឯវំរូបោ អហោសិំ អតីតមទ្ធានន្តិ តត្ថ នន្ទិំ សមន្វានេតិ, ឯវំវេទនោ អហោសិំ អតីតមទ្ធានន្តិ តត្ថ នន្ទិំ សមន្វានេតិ, ឯវំសញ្ញោ អហោសិំ អតីតមទ្ធានន្តិ តត្ថ នន្ទិំ សមន្វានេតិ, ឯវំសង្ខារោ អហោសិំ អតីតមទ្ធានន្តិ តត្ថ នន្ទិំ សមន្វានេតិ, ឯវំវិញ្ញាណោ អហោសិំ អតីតមទ្ធានន្តិ តត្ថ នន្ទិំ សមន្វានេតិ—ឯវំ ខោ, អាវុសោ, អតីតំ អន្វាគមេតិ។
(Ānanda went on to repeat the analysis as in the previous discourse, MN 131.)
កថញ្ច, អាវុសោ, អតីតំ នាន្វាគមេតិ? ឯវំរូបោ អហោសិំ អតីតមទ្ធានន្តិ តត្ថ នន្ទិំ ន សមន្វានេតិ, ឯវំវេទនោ អហោសិំ អតីតមទ្ធានន្តិ តត្ថ នន្ទិំ ន សមន្វានេតិ, ឯវំសញ្ញោ អហោសិំ អតីតមទ្ធានន្តិ តត្ថ នន្ទិំ ន សមន្វានេតិ, ឯវំសង្ខារោ អហោសិំ អតីតមទ្ធានន្តិ តត្ថ នន្ទិំ ន សមន្វានេតិ, ឯវំវិញ្ញាណោ អហោសិំ អតីតមទ្ធានន្តិ តត្ថ នន្ទិំ ន សមន្វានេតិ—ឯវំ ខោ, អាវុសោ, អតីតំ នាន្វាគមេតិ។
កថញ្ច, អាវុសោ, អនាគតំ បដិកង្ខតិ? ឯវំរូបោ សិយំ អនាគតមទ្ធានន្តិ តត្ថ នន្ទិំ សមន្វានេតិ, ឯវំវេទនោ សិយំ …បេ… ឯវំសញ្ញោ សិយំ … ឯវំសង្ខារោ សិយំ … ឯវំវិញ្ញាណោ សិយំ អនាគតមទ្ធានន្តិ តត្ថ នន្ទិំ សមន្វានេតិ—ឯវំ ខោ, អាវុសោ, អនាគតំ បដិកង្ខតិ។
កថញ្ច, អាវុសោ, អនាគតំ នប្បដិកង្ខតិ? ឯវំរូបោ សិយំ អនាគតមទ្ធានន្តិ តត្ថ នន្ទិំ ន សមន្វានេតិ, ឯវំវេទនោ សិយំ …បេ… ឯវំសញ្ញោ សិយំ … ឯវំសង្ខារោ សិយំ … ឯវំវិញ្ញាណោ សិយំ អនាគតមទ្ធានន្តិ តត្ថ នន្ទិំ ន សមន្វានេតិ—ឯវំ ខោ, អាវុសោ, អនាគតំ នប្បដិកង្ខតិ។
កថញ្ច, អាវុសោ, បច្ចុប្បន្នេសុ ធម្មេសុ សំហីរតិ? ឥធ, អាវុសោ, អស្សុតវា បុថុជ្ជនោ អរិយានំ អទស្សាវី អរិយធម្មស្ស អកោវិទោ អរិយធម្មេ អវិនីតោ សប្បុរិសានំ អទស្សាវី សប្បុរិសធម្មស្ស អកោវិទោ សប្បុរិសធម្មេ អវិនីតោ រូបំ អត្តតោ សមនុបស្សតិ, រូបវន្តំ វា អត្តានំ, អត្តនិ វា រូបំ, រូបស្មិំ វា អត្តានំ; វេទនំ … សញ្ញំ … សង្ខារេ … វិញ្ញាណំ អត្តតោ សមនុបស្សតិ, វិញ្ញាណវន្តំ វា អត្តានំ, អត្តនិ វា វិញ្ញាណំ, វិញ្ញាណស្មិំ វា អត្តានំ—ឯវំ ខោ, អាវុសោ, បច្ចុប្បន្នេសុ ធម្មេសុ សំហីរតិ។
កថញ្ច, អាវុសោ, បច្ចុប្បន្នេសុ ធម្មេសុ ន សំហីរតិ? ឥធ, អាវុសោ, សុតវា អរិយសាវកោ អរិយានំ ទស្សាវី អរិយធម្មស្ស កោវិទោ អរិយធម្មេ សុវិនីតោ សប្បុរិសានំ ទស្សាវី សប្បុរិសធម្មស្ស កោវិទោ សប្បុរិសធម្មេ សុវិនីតោ ន រូបំ អត្តតោ សមនុបស្សតិ, ន រូបវន្តំ វា អត្តានំ, ន អត្តនិ វា រូបំ, ន រូបស្មិំ វា អត្តានំ; ន វេទនំ … ន សញ្ញំ … ន សង្ខារេ … ន វិញ្ញាណំ អត្តតោ សមនុបស្សតិ, ន វិញ្ញាណវន្តំ វា អត្តានំ, ន អត្តនិ វា វិញ្ញាណំ, ន វិញ្ញាណស្មិំ វា អត្តានំ—ឯវំ ខោ, អាវុសោ, បច្ចុប្បន្នេសុ ធម្មេសុ ន សំហីរតិ។
អតីតំ នាន្វាគមេយ្យ, នប្បដិកង្ខេ អនាគតំ; យទតីតំ បហីនំ តំ, អប្បត្តញ្ច អនាគតំ។
បច្ចុប្បន្នញ្ច យោ ធម្មំ, តត្ថ តត្ថ វិបស្សតិ; អសំហីរំ អសង្កុប្បំ, តំ វិទ្វា មនុព្រូហយេ។
អជ្ជេវ កិច្ចមាតប្បំ, កោ ជញ្ញា មរណំ សុវេ; ន ហិ នោ សង្គរំ តេន, មហាសេនេន មច្ចុនា។
ឯវំវិហារិំ អាតាបិំ, អហោរត្តមតន្ទិតំ; តំ វេ ភទ្ទេករត្តោតិ, សន្តោ អាចិក្ខតេ មុនីៜតិ។
ឯវំ ខោ អហំ, ភន្តេ, ភិក្ខូនំ ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេសិំ សមាទបេសិំ សមុត្តេជេសិំ សម្បហំសេសិំ, ភទ្ទេករត្តស្ស ឧទ្ទេសញ្ច វិភង្គញ្ច អភាសិន៑”តិ។
“That’s how I was inspiring the bhikkhus with a talk on the recitation passage and analysis of One Fine Night.”
“សាធុ សាធុ, អានន្ទ។ សាធុ ខោ ត្វំ, អានន្ទ, ភិក្ខូនំ ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេសិ សមាទបេសិ សមុត្តេជេសិ សម្បហំសេសិ, ភទ្ទេករត្តស្ស ឧទ្ទេសញ្ច វិភង្គញ្ច អភាសិ:
“Good, good, Ānanda. It’s good that you were inspiring the bhikkhus with a talk on the recitation passage and analysis of One Fine Night.”
‘អតីតំ នាន្វាគមេយ្យ, …បេ… តំ វេ ភទ្ទេករត្តោតិ, សន្តោ អាចិក្ខតេ មុនីៜតិ។
កថញ្ច, អានន្ទ, អតីតំ អន្វាគមេតិ …បេ… ឯវំ ខោ, អានន្ទ, អតីតំ អន្វាគមេតិ។ កថញ្ច, អានន្ទ, អតីតំ នាន្វាគមេតិ …បេ… ឯវំ ខោ, អានន្ទ, អតីតំ នាន្វាគមេតិ។ កថញ្ច, អានន្ទ, អនាគតំ បដិកង្ខតិ …បេ… ឯវំ ខោ, អានន្ទ, អនាគតំ បដិកង្ខតិ។ កថញ្ច, អានន្ទ, អនាគតំ នប្បដិកង្ខតិ …បេ… ឯវំ ខោ, អានន្ទ, អនាគតំ នប្បដិកង្ខតិ។ កថញ្ច, អានន្ទ, បច្ចុប្បន្នេសុ ធម្មេសុ សំហីរតិ …បេ… ឯវំ ខោ, អានន្ទ, បច្ចុប្បន្នេសុ ធម្មេសុ សំហីរតិ។ កថញ្ច, អានន្ទ, បច្ចុប្បន្នេសុ ធម្មេសុ ន សំហីរតិ …បេ… ឯវំ ខោ, អានន្ទ, បច្ចុប្បន្នេសុ ធម្មេសុ ន សំហីរតិ។
And the Buddha repeated the verses and analysis once more.
‘អតីតំ នាន្វាគមេយ្យ, …បេ… តំ វេ ភទ្ទេករត្តោតិ, សន្តោ អាចិក្ខតេ មុនីៜ”តិ។
ឥទមវោច ភគវា។ អត្តមនោ អាយស្មា អានន្ទោ ភគវតោ ភាសិតំ អភិនន្ទីតិ។
That is what the Buddha said. Satisfied, Venerable Ānanda was happy with what the Buddha said.
អានន្ទភទ្ទេករត្តសុត្តំ និដ្ឋិតំ ទុតិយំ។
The authoritative text of the Majjhima Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
