| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationඅඞ්ගුත්තර නිකාය 7.42
Numbered Discourses 7.42
4. දේවතාවග්ග
4. Deities
පඨමනිද්දසසුත්ත
Graduation (1st)
අථ ඛෝ ආයස්මා සාරිපුත්තෝ පුබ්බණ්හසමයං නිවාසේත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසි. අථ ඛෝ ආයස්මතෝ සාරිපුත්තස්ස ඒතදහෝසි: “අතිප්පගෝ ඛෝ තාව සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිතුං. යන්නූනාහං යේන අඤ්ඤතිත්ථියානං පරිබ්බාජකානං ආරාමෝ තේනුපසඞ්කමේය්යන්”ති.
Then Venerable Sāriputta robed up in the morning and, taking his bowl and robe, entered Sāvatthī for alms. Then it occurred to him, “It’s too early to wander for alms in Sāvatthī. Why don’t I go to the monastery of the wanderers of other religions?”
අථ ඛෝ ආයස්මා සාරිපුත්තෝ යේන අඤ්ඤතිත්ථියානං පරිබ්බාජකානං ආරාමෝ තේනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා තේහි අඤ්ඤතිත්ථියේහි පරිබ්බාජකේහි සද්ධිං සම්මෝදි. සම්මෝදනීයං කථං සාරණීයං වීතිසාරේත්වා ඒකමන්තං නිසීදි.
Then he went to the monastery of the wanderers of other religions, and exchanged greetings with the wanderers there. When the greetings and polite conversation were over, he sat down to one side.
තේන ඛෝ පන සමයේන තේසං අඤ්ඤතිත්ථියානං පරිබ්බාජකානං සන්නිසින්නානං සන්නිපතිතානං අයමන්තරාකථා උදපාදි: “යෝ හි කෝචි, ආවුසෝ, ද්වාදසවස්සානි පරිපුණ්ණං පරිසුද්ධං බ්රහ්මචරියං චරති, ‘නිද්දසෝ භික්ඛූ(අ)ති අලංවචනායා”ති.
Now at that time while those wanderers of other religions were sitting together this discussion came up among them, “Friends, anyone who lives the full and pure spiritual life for twelve years is qualified to be called a ‘graduate bhikkhu’.”
අථ ඛෝ ආයස්මා සාරිපුත්තෝ තේසං අඤ්ඤතිත්ථියානං පරිබ්බාජකානං භාසිතං නේව අභිනන්දි නප්පටික්කෝසි. අනභිනන්දිත්වා අප්පටික්කෝසිත්වා උට්ඨායාසනා පක්කාමි: “භගවතෝ සන්තිකේ ඒතස්ස භාසිතස්ස අත්ථං ආජානිස්සාමී”ති.
Sāriputta neither approved nor dismissed that statement of the wanderers of other religions. He got up from his seat, thinking, “I will learn the meaning of this statement from the Buddha himself.”
අථ ඛෝ ආයස්මා සාරිපුත්තෝ සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තෝ යේන භගවා තේනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදේත්වා ඒකමන්තං නිසීදි. ඒකමන්තං නිසින්නෝ ඛෝ ආයස්මා සාරිපුත්තෝ භගවන්තං ඒතදවෝච:
Then Sāriputta wandered for alms in Sāvatthī. After the meal, on his return from almsround, he went to the Buddha, bowed, sat down to one side, and told him what had happened, adding:
“ඉධාහං, භන්තේ, පුබ්බණ්හසමයං නිවාසේත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසිං. තස්ස මය්හං, භන්තේ, ඒතදහෝසි: ‘අතිප්පගෝ ඛෝ තාව සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිතුං. යන්නූනාහං යේන අඤ්ඤතිත්ථියානං පරිබ්බාජකානං ආරාමෝ තේනුපසඞ්කමේය්යන්(අ)ති. අථ ඛ්වාහං, භන්තේ, යේන අඤ්ඤතිත්ථියානං පරිබ්බාජකානං ආරාමෝ තේනුපසඞ්කමිං; උපසඞ්කමිත්වා තේහි අඤ්ඤතිත්ථියේහි පරිබ්බාජකේහි සද්ධිං සම්මෝදිං. සම්මෝදනීයං කථං සාරණීයං වීතිසාරේත්වා ඒකමන්තං නිසීදිං. තේන ඛෝ පන, භන්තේ, සමයේන තේසං අඤ්ඤතිත්ථියානං පරිබ්බාජකානං සන්නිසින්නානං සන්නිපතිතානං අයමන්තරාකථා උදපාදි: ‘යෝ හි කෝචි, ආවුසෝ, ද්වාදසවස්සානි පරිපුණ්ණං පරිසුද්ධං බ්රහ්මචරියං චරති, නිද්දසෝ භික්ඛූති අලංවචනායා(අ)ති. අථ ඛ්වාහං, භන්තේ, තේසං අඤ්ඤතිත්ථියානං පරිබ්බාජකානං භාසිතං නේව අභිනන්දිං නප්පටික්කෝසිං. අනභිනන්දිත්වා අප්පටික්කෝසිත්වා උට්ඨායාසනා පක්කමිං: ‘භගවතෝ සන්තිකේ ඒතස්ස අත්ථං ආජානිස්සාමී(අ)ති. සක්කා නු ඛෝ, භන්තේ, ඉමස්මිං ධම්මවිනයේ කේවලං වස්සගණනමත්තේන නිද්දසෝ භික්ඛු පඤ්ඤාපේතුන්”ති?
“Sir, in this teaching and training can we describe a bhikkhu as a ‘graduate’ solely because they have completed a certain number of years?”
“න ඛෝ, සාරිපුත්ත, සක්කා ඉමස්මිං ධම්මවිනයේ කේවලං වස්සගණනමත්තේන නිද්දසෝ භික්ඛු පඤ්ඤාපේතුං. සත්ත ඛෝ ඉමානි, සාරිපුත්ත, නිද්දසවත්ථූනි මයා සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා පවේදිතානි.
“No, Sāriputta, we cannot. I make known these seven qualifications for graduation after realizing them with my own insight.
කතමානි සත්ත? ඉධ, සාරිපුත්ත, භික්ඛු සික්ඛාසමාදානේ තිබ්බච්ඡන්දෝ හෝති ආයතිඤ්ච සික්ඛාසමාදානේ අවිගතපේමෝ, ධම්මනිසන්තියා තිබ්බච්ඡන්දෝ හෝති ආයතිඤ්ච ධම්මනිසන්තියා අවිගතපේමෝ, ඉච්ඡාවිනයේ තිබ්බච්ඡන්දෝ හෝති ආයතිඤ්ච ඉච්ඡාවිනයේ අවිගතපේමෝ, පටිසල්ලානේ තිබ්බච්ඡන්දෝ හෝති ආයතිඤ්ච පටිසල්ලානේ අවිගතපේමෝ, වීරියාරම්භේ තිබ්බච්ඡන්දෝ හෝති ආයතිඤ්ච වීරියාරම්භේ අවිගතපේමෝ, සතිනේපක්කේ තිබ්බච්ඡන්දෝ හෝති ආයතිඤ්ච සතිනේපක්කේ අවිගතපේමෝ, දිට්ඨිපටිවේධේ තිබ්බච්ඡන්දෝ හෝති ආයතිඤ්ච දිට්ඨිපටිවේධේ අවිගතපේමෝ. ඉමානි ඛෝ, සාරිපුත්ත, සත්ත නිද්දසවත්ථූනි මයා සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා පවේදිතානි. ඉමේහි ඛෝ, සාරිපුත්ත, සත්තහි නිද්දසවත්ථූහි සමන්නාගතෝ භික්ඛු ද්වාදස චේපි වස්සානි පරිපුණ්ණං පරිසුද්ධං බ්රහ්මචරියං චරති, ‘නිද්දසෝ භික්ඛූ(අ)ති අලංවචනාය; චතුබ්බීසති චේපි වස්සානි පරිපුණ්ණං පරිසුද්ධං බ්රහ්මචරියං චරති, ‘නිද්දසෝ භික්ඛූ(අ)ති අලංවචනාය; ඡත්තිංසති චේපි වස්සානි පරිපුණ්ණං පරිසුද්ධං බ්රහ්මචරියං චරති, ‘නිද්දසෝ භික්ඛූ(අ)ති අලංවචනාය, අට්ඨචත්තාරීසඤ්චේපි වස්සානි පරිපුණ්ණං පරිසුද්ධං බ්රහ්මචරියං චරති, ‘නිද්දසෝ භික්ඛූ(අ)ති අලංවචනායා”ති.
What seven? It’s when a bhikkhu has a keen enthusiasm to undertake the training … to examine the teachings … to get rid of desires … for retreat … to rouse up energy … for mindfulness and alertness … to penetrate theoretically. And they don’t lose these desires in the future. These are the seven qualifications for graduation that I make known after realizing them with my own insight. A bhikkhu who has these seven qualifications for graduation is qualified to be called a ‘graduate bhikkhu’. This is so whether they have lived the full and pure spiritual life for twelve years, twenty-four years, thirty-six years, or forty-eight years.”
ඒකාදසමං.
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
