សំយុត្ត និកាយ ៣៥។២០៦

១៧។ សដ្ឋិបេយ្យាលវគ្គ

អជ្ឈត្តបច្ចុប្បន្នយទនិច្ចសុត្ត

“ចក្ខុ, ភិក្ខវេ, អនិច្ចំ បច្ចុប្បន្នំ។ យទនិច្ចំ, តំ ទុក្ខំ។ យំ ទុក្ខំ, តទនត្តា។ យទនត្តា តំ ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តាៜតិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ …បេ… ជិវ្ហា អនិច្ចា បច្ចុប្បន្នា។ យទនិច្ចំ, តំ ទុក្ខំ។ យំ ទុក្ខំ, តទនត្តា។ យទនត្តា, តំ ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តាៜតិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ …បេ… មនោ អនិច្ចោ បច្ចុប្បន្នោ។ យទនិច្ចំ តំ ទុក្ខំ។ យំ ទុក្ខំ តទនត្តា។ យទនត្តា, តំ ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តាៜតិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ។

ឯវំ បស្សំ …បេ… នាបរំ ឥត្ថត្តាយាតិ បជានាតី”តិ។