43. Chandadānaniddeso

Chandadānādīti –

399.

Bheriṃ ghaṇṭiṃ patāḷetvā, kammappatte samāgate;

Saṅghe hareyya chandaṃ vā, pārisuddhiṃ pavāraṇaṃ.

400.

Ekaṃ bhikkhuṃ upaggamma, nisīditvā ukkuṭikaṃ;

Añjaliṃ paggaṇhitvāna, dade chandaṃ vicakkhaṇo.

401. (Ka) ‘‘chandaṃ dammi, chandaṃ me hara, chandaṃ me ārocehī’’ti vattabbaṃ.

(Kha) pārisuddhiṃ dentena ‘‘pārisuddhiṃ dammi, pārisuddhiṃ me hara, pārisuddhiṃ me ārocehī’’ti vattabbaṃ.

402.

Pārisuddhippadānena, sampādeti uposathaṃ;

Saṅghassa attano cāpi, sesakammaṃ vibādhati.

403.

Chandadānena saṅghassa, dvayaṃ sādheti nattano;

Tasmā chandaṃ dadantena, dātabbā pārisuddhipi.

404.

Hareyyeko bahūnampi, paramparā na hāraye;

Paramparāhaṭā chanda-pārisuddhi na gacchati.

405. Sabbūpacāraṃ katvāna, evaṃ deyyā pavāraṇā. ‘‘Pavāraṇaṃ dammi, pavāraṇaṃ me hara, pavāraṇaṃ me ārocehi, mamatthāya pavārehī’’ti.

406. Ārocetvātha so saṅghaṃ, pavāreyyevamāgato. ‘‘Itthannāmo, bhante, saṅghaṃ pavāreti diṭṭhena vā sutena vā parisaṅkāya vā, vadatu taṃ saṅgho anukampaṃ upādāya, passanto paṭikarissatī’’ti.

407.

Gahetvā pārisuddhiṃ vā, chandaṃ vāpi pavāraṇaṃ;

Hārako saṅghamappatvā, vibbhameyya mareyya vā.

408.

Sāmaṇerādibhāvaṃ vā,

Paṭijāneyya nāhaṭā;

Patvā saṅghaṃ tathā heyya,

Āhaṭā hoti hārako.

409.

Saṅghappatto pamatto vā, sutto nārocayeyya vā;

Anāpattiva sañcicca, nārocentassa dukkaṭanti.