| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Majjhima Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationමජ්ඣිම නිකාය 37
The Middle-Length Suttas Collection 37
චූළතණ්හාසඞ්ඛයසුත්ත
The Shorter Discourse on the Ending of Craving
ඒවං මේ සුතං—ඒකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති පුබ්බාරාමේ මිගාරමාතුපාසාදේ.
So I have heard. At one time the Buddha was staying near Sāvatthī in the Eastern Monastery, the stilt longhouse of Migāra’s mother.
අථ ඛෝ සක්කෝ දේවානමින්දෝ යේන භගවා තේනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදේත්වා ඒකමන්තං අට්ඨාසි. ඒකමන්තං ඨිතෝ ඛෝ සක්කෝ දේවානමින්දෝ භගවන්තං ඒතදවෝච:
And then Sakka, lord of gods, went up to the Buddha, bowed, stood to one side, and said to him:
“කිත්තාවතා නු ඛෝ, භන්තේ, භික්ඛු සඞ්ඛිත්තේන තණ්හාසඞ්ඛයවිමුත්තෝ හෝති අච්චන්තනිට්ඨෝ අච්චන්තයෝගක්ඛේමී අච්චන්තබ්රහ්මචාරී අච්චන්තපරියෝසානෝ සේට්ඨෝ දේවමනුස්සානන්”ති?
“Sir, how do you briefly define a bhikkhu who is freed through the ending of craving, who has reached the ultimate end, the ultimate sanctuary from the yoke, the ultimate spiritual life, the ultimate goal, and is best among gods and humans?”
“ඉධ, දේවානමින්ද, භික්ඛුනෝ සුතං හෝති: ‘සබ්බේ ධම්මා නාලං අභිනිවේසායා(අ)ති. ඒවඤ්චේතං, දේවානමින්ද, භික්ඛුනෝ සුතං හෝති: ‘සබ්බේ ධම්මා නාලං අභිනිවේසායා(අ)ති. සෝ සබ්බං ධම්මං අභිජානාති; සබ්බං ධම්මං අභිඤ්ඤාය සබ්බං ධම්මං පරිජානාති; සබ්බං ධම්මං පරිඤ්ඤාය යං කිඤ්චි වේදනං වේදේති—සුඛං වා දුක්ඛං වා අදුක්ඛමසුඛං වා, සෝ තාසු වේදනාසු අනිච්චානුපස්සී විහරති, විරාගානුපස්සී විහරති, නිරෝධානුපස්සී විහරති, පටිනිස්සග්ගානුපස්සී විහරති. සෝ තාසු වේදනාසු අනිච්චානුපස්සී විහරන්තෝ, විරාගානුපස්සී විහරන්තෝ, නිරෝධානුපස්සී විහරන්තෝ, පටිනිස්සග්ගානුපස්සී විහරන්තෝ න කිඤ්චි ලෝකේ උපාදියති. අනුපාදියං න පරිතස්සති, අපරිතස්සං පච්චත්තඤ්ඤේව පරිනිබ්බායති: ‘ඛීණා ජාති, වුසිතං බ්රහ්මචරියං, කතං කරණීයං, නාපරං ඉත්ථත්තායා(අ)ති පජානාති. ඒත්තාවතා ඛෝ, දේවානමින්ද, භික්ඛු සඞ්ඛිත්තේන තණ්හාසඞ්ඛයවිමුත්තෝ හෝති අච්චන්තනිට්ඨෝ අච්චන්තයෝගක්ඛේමී අච්චන්තබ්රහ්මචාරී අච්චන්තපරියෝසානෝ සේට්ඨෝ දේවමනුස්සානන්”ති.
“Lord of Gods, it’s when a bhikkhu has heard: ‘Nothing is worth insisting on.’ When a bhikkhu has heard that nothing is worth insisting on, they directly know all things. Directly knowing all things, they completely understand all things. Having completely understood all things, when they experience any kind of feeling—pleasant, unpleasant, or neutral—they meditate watching, again and again, impermanence, dispassion, cessation, and letting go in those feelings. Meditating in this way, they don’t grasp at anything in the world. Not grasping, they’re not anxious. Not being anxious, they personally become extinguished. They understand: ‘Rebirth is ended, the spiritual journey has been completed, what had to be done has been done, there is no return to any state of existence.’ That’s how I briefly define a bhikkhu who is freed through the ending of craving, who has reached the ultimate end, the ultimate sanctuary from the yoke, the ultimate spiritual life, the ultimate goal, and is best among gods and humans.”
අථ ඛෝ සක්කෝ දේවානමින්දෝ භගවතෝ භාසිතං අභිනන්දිත්වා අනුමෝදිත්වා භගවන්තං අභිවාදේත්වා පදක්ඛිණං කත්වා තත්ථේවන්තරධායි.
Then Sakka, lord of gods, having approved and agreed with what the Buddha said, bowed and respectfully circled the Buddha, keeping him on his right, before vanishing right there.
තේන ඛෝ පන සමයේන ආයස්මා මහාමෝග්ගල්ලානෝ භගවතෝ අවිදූරේ නිසින්නෝ හෝති. අථ ඛෝ ආයස්මතෝ මහාමෝග්ගල්ලානස්ස ඒතදහෝසි: “කිං නු ඛෝ සෝ යක්ඛෝ භගවතෝ භාසිතං අභිසමේච්ච අනුමෝදි උදාහු නෝ; යන්නූනාහං තං යක්ඛං ජානේය්යං—යදි වා සෝ යක්ඛෝ භගවතෝ භාසිතං අභිසමේච්ච අනුමෝදි යදි වා නෝ”ති?
Now at that time Venerable Mahāmoggallāna was sitting not far from the Buddha. He thought, “Did that spirit comprehend what the Buddha said when he agreed with him, or not? Why don’t I find out?”
අථ ඛෝ ආයස්මා මහාමෝග්ගල්ලානෝ—සේය්යථාපි නාම බලවා පුරිසෝ සමිඤ්ජිතං වා බාහං පසාරේය්ය, පසාරිතං වා බාහං සමිඤ්ජේය්ය; ඒවමේව—පුබ්බාරාමේ මිගාරමාතුපාසාදේ අන්තරහිතෝ දේවේසු තාවතිංසේසු පාතුරහෝසි. තේන ඛෝ පන සමයේන සක්කෝ දේවානමින්දෝ ඒකපුණ්ඩරීකේ උය්යානේ දිබ්බේහි පඤ්චහි තූරියසතේහි සමප්පිතෝ සමඞ්ගීභූතෝ පරිචාරේති.
And then Venerable Mahāmoggallāna, as easily as a strong person would extend or contract their arm, vanished from the Eastern Monastery and reappeared among the gods of the Thirty-Three. Now at that time Sakka was amusing himself in the Single Lotus Park, supplied and provided with a divine orchestra.
අද්දසා ඛෝ සක්කෝ දේවානමින්දෝ ආයස්මන්තං මහාමෝග්ගල්ලානං දූරතෝව ආගච්ඡන්තං. දිස්වාන තානි දිබ්බානි පඤ්ච තූරියසතානි පටිප්පණාමේත්වා යේනායස්මා මහාමෝග්ගල්ලානෝ තේනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං මහාමෝග්ගල්ලානං ඒතදවෝච: “ඒහි ඛෝ, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, ස්වාගතං, මාරිස මෝග්ගල්ලාන. චිරස්සං ඛෝ, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, ඉමං පරියායං අකාසි යදිදං ඉධාගමනාය. නිසීද, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, ඉදමාසනං පඤ්ඤත්තන්”ති. නිසීදි ඛෝ ආයස්මා මහාමෝග්ගල්ලානෝ පඤ්ඤත්තේ ආසනේ. සක්කෝපි ඛෝ දේවානමින්දෝ අඤ්ඤතරං නීචං ආසනං ගහේත්වා ඒකමන්තං නිසීදි.
Seeing Mahāmoggallāna coming off in the distance, he dismissed the orchestra, approached Mahāmoggallāna, and said, “Come, my good Moggallāna! Welcome, good sir! It’s been a long time since you took the opportunity to come here. Sit, my good Moggallāna, this seat is for you.” Mahāmoggallāna sat down on the seat spread out, while Sakka took a low seat and sat to one side.
ඒකමන්තං නිසින්නං ඛෝ සක්කං දේවානමින්දං ආයස්මා මහාමෝග්ගල්ලානෝ ඒතදවෝච: “යථා කථං පන ඛෝ, කෝසිය, භගවා සඞ්ඛිත්තේන තණ්හාසඞ්ඛයවිමුත්තිං අභාසි? සාධු මයම්පි ඒතිස්සා කථාය භාගිනෝ අස්සාම සවනායා”ති.
Mahāmoggallāna said to him, “Kosiya, how did the Buddha briefly explain freedom through the ending of craving? Please share this talk with me so that I can also get to hear it.”
“මයං ඛෝ, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, බහුකිච්චා බහුකරණීයා—අප්පේව සකේන කරණීයේන, අපි ච දේවානංයේව තාවතිංසානං කරණීයේන. අපි ච, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, සුස්සුතංයේව හෝති සුග්ගහිතං සුමනසිකතං සූපධාරිතං, යං නෝ ඛිප්පමේව අන්තරධායති. භූතපුබ්බං, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, දේවාසුරසඞ්ගාමෝ සමුපබ්යූළ්හෝ අහෝසි. තස්මිං ඛෝ පන, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, සඞ්ගාමේ දේවා ජිනිංසු, අසුරා පරාජිනිංසු. සෝ ඛෝ අහං, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, තං සඞ්ගාමං අභිවිජිනිත්වා විජිතසඞ්ගාමෝ තතෝ පටිනිවත්තිත්වා වේජයන්තං නාම පාසාදං මාපේසිං. වේජයන්තස්ස ඛෝ, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, පාසාදස්ස ඒකසතං නිය්යූහං. ඒකේකස්මිං නිය්යූහේ සත්ත සත්ත කූටාගාරසතානි. ඒකමේකස්මිං කූටාගාරේ සත්ත සත්ත අච්ඡරායෝ. ඒකමේකිස්සා අච්ඡරාය සත්ත සත්ත පරිචාරිකායෝ. ඉච්ඡේය්යාසි නෝ ත්වං, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, වේජයන්තස්ස පාසාදස්ස රාමණේය්යකං දට්ඨුන්”ති? අධිවාසේසි ඛෝ ආයස්මා මහාමෝග්ගල්ලානෝ තුණ්හීභාවේන.
“My good Moggallāna, I have many duties, and much to do, not only for myself, but also for the Gods of the Thirty-Three. Besides, I quickly forget even things I’ve properly heard, learned, applied the mind, and memorized. Once upon a time, a battle was fought between the gods and the demons. In that battle the gods won and the demons lost. When I returned from that battle as a conqueror, I created the Palace of Victory. The Palace of Victory has a hundred towers. Each tower has seven hundred chambers. Each chamber has seven nymphs. Each nymph has seven maids. Would you like to see the lovely Palace of Victory?” Mahāmoggallāna consented with silence.
අථ ඛෝ සක්කෝ ච දේවානමින්දෝ වේස්සවණෝ ච මහාරාජා ආයස්මන්තං මහාමෝග්ගල්ලානං පුරක්ඛත්වා යේන වේජයන්තෝ පාසාදෝ තේනුපසඞ්කමිංසු. අද්දසංසු ඛෝ සක්කස්ස දේවානමින්දස්ස පරිචාරිකායෝ ආයස්මන්තං මහාමෝග්ගල්ලානං දූරතෝව ආගච්ඡන්තං; දිස්වා ඕත්තප්පමානා හිරීයමානා සකං සකං ඕවරකං පවිසිංසු. සේය්යථාපි නාම සුණිසා සසුරං දිස්වා ඕත්තප්පති හිරීයති; ඒවමේව සක්කස්ස දේවානමින්දස්ස පරිචාරිකායෝ ආයස්මන්තං මහාමෝග්ගල්ලානං දිස්වා ඕත්තප්පමානා හිරීයමානා සකං සකං ඕවරකං පවිසිංසු.
Then, putting Venerable Mahāmoggallāna in front, Sakka, lord of gods, and Vessavaṇa, the Great King, went to the Palace of Victory. When they saw Moggallāna coming off in the distance, Sakka’s maids, being prudent and discreet, each went to her own bedroom. They were just like a daughter-in-law who is prudent and discreet when they see their father-in-law.
අථ ඛෝ සක්කෝ ච දේවානමින්දෝ වේස්සවණෝ ච මහාරාජා ආයස්මන්තං මහාමෝග්ගල්ලානං වේජයන්තේ පාසාදේ අනුචඞ්කමාපේන්ති අනුවිචරාපේන්ති: “ඉදම්පි, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, පස්ස වේජයන්තස්ස පාසාදස්ස රාමණේය්යකං; ඉදම්පි, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, පස්ස වේජයන්තස්ස පාසාදස්ස රාමණේය්යකන්”ති.
Then Sakka and Vessavaṇa encouraged Moggallāna to wander and explore the palace, saying, “See, in the palace, my good Moggallāna, this lovely thing! And that lovely thing!”
“සෝභති ඉදං ආයස්මතෝ කෝසියස්ස, යථා තං පුබ්බේ කතපුඤ්ඤස්ස. මනුස්සාපි කිඤ්චිදේව රාමණේය්යකං දිස්වා ඒවමාහංසු: ‘සෝභති වත භෝ යථා දේවානං තාවතිංසානන්(අ)ති. තයිදං ආයස්මතෝ කෝසියස්ස සෝභති, යථා තං පුබ්බේ කතපුඤ්ඤස්සා”ති.
“That looks nice for the venerable Kosiya, just like for someone who has made merit in the past. Humans, when they see something lovely, also say: ‘It looks nice enough for the Gods of the Thirty-Three!’ That looks nice for the venerable Kosiya, just like for someone who has made merit in the past.”
අථ ඛෝ ආයස්මතෝ මහාමෝග්ගල්ලානස්ස ඒතදහෝසි: “අතිබාළ්හං ඛෝ අයං යක්ඛෝ පමත්තෝ විහරති. යන්නූනාහං ඉමං යක්ඛං සංවේජේය්යන්”ති.
Then Moggallāna thought, “This spirit lives much too negligently. Why don’t I stir up a sense of urgency in him?”
අථ ඛෝ ආයස්මා මහාමෝග්ගල්ලානෝ තථාරූපං ඉද්ධාභිසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛාසි යථා වේජයන්තං පාසාදං පාදඞ්ගුට්ඨකේන සඞ්කම්පේසි සම්පකම්පේසි සම්පවේධේසි. අථ ඛෝ සක්කෝ ච දේවානමින්දෝ, වේස්සවණෝ ච මහාරාජා, දේවා ච තාවතිංසා අච්ඡරියබ්භුතචිත්තජාතා අහේසුං: “අච්ඡරියං වත, භෝ, අබ්භුතං වත, භෝ. සමණස්ස මහිද්ධිකතා මහානුභාවතා, යත්ර හි නාම දිබ්බභවනං පාදඞ්ගුට්ඨකේන සඞ්කම්පේස්සති සම්පකම්පේස්සති සම්පවේධේස්සතී”ති.
Then Moggallāna used his psychic power to make the Palace of Victory shake and rock and tremble with his big toe. Then Sakka, Vessavaṇa, and the Gods of the Thirty-Three, their minds full of wonder and amazement, thought, “Oh, how incredible, how amazing! The ascetic has such power and might that he makes the god’s home shake and rock and tremble with his big toe!”
අථ ඛෝ ආයස්මා මහාමෝග්ගල්ලානෝ සක්කං දේවානමින්දං සංවිග්ගං ලෝමහට්ඨජාතං විදිත්වා සක්කං දේවානමින්දං ඒතදවෝච: “යථා කථං පන ඛෝ, කෝසිය, භගවා සඞ්ඛිත්තේන තණ්හාසඞ්ඛයවිමුත්තිං අභාසි? සාධු මයම්පි ඒතිස්සා කථාය භාගිනෝ අස්සාම සවනායා”ති.
Knowing that Sakka was shocked and awestruck, Moggallāna said to him, “Kosiya, how did the Buddha briefly explain freedom through the ending of craving? Please share this talk with me so that I can also get to hear it.”
“ඉධාහං, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, යේන භගවා තේනුපසඞ්කමිං; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදේත්වා ඒකමන්තං අට්ඨාසිං. ඒකමන්තං ඨිතෝ ඛෝ අහං, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, භගවන්තං ඒතදවෝචං: ‘කිත්තාවතා නු ඛෝ, භන්තේ, භික්ඛු සඞ්ඛිත්තේන තණ්හාසඞ්ඛයවිමුත්තෝ හෝති අච්චන්තනිට්ඨෝ අච්චන්තයෝගක්ඛේමී අච්චන්තබ්රහ්මචාරී අච්චන්තපරියෝසානෝ සේට්ඨෝ දේවමනුස්සානන්(අ)ති?
“My dear Moggallāna, I approached the Buddha, bowed, stood to one side, and said to him, ‘Sir, how do you briefly define a bhikkhu who is freed with the ending of craving, who has reached the ultimate end, the ultimate sanctuary from the yoke, the ultimate spiritual life, the ultimate goal, and is best among gods and humans?’
ඒවං වුත්තේ, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, භගවා මං ඒතදවෝච: ‘ඉධ, දේවානමින්ද, භික්ඛුනෝ සුතං හෝති: “සබ්බේ ධම්මා නාලං අභිනිවේසායා”ති. ඒවඤ්චේතං, දේවානමින්ද, භික්ඛුනෝ සුතං හෝති “සබ්බේ ධම්මා නාලං අභිනිවේසායා”ති. සෝ සබ්බං ධම්මං අභිජානාති, සබ්බං ධම්මං අභිඤ්ඤාය සබ්බං ධම්මං පරිජානාති, සබ්බං ධම්මං පරිඤ්ඤාය යං කිඤ්චි වේදනං වේදේති සුඛං වා දුක්ඛං වා අදුක්ඛමසුඛං වා. සෝ තාසු වේදනාසු අනිච්චානුපස්සී විහරති, විරාගානුපස්සී විහරති, නිරෝධානුපස්සී විහරති, පටිනිස්සග්ගානුපස්සී විහරති. සෝ තාසු වේදනාසු අනිච්චානුපස්සී විහරන්තෝ, විරාගානුපස්සී විහරන්තෝ, නිරෝධානුපස්සී විහරන්තෝ, පටිනිස්සග්ගානුපස්සී විහරන්තෝ න කිඤ්චි ලෝකේ උපාදියති, අනුපාදියං න පරිතස්සති, අපරිතස්සං පච්චත්තඤ්ඤේව පරිනිබ්බායති: “ඛීණා ජාති, වුසිතං බ්රහ්මචරියං, කතං කරණීයං, නාපරං ඉත්ථත්තායා”ති පජානාති. ඒත්තාවතා ඛෝ, දේවානමින්ද, භික්ඛු සඞ්ඛිත්තේන තණ්හාසඞ්ඛයවිමුත්තෝ හෝති අච්චන්තනිට්ඨෝ අච්චන්තයෝගක්ඛේමී අච්චන්තබ්රහ්මචාරී අච්චන්තපරියෝසානෝ සේට්ඨෝ දේවමනුස්සානන්(අ)ති. ඒවං ඛෝ මේ, මාරිස මෝග්ගල්ලාන, භගවා සඞ්ඛිත්තේන තණ්හාසඞ්ඛයවිමුත්තිං අභාසී”ති.
When I had spoken the Buddha said to me: ‘Lord of Gods, it’s when a bhikkhu has heard: “Nothing is worth insisting on” When a bhikkhu has heard that nothing is worth insisting on, they directly know all things. Directly knowing all things, they completely understand all things. Having completely understood all things, when they experience any kind of feeling—pleasant, unpleasant, or neutral—they meditate watching, again and again, impermanence, dispassion, cessation, and letting go in those feelings. Meditating in this way, they don’t grasp at anything in the world. Not grasping, they’re not anxious. Not being anxious, they personally become extinguished. They understand: “Rebirth is ended, the spiritual journey has been completed, what had to be done has been done, there is no return to any state of existence.” That’s how I briefly define a bhikkhu who is freed through the ending of craving, who has reached the ultimate end, the ultimate sanctuary from the yoke, the ultimate spiritual life, the ultimate goal, and is best among gods and humans.’ That’s how the Buddha briefly explained freedom through the ending of craving to me.”
අථ ඛෝ ආයස්මා මහාමෝග්ගල්ලානෝ සක්කස්ස දේවානමින්දස්ස භාසිතං අභිනන්දිත්වා අනුමෝදිත්වා—සේය්යථාපි නාම බලවා පුරිසෝ සමිඤ්ජිතං වා බාහං පසාරේය්ය, පසාරිතං වා බාහං සමිඤ්ජේය්ය; ඒවමේව—දේවේසු තාවතිංසේසු අන්තරහිතෝ පුබ්බාරාමේ මිගාරමාතුපාසාදේ පාතුරහෝසි.
Moggallāna approved and agreed with what Sakka said. As easily as a strong person would extend or contract their arm, he vanished from among the Gods of the Thirty-Three and reappeared in the Eastern Monastery.
අථ ඛෝ සක්කස්ස දේවානමින්දස්ස පරිචාරිකායෝ අචිරපක්කන්තේ ආයස්මන්තේ මහාමෝග්ගල්ලානේ සක්කං දේවානමින්දං ඒතදවෝචුං: “ඒසෝ නු තේ, මාරිස, සෝ භගවා සත්ථා”ති?
Soon after Moggallāna left, Sakka’s maids said to him, “Good sir, was that the Blessed One, your Teacher?”
“න ඛෝ මේ, මාරිස, සෝ භගවා සත්ථා. සබ්රහ්මචාරී මේ ඒසෝ ආයස්මා මහාමෝග්ගල්ලානෝ”ති.
“No, it was not. That was my spiritual companion Venerable Mahāmoggallāna.”
“ලාභා තේ, මාරිස, සුලද්ධං තේ, මාරිස යස්ස තේ සබ්රහ්මචාරී ඒවංමහිද්ධිකෝ ඒවංමහානුභාවෝ. අහෝ නූන තේ සෝ භගවා සත්ථා”ති.
“You’re fortunate, good sir, so very fortunate, to have a spiritual companion of such power and might! We can’t believe that’s not the Blessed One, your Teacher!”
අථ ඛෝ ආයස්මා මහාමෝග්ගල්ලානෝ යේන භගවා තේනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදේත්වා ඒකමන්තං නිසීදි. ඒකමන්තං නිසින්නෝ ඛෝ ආයස්මා මහාමෝග්ගල්ලානෝ භගවන්තං ඒතදවෝච: “අභිජානාති නෝ, භන්තේ, භගවා අහු ඤාතඤ්ඤතරස්ස මහේසක්ඛස්ස යක්ඛස්ස සඞ්ඛිත්තේන තණ්හාසඞ්ඛයවිමුත්තිං භාසිතා”ති?
Then Mahāmoggallāna went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and said to him, “Sir, do you recall briefly explaining freedom through the ending of craving to a certain well-known and illustrious spirit?”
“අභිජානාමහං, මෝග්ගල්ලාන, ඉධ සක්කෝ දේවානමින්දෝ යේනාහං තේනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා මං අභිවාදේත්වා ඒකමන්තං අට්ඨාසි. ඒකමන්තං ඨිතෝ ඛෝ, මෝග්ගල්ලාන, සක්කෝ දේවානමින්දෝ මං ඒතදවෝච: ‘කිත්තාවතා නු ඛෝ, භන්තේ, භික්ඛු සඞ්ඛිත්තේන තණ්හාසඞ්ඛයවිමුත්තෝ හෝති අච්චන්තනිට්ඨෝ අච්චන්තයෝගක්ඛේමී අච්චන්තබ්රහ්මචාරී අච්චන්තපරියෝසානෝ සේට්ඨෝ දේවමනුස්සානන්(අ)ති.
“I do, Moggallāna.” And the Buddha retold all that happened when Sakka came to visit him, adding:
ඒවං වුත්තේ, අහං, මෝග්ගල්ලාන, සක්කං දේවානමින්දං ඒතදවෝචං ‘ඉධ දේවානමින්ද, භික්ඛුනෝ සුතං හෝති “සබ්බේ ධම්මා නාලං අභිනිවේසායා”ති. ඒවං චේතං, දේවානමින්ද, භික්ඛුනෝ සුතං හෝති “සබ්බේ ධම්මා නාලං අභිනිවේසායා”ති. සෝ සබ්බං ධම්මං අභිජානාති, සබ්බං ධම්මං අභිඤ්ඤාය සබ්බං ධම්මං පරිජානාති, සබ්බං ධම්මං පරිඤ්ඤාය යං කිඤ්චි වේදනං වේදේති සුඛං වා දුක්ඛං වා අදුක්ඛමසුඛං වා. සෝ තාසු වේදනාසු අනිච්චානුපස්සී විහරති, විරාගානුපස්සී විහරති, නිරෝධානුපස්සී විහරති, පටිනිස්සග්ගානුපස්සී විහරති. සෝ තාසු වේදනාසු අනිච්චානුපස්සී විහරන්තෝ, විරාගානුපස්සී විහරන්තෝ, නිරෝධානුපස්සී විහරන්තෝ, පටිනිස්සග්ගානුපස්සී විහරන්තෝ න කිඤ්චි ලෝකේ උපාදියති, අනුපාදියං න පරිතස්සති, අපරිතස්සං පච්චත්තඤ්ඤේව පරිනිබ්බායති: “ඛීණා ජාති, වුසිතං බ්රහ්මචරියං, කතං කරණීයං, නාපරං ඉත්ථත්තායා”ති පජානාති. ඒත්තාවතා ඛෝ, දේවානමින්ද, භික්ඛු සඞ්ඛිත්තේන තණ්හාසඞ්ඛයවිමුත්තෝ හෝති අච්චන්තනිට්ඨෝ අච්චන්තයෝගක්ඛේමී අච්චන්තබ්රහ්මචාරී අච්චන්තපරියෝසානෝ සේට්ඨෝ දේවමනුස්සානන්(අ)ති. ඒවං ඛෝ අහං, මෝග්ගල්ලාන, අභිජානාමි සක්කස්ස දේවානමින්දස්ස සඞ්ඛිත්තේන තණ්හාසඞ්ඛයවිමුත්තිං භාසිතා”ති.
“That’s how I recall briefly explaining freedom through the ending of craving to Sakka, lord of gods.”
ඉදමවෝච භගවා. අත්තමනෝ ආයස්මා මහාමෝග්ගල්ලානෝ භගවතෝ භාසිතං අභිනන්දීති.
That is what the Buddha said. Satisfied, Venerable Mahāmoggallāna was happy with what the Buddha said.
චූළතණ්හාසඞ්ඛයසුත්තං නිට්ඨිතං සත්තමං.
The authoritative text of the Majjhima Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
