| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationองฺคุตฺตร นิกาย ๑
Numbered Discourses 1.333–377
๒๗ฯ จตุตฺถวคฺค
Chapter Four
333
“เสยฺยถาปิ, ภิกฺขเว, อปฺปมตฺตกํ อิมสฺมึ ชมฺพุทีเป อารามรามเณยฺยกํ วนรามเณยฺยกํ ภูมิรามเณยฺยกํ โปกฺขรณิรามเณยฺยกํ; อถ โข เอตเทว พหุตรํ ยทิทํ อุกฺกูลวิกูลํ นทีวิทุคฺคํ ขาณุกณฺฏกฏฺฐานํ ปพฺพตวิสมํ; เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย ถลชา, อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย โอทกาฯ
“Just as, bhikkhus, in India the delightful parks, woods, meadows, and lotus ponds are few, while the hilly terrain, inaccessible riverlands, stumps and thorns, and rugged mountains are many; so too the sentient beings born on land are few, while those born in water are many.
๓๓๔
334
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย มนุเสฺสสุ ปจฺจาชายนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย อญฺญตฺร มนุเสฺสหิ ปจฺจาชายนฺติฯ
… so too the sentient beings reborn as humans are few, while those not reborn as humans are many.
๓๓๕
335
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย มชฺฌิเมสุ ชนปเทสุ ปจฺจาชายนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย ปจฺจนฺติเมสุ ชนปเทสุ ปจฺจาชายนฺติ อวิญฺญาตาเรสุ มิลกฺเขสุฯ
… so too the sentient beings reborn in civilized countries are few, while those reborn in the borderlands, among strange barbarian tribes, are many.
๓๓๖
336
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย ปญฺญวนฺโต อชฬา อเนฬมูคา ปฏิพลา สุภาสิตทุพฺภาสิตสฺส อตฺถมญฺญาตุํ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย ทุปฺปญฺญา ชฬา เอฬมูคา น ปฏิพลา สุภาสิตทุพฺภาสิตสฺส อตฺถมญฺญาตุํฯ
… so too the sentient beings who are wise, bright, clever, and able to distinguish what is well said from what is poorly said are few, while the sentient beings who are witless, dull, stupid, and unable to distinguish what is well said from what is poorly said are many.
๓๓๗
337
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย อริเยน ปญฺญาจกฺขุนา สมนฺนาคตา; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย อวิชฺชาคตา สมฺมูฬฺหาฯ
… so too the sentient beings who have the noble eye of wisdom are few, while those who are ignorant and confused are many.
๓๓๘
338
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย ลภนฺติ ตถาคตํ ทสฺสนาย; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย น ลภนฺติ ตถาคตํ ทสฺสนายฯ
… so too the sentient beings who get to see a Realized One are few, while those who don’t get to see a Realized One are many.
๓๓๙
339
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย ลภนฺติ ตถาคตปฺปเวทิตํ ธมฺมวินยํ สวนาย; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย น ลภนฺติ ตถาคตปฺปเวทิตํ ธมฺมวินยํ สวนายฯ
… so too the sentient beings who get to hear the teaching and training proclaimed by a Realized One are few, while those sentient beings who don’t get to hear the teaching and training proclaimed by a Realized One are many.
๓๔๐
340
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย สุตฺวา ธมฺมํ ธาเรนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย สุตฺวา ธมฺมํ น ธาเรนฺติฯ
… so too the sentient beings who remember the teachings they hear are few, while those who don’t remember the teachings are many.
๓๔๑
341
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย ธาตานํ ธมฺมานํ อตฺถํ อุปปริกฺขนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย ธาตานํ ธมฺมานํ อตฺถํ น อุปปริกฺขนฺติฯ
… so too the sentient beings who examine the meaning of the teachings they have memorized are few, while those who don’t examine the meaning of the teachings are many.
๓๔๒
342
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย อตฺถมญฺญาย ธมฺมมญฺญาย ธมฺมานุธมฺมํ ปฏิปชฺชนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย อตฺถมญฺญาย ธมฺมมญฺญาย ธมฺมานุธมฺมํ น ปฏิปชฺชนฺติฯ
… so too the sentient beings who understand the meaning and the teaching and practice accordingly are few, while those who understand the meaning and the teaching but don’t practice accordingly are many.
๓๔๓
343
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย สํเวชนิเยสุ ฐาเนสุ สํวิชฺชนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย สํเวชนิเยสุ ฐาเนสุ น สํวิชฺชนฺติฯ
… so too the sentient beings inspired by inspiring places are few, while those who are uninspired are many.
๓๔๔
344
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย สํวิคฺคา โยนิโส ปทหนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย สํวิคฺคา โยนิโส น ปทหนฺติฯ
… so too the sentient beings who, being inspired, strive effectively are few, while those who, even though inspired, don’t strive effectively are many.
๓๔๕
345
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย ววสฺสคฺคารมฺมณํ กริตฺวา ลภนฺติ สมาธึ ลภนฺติ จิตฺตเสฺสกคฺคตํ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย ววสฺสคฺคารมฺมณํ กริตฺวา น ลภนฺติ สมาธึ น ลภนฺติ จิตฺตเสฺสกคฺคตํฯ
… so too the sentient beings who, relying on letting go, gain samādhi, gain unification of mind are few, while those who don’t gain samādhi, don’t gain unification of mind relying on letting go are many.
๓๔๖
346
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย อนฺนคฺครสคฺคานํ ลาภิโน; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย อนฺนคฺครสคฺคานํ น ลาภิโน, อุญฺเฉน กปาลาภเตน ยาเปนฺติฯ
… so too the sentient beings who get the best food and flavors are few, while those who don’t get the best food and flavors, but get by with scraps in an alms bowl are many.
๓๔๗
347
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย อตฺถรสสฺส ธมฺมรสสฺส วิมุตฺติรสสฺส ลาภิโน; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย อตฺถรสสฺส ธมฺมรสสฺส วิมุตฺติรสสฺส น ลาภิโนฯ
… so too the sentient beings who get the essence of the meaning, the essence of the teaching, and the essence of freedom are few, while the sentient beings who don’t get the essence of the meaning, the essence of the teaching, and the essence of freedom are many.
ตสฺมาติห, ภิกฺขเว, เอวํ สิกฺขิตพฺพํ: ‘อตฺถรสสฺส ธมฺมรสสฺส วิมุตฺติรสสฺส ลาภิโน ภวิสฺสามา'ติฯ เอวญฺหิ โว, ภิกฺขเว, สิกฺขิตพฺพนฺ”ติฯ
So you should train like this: ‘We will get the essence of the meaning, the essence of the teaching, the essence of freedom.’ That’s how you should train.”
๓๔๘–๓๕๐
348–350
“เสยฺยถาปิ, ภิกฺขเว, อปฺปมตฺตกํ อิมสฺมึ ชมฺพุทีเป อารามรามเณยฺยกํ วนรามเณยฺยกํ ภูมิรามเณยฺยกํ โปกฺขรณิรามเณยฺยกํ; อถ โข เอตเทว พหุตรํ ยทิทํ อุกฺกูลวิกูลํ นทีวิทุคฺคํ ขาณุกณฺฏกฏฺฐานํ ปพฺพตวิสมํฯ เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย มนุสฺสา จุตา มนุเสฺสสุ ปจฺจาชายนฺติ, อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย มนุสฺสา จุตา นิรเย ปจฺจาชายนฺติ …เป… ติรจฺฉานโยนิยา ปจฺจาชายนฺติ …เป… เปตฺติวิสเย ปจฺจาชายนฺติ”ฯ
“Just as, bhikkhus, in India the delightful parks, woods, meadows, and lotus ponds are few, while the hilly terrain, inaccessible riverlands, stumps and thorns, and rugged mountains are many; so too, those who die as humans and are reborn as humans are few, while those who die as humans and are reborn in hell, or the animal realm, or the ghost realm are many.”
๓๕๑–๓๕๓
351–353
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย มนุสฺสา จุตา เทเวสุ ปจฺจาชายนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย มนุสฺสา จุตา นิรเย ปจฺจาชายนฺติ … ติรจฺฉานโยนิยา ปจฺจาชายนฺติ … เปตฺติวิสเย ปจฺจาชายนฺติฯ
“… the sentient beings who die as humans and are reborn as gods are few, while those who die as humans and are reborn in hell, or the animal realm, or the ghost realm are many.”
๓๕๔–๓๕๖
354–356
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย เทวา จุตา เทเวสุ ปจฺจาชายนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย เทวา จุตา นิรเย ปจฺจาชายนฺติ … ติรจฺฉานโยนิยา ปจฺจาชายนฺติ … เปตฺติวิสเย ปจฺจาชายนฺติฯ
“… the sentient beings who die as gods and are reborn as gods are few, while those who die as gods and are reborn in hell, or the animal realm, or the ghost realm are many.”
๓๕๗–๓๕๙
357–359
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย เทวา จุตา มนุเสฺสสุ ปจฺจาชายนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย เทวา จุตา นิรเย ปจฺจาชายนฺติ … ติรจฺฉานโยนิยา ปจฺจาชายนฺติ … เปตฺติวิสเย ปจฺจาชายนฺติฯ
“… the sentient beings who die as gods and are reborn as humans are few, while those who die as gods and are reborn in hell, or the animal realm, or the ghost realm are many.”
๓๖๐–๓๖๒
360–362
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย นิรยา จุตา มนุเสฺสสุ ปจฺจาชายนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย นิรยา จุตา นิรเย ปจฺจาชายนฺติ … ติรจฺฉานโยนิยา ปจฺจาชายนฺติ … เปตฺติวิสเย ปจฺจาชายนฺติฯ
“… the sentient beings who die in hell and are reborn as humans are few, while those who die in hell and are reborn in hell, or the animal realm, or the ghost realm are many.”
๓๖๓–๓๖๕
363–365
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย นิรยา จุตา เทเวสุ ปจฺจาชายนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย นิรยา จุตา นิรเย ปจฺจาชายนฺติ … ติรจฺฉานโยนิยา ปจฺจาชายนฺติ … เปตฺติวิสเย ปจฺจาชายนฺติฯ
“… the sentient beings who die in hell and are reborn as gods are few, while those who die in hell and are reborn in hell, or the animal realm, or the ghost realm are many.”
๓๖๖–๓๖๘
366–368
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย ติรจฺฉานโยนิยา จุตา มนุเสฺสสุ ปจฺจาชายนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย ติรจฺฉานโยนิยา จุตา นิรเย ปจฺจาชายนฺติ … ติรจฺฉานโยนิยา ปจฺจาชายนฺติ … เปตฺติวิสเย ปจฺจาชายนฺติฯ
“… the sentient beings who die as animals and are reborn as humans are few, while those who die as animals and are reborn in hell, or the animal realm, or the ghost realm are many.”
๓๖๙–๓๗๑
369–371
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย ติรจฺฉานโยนิยา จุตา เทเวสุ ปจฺจาชายนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย ติรจฺฉานโยนิยา จุตา นิรเย ปจฺจาชายนฺติ … ติรจฺฉานโยนิยา ปจฺจาชายนฺติ … เปตฺติวิสเย ปจฺจาชายนฺติฯ
“… the sentient beings who die as animals and are reborn as gods are few, while those who die as animals and are reborn in hell, or the animal realm, or the ghost realm are many.”
๓๗๒–๓๗๔
372–374
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย เปตฺติวิสยา จุตา มนุเสฺสสุ ปจฺจาชายนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย เปตฺติวิสยา จุตา นิรเย ปจฺจาชายนฺติ … ติรจฺฉานโยนิยา ปจฺจาชายนฺติ … เปตฺติวิสเย ปจฺจาชายนฺติฯ
“… the sentient beings who die as ghosts and are reborn as humans are few, while those who die as ghosts and are reborn in hell, or the animal realm, or the ghost realm are many.”
๓๗๕–๓๗๗
375–377
… เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย เปตฺติวิสยา จุตา เทเวสุ ปจฺจาชายนฺติ; อถ โข เอเตว สตฺตา พหุตรา เย เปตฺติวิสยา จุตา นิรเย ปจฺจาชายนฺติ … ติรจฺฉานโยนิยา ปจฺจาชายนฺติ … เปตฺติวิสเย ปจฺจาชายนฺ”ติฯ
“… the sentient beings who die as ghosts and are reborn as gods are few, while those who die as ghosts and are reborn in hell, or the animal realm, or the ghost realm are many.”
วคฺโค จตุตฺโถฯ
(ชมฺพุทีปเปยฺยาโล นิฏฺฐิโตฯ)
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
