| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationඅඞ්ගුත්තර නිකාය 4.186
Numbered Discourses 4.186
19. බ්රාහ්මණවග්ග
19. Brahmins
උම්මග්ගසුත්ත
Approach
අථ ඛෝ අඤ්ඤතරෝ භික්ඛු යේන භගවා තේනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදේත්වා ඒකමන්තං නිසීදි. ඒකමන්තං නිසින්නෝ ඛෝ සෝ භික්ඛු භගවන්තං ඒතදවෝච:
Then one of the bhikkhus went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and said to him:
“කේන නු ඛෝ, භන්තේ, ලෝකෝ නීයති, කේන ලෝකෝ පරිකස්සති, කස්ස ච උප්පන්නස්ස වසං ගච්ඡතී”ති?
“Sir, what leads the world on? What drags it around? What arises and takes control?”
“සාධු සාධු, භික්ඛු. භද්දකෝ ඛෝ තේ, භික්ඛු, උම්මග්ගෝ, භද්දකං පටිභානං, කල්යාණී පරිපුච්ඡා. ඒවඤ්හි ත්වං, භික්ඛු, පුච්ඡසි: ‘කේන නු ඛෝ, භන්තේ, ලෝකෝ නීයති, කේන ලෝකෝ පරිකස්සති, කස්ස ච උප්පන්නස්ස වසං ගච්ඡතී(අ)”ති?
“Good, good, bhikkhu! Your approach and articulation are excellent, and it’s a good question. For you asked: ‘What leads the world on? What drags it around? What arises and takes control?’”
“ඒවං, භන්තේ”.
“Yes, sir.”
“චිත්තේන ඛෝ, භික්ඛු, ලෝකෝ නීයති, චිත්තේන පරිකස්සති, චිත්තස්ස උප්පන්නස්ස වසං ගච්ඡතී”ති.
“Bhikkhu, the mind leads the world on. The mind drags it around. When the mind arises, it takes control.”
“සාධු, භන්තේ”ති ඛෝ සෝ භික්ඛු භගවතෝ භාසිතං අභිනන්දිත්වා අනුමෝදිත්වා භගවන්තං උත්තරි පඤ්හං අපුච්ඡි:
Saying “Good, sir”, that bhikkhu approved and agreed with what the Buddha said. Then he asked another question:
“‘බහුස්සුතෝ ධම්මධරෝ, බහුස්සුතෝ ධම්මධරෝ(අ)ති, භන්තේ, වුච්චති. කිත්තාවතා නු ඛෝ, භන්තේ, බහුස්සුතෝ ධම්මධරෝ හෝතී”ති?
“Sir, they speak of ‘a learned memorizer of the teaching’. How is a learned memorizer of the teaching defined?”
“සාධු සාධු, භික්ඛු. භද්දකෝ ඛෝ තේ, භික්ඛු උම්මග්ගෝ, භද්දකං පටිභානං, කල්යාණී පරිපුච්ඡා. ඒවඤ්හි ත්වං, භික්ඛු, පුච්ඡසි: ‘බහුස්සුතෝ ධම්මධරෝ, බහුස්සුතෝ ධම්මධරෝති, භන්තේ, වුච්චති. කිත්තාවතා නු ඛෝ, භන්තේ, බහුස්සුතෝ ධම්මධරෝ හෝතී(අ)”ති? “ඒවං, භන්තේ”. “බහූ ඛෝ, භික්ඛු, මයා ධම්මා දේසිතා—සුත්තං, ගේය්යං, වේය්යාකරණං, ගාථා, උදානං, ඉතිවුත්තකං, ජාතකං, අබ්භුතධම්මං, වේදල්ලං. චතුප්පදාය චේපි, භික්ඛු, ගාථාය අත්ථමඤ්ඤාය ධම්මමඤ්ඤාය ධම්මානුධම්මප්පටිපන්නෝ හෝති බහුස්සුතෝ ධම්මධරෝති අලංවචනායා”ති.
“Good, good, bhikkhu! Your approach and articulation are excellent, and it’s a good question. … I have taught many teachings: statements, songs, discussions, verses, inspired exclamations, legends, stories of past lives, amazing stories, and classifications. But if anyone understands the meaning and the text of even a four-line verse, and if they practice in line with that teaching, they’re qualified to be called a ‘learned memorizer of the teaching’.”
“සාධු, භන්තේ”ති ඛෝ සෝ භික්ඛු භගවතෝ භාසිතං අභිනන්දිත්වා අනුමෝදිත්වා භගවන්තං උත්තරි පඤ්හං අපුච්ඡි:
Saying “Good, sir”, that bhikkhu approved and agreed with what the Buddha said. Then he asked another question:
“‘සුතවා නිබ්බේධිකපඤ්ඤෝ, සුතවා නිබ්බේධිකපඤ්ඤෝ(අ)ති, භන්තේ, වුච්චති. කිත්තාවතා නු ඛෝ, භන්තේ, සුතවා නිබ්බේධිකපඤ්ඤෝ හෝතී”ති?
“Sir, they speak of ‘a learned person with penetrating wisdom’. How is a learned person with penetrating wisdom defined?”
“සාධු සාධු, භික්ඛු. භද්දකෝ ඛෝ තේ, භික්ඛු, උම්මග්ගෝ, භද්දකං පටිභානං, කල්යාණී පරිපුච්ඡා. ඒවඤ්හි ත්වං, භික්ඛු, පුච්ඡසි: ‘සුතවා නිබ්බේධිකපඤ්ඤෝ, සුතවා නිබ්බේධිකපඤ්ඤෝති, භන්තේ, වුච්චති. කිත්තාවතා නු ඛෝ, භන්තේ, සුතවා නිබ්බේධිකපඤ්ඤෝ හෝතී(අ)”ති? “ඒවං, භන්තේ”. “ඉධ, භික්ඛු, භික්ඛුනෝ ‘ඉදං දුක්ඛන්(අ)ති සුතං හෝති, පඤ්ඤාය චස්ස අත්ථං අතිවිජ්ඣ පස්සති; ‘අයං දුක්ඛසමුදයෝ(අ)ති සුතං හෝති, පඤ්ඤාය චස්ස අත්ථං අතිවිජ්ඣ පස්සති; ‘අයං දුක්ඛනිරෝධෝ(අ)ති සුතං හෝති, පඤ්ඤාය චස්ස අත්ථං අතිවිජ්ඣ පස්සති; ‘අයං දුක්ඛනිරෝධගාමිනී පටිපදා(අ)ති සුතං හෝති, පඤ්ඤාය චස්ස අත්ථං අතිවිජ්ඣ පස්සති. ඒවං ඛෝ, භික්ඛු, සුතවා නිබ්බේධිකපඤ්ඤෝ හෝතී”ති.
“Good, good, bhikkhu! Your approach and articulation are excellent, and it’s a good question. … Take a bhikkhu who has heard: ‘This is suffering.’ They see what it means with penetrating wisdom. They’ve heard: ‘This is the origin of suffering’ … ‘This is the cessation of suffering’ … ‘This is the practice that leads to the cessation of suffering.’ They see what it means with penetrating wisdom. That’s how a person is learned, with penetrating wisdom.”
“සාධු, භන්තේ”ති ඛෝ සෝ භික්ඛු භගවතෝ භාසිතං අභිනන්දිත්වා අනුමෝදිත්වා භගවන්තං උත්තරි පඤ්හං අපුච්ඡි:
Saying “Good, sir”, that bhikkhu approved and agreed with what the Buddha said. Then he asked another question:
“‘පණ්ඩිතෝ මහාපඤ්ඤෝ, පණ්ඩිතෝ මහාපඤ්ඤෝ(අ)ති, භන්තේ, වුච්චති. කිත්තාවතා නු ඛෝ, භන්තේ, පණ්ඩිතෝ මහාපඤ්ඤෝ හෝතී”ති?
“Sir, they speak of ‘an astute person with great wisdom’. How is an astute person with great wisdom defined?”
“සාධු සාධු, භික්ඛු. භද්දකෝ ඛෝ තේ, භික්ඛු, උම්මග්ගෝ, භද්දකං පටිභානං, කල්යාණී පරිපුච්ඡා. ඒවඤ්හි ත්වං භික්ඛු පුච්ඡසි: ‘පණ්ඩිතෝ මහාපඤ්ඤෝ, පණ්ඩිතෝ මහාපඤ්ඤෝති, භන්තේ, වුච්චති. කිත්තාවතා නු ඛෝ, භන්තේ, පණ්ඩිතෝ මහාපඤ්ඤෝ හෝතී(අ)”ති? “ඒවං, භන්තේ”. “ඉධ, භික්ඛු, පණ්ඩිතෝ මහාපඤ්ඤෝ නේවත්තබ්යාබාධාය චේතේති න පරබ්යාබාධාය චේතේති න උභයබ්යාබාධාය චේතේති අත්තහිතපරහිතෞභයහිතසබ්බලෝකහිතමේව චින්තයමානෝ චින්තේති. ඒවං ඛෝ, භික්ඛු, පණ්ඩිතෝ මහාපඤ්ඤෝ හෝතී”ති.
“Good, good, bhikkhu! Your approach and articulation are excellent, and it’s a good question. … An astute person with great wisdom is one who has no intention to hurt themselves, or to hurt others, or to hurt both. When they think, they only think of the benefit for themselves, for others, for both, and for the whole world. That’s how a person is astute, with great wisdom.”
ඡට්ඨං.
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
