| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationองฺคุตฺตร นิกาย ๔ฯ๑๖
Numbered Discourses 4.16
๒ฯ จรวคฺค
2. Walking
โสขุมฺมสุตฺต
Subtlety
“จตฺตาริมานิ, ภิกฺขเว, โสขุมฺมานิฯ กตมานิ จตฺตาริ?
“Bhikkhus, there are these four kinds of subtlety. What four?
อิธ, ภิกฺขเว, ภิกฺขุ รูปโสขุมฺเมน สมนฺนาคโต โหติ ปรเมน; เตน จ รูปโสขุมฺเมน อญฺญํ รูปโสขุมฺมํ อุตฺตริตรํ วา ปณีตตรํ วา น สมนุปสฺสติ; เตน จ รูปโสขุมฺเมน อญฺญํ รูปโสขุมฺมํ อุตฺตริตรํ วา ปณีตตรํ วา น ปตฺเถติฯ
A bhikkhu has ultimate subtlety of form. They don’t see any other subtlety of form that’s better or finer than that, nor do they aim for it.
เวทนาโสขุมฺเมน สมนฺนาคโต โหติ ปรเมน; เตน จ เวทนาโสขุมฺเมน อญฺญํ เวทนาโสขุมฺมํ อุตฺตริตรํ วา ปณีตตรํ วา น สมนุปสฺสติ; เตน จ เวทนาโสขุมฺเมน อญฺญํ เวทนาโสขุมฺมํ อุตฺตริตรํ วา ปณีตตรํ วา น ปตฺเถติฯ
A bhikkhu has ultimate subtlety of feeling. They don’t see any other subtlety of feeling that’s better or finer than that, nor do they aim for it.
สญฺญาโสขุมฺเมน สมนฺนาคโต โหติ ปรเมน; เตน จ สญฺญาโสขุมฺเมน อญฺญํ สญฺญาโสขุมฺมํ อุตฺตริตรํ วา ปณีตตรํ วา น สมนุปสฺสติ; เตน จ สญฺญาโสขุมฺเมน อญฺญํ สญฺญาโสขุมฺมํ อุตฺตริตรํ วา ปณีตตรํ วา น ปตฺเถติฯ
A bhikkhu has ultimate subtlety of perception. They don’t see any other subtlety of perception that’s better or finer than that, nor do they aim for it.
สงฺขารโสขุมฺเมน สมนฺนาคโต โหติ ปรเมน; เตน จ สงฺขารโสขุมฺเมน อญฺญํ สงฺขารโสขุมฺมํ อุตฺตริตรํ วา ปณีตตรํ วา น สมนุปสฺสติ; เตน จ สงฺขารโสขุมฺเมน อญฺญํ สงฺขารโสขุมฺมํ อุตฺตริตรํ วา ปณีตตรํ วา น ปตฺเถติฯ
A bhikkhu has ultimate subtlety of functioning patterns. They don’t see any other subtlety of functioning patterns that’s better or finer than that, nor do they aim for it.
อิมานิ โข, ภิกฺขเว, จตฺตาริ โสขุมฺมานีติฯ
These are the four kinds of subtlety.
รูปโสขุมฺมตํ ญตฺวา, เวทนานญฺจ สมฺภวํ; สญฺญา ยโต สมุเทติ, อตฺถํ คจฺฉติ ยตฺถ จ; สงฺขาเร ปรโต ญตฺวา, ทุกฺขโต โน จ อตฺตโตฯ
Knowing the subtlety of form, the cause of feelings, where perception comes from, and where it ends; and knowing functioning patterns as other, as suffering and as not-self,
ส เว สมฺมทฺทโส ภิกฺขุ, สนฺโต สนฺติปเท รโต; ธาเรติ อนฺติมํ เทหํ, เชตฺวา มารํ สวาหินินฺ”ติฯ
that bhikkhu sees rightly, peaceful, in love with the state of peace. They bear their final body, having vanquished Māra and his mount.”
ฉฏฺฐํฯ
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
