សំយុត្ត និកាយ ១៤។២២

២។ ទុតិយវគ្គ

កុសីតមូលកសុត្ត

សាវត្ថិយំ វិហរតិ។

“ធាតុសោវ, ភិក្ខវេ, សត្តា សំសន្ទន្តិ សមេន្តិ។ កុសីតា កុសីតេហិ សទ្ធិំ សំសន្ទន្តិ សមេន្តិ; មុដ្ឋស្សតិនោ មុដ្ឋស្សតីហិ សទ្ធិំ សំសន្ទន្តិ សមេន្តិ; ទុប្បញ្ញា ទុប្បញ្ញេហិ សទ្ធិំ សំសន្ទន្តិ សមេន្តិ; អារទ្ធវីរិយា អារទ្ធវីរិយេហិ សទ្ធិំ សំសន្ទន្តិ សមេន្តិ; ឧបដ្ឋិតស្សតិនោ ឧបដ្ឋិតស្សតីហិ សទ្ធិំ សំសន្ទន្តិ សមេន្តិ; បញ្ញវន្តោ បញ្ញវន្តេហិ សទ្ធិំ សំសន្ទន្តិ សមេន្តី”តិ …បេ…។

ទ្វាទសមំ។

(សព្ពត្ថ អតីតានាគតបច្ចុប្បន្នំ កាតព្ពំ។)

ទុតិយោ វគ្គោ។

តស្សុទ្ទានំ

សត្តិមា សនិទានញ្ច, គិញ្ជកាវសថេន ច; ហីនាធិមុត្តិ ចង្កមំ, សគាថា អស្សទ្ធសត្តមំ។

អស្សទ្ធមូលកា បញ្ច, ចត្តារោ អហិរិកមូលកា; អនោត្តប្បមូលកា តីណិ, ទុវេ អប្បស្សុតេន ច។

កុសីតំ ឯកកំ វុត្តំ, សុត្តន្តា តីណិ បញ្ចកា; ពាវីសតិ វុត្តា សុត្តា, ទុតិយោ វគ្គោ បវុច្ចតីតិ។