| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationองฺคุตฺตร นิกาย ๔ฯ๓๖
Numbered Discourses 4.36
๔ฯ จกฺกวคฺค
4. Situations
โทณสุตฺต
Doṇa
เอกํ สมยํ ภควา อนฺตรา จ อุกฺกฏฺฐํ อนฺตรา จ เสตพฺยํ อทฺธานมคฺคปฺปฏิปนฺโน โหติฯ โทโณปิ สุทํ พฺราหฺมโณ อนฺตรา จ อุกฺกฏฺฐํ อนฺตรา จ เสตพฺยํ อทฺธานมคฺคปฺปฏิปนฺโน โหติฯ
At one time the Buddha was traveling along the road between Ukkaṭṭhā and Setavyā, as was the brahmin Doṇa.
อทฺทสา โข โทโณ พฺราหฺมโณ ภควโต ปาเทสุ จกฺกานิ สหสฺสารานิ สเนมิกานิ สนาภิกานิ สพฺพาการปริปูรานิ; ทิสฺวานสฺส เอตทโหสิ: “อจฺฉริยํ วต โภ, อพฺภุตํ วต โภฯ น วติมานิ มนุสฺสภูตสฺส ปทานิ ภวิสฺสนฺตี”ติฯ
Doṇa saw that the Buddha’s footprints had thousand-spoked wheels, with rims and hubs, complete in every detail. It occurred to him, “Oh, how incredible, how amazing! Surely these couldn’t be the footprints of a human being?”
อถ โข ภควา มคฺคา โอกฺกมฺม อญฺญตรสฺมึ รุกฺขมูเล นิสีทิ ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา อุชุํ กายํ ปณิธาย ปริมุขํ สตึ อุปฏฺฐเปตฺวาฯ
The Buddha had left the road and sat at the root of a tree cross-legged, setting his body straight, and establishing mindfulness in front of him.
อถ โข โทโณ พฺราหฺมโณ ภควโต ปทานิ อนุคจฺฉนฺโต อทฺทส ภควนฺตํ อญฺญตรสฺมึ รุกฺขมูเล นิสินฺนํ ปาสาทิกํ ปสาทนียํ สนฺตินฺทฺริยํ สนฺตมานสํ อุตฺตมทมถสมถมนุปฺปตฺตํ ทนฺตํ คุตฺตํ สํยตินฺทฺริยํ นาคํฯ ทิสฺวาน เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ; อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ เอตทโวจ:
Then Doṇa, following the Buddha’s footprints, saw him sitting at the tree root—impressive and inspiring, with peaceful faculties and mind, attained to the highest self-control and serenity, like an elephant with tamed, guarded, and controlled faculties. He went up to the Buddha and said to him:
“เทโว โน ภวํ ภวิสฺสตี”ติ?
“Sir, might you be a god?”
“น โข อหํ, พฺราหฺมณ, เทโว ภวิสฺสามี”ติฯ
“I will not be a god, brahmin.”
“คนฺธพฺโพ โน ภวํ ภวิสฺสตี”ติ?
“Might you be a centaur?”
“น โข อหํ, พฺราหฺมณ, คนฺธพฺโพ ภวิสฺสามี”ติฯ
“I will not be a centaur.”
“ยกฺโข โน ภวํ ภวิสฺสตี”ติ?
“Might you be a native spirit?”
“น โข อหํ, พฺราหฺมณ, ยกฺโข ภวิสฺสามี”ติฯ
“I will not be a native spirit.”
“มนุโสฺส โน ภวํ ภวิสฺสตี”ติ?
“Might you be a human?”
“น โข อหํ, พฺราหฺมณ, มนุโสฺส ภวิสฺสามี”ติฯ
“I will not be a human.”
“‘เทโว โน ภวํ ภวิสฺสตี'ติ, อิติ ปุฏฺโฐ สมาโน: ‘น โข อหํ, พฺราหฺมณ, เทโว ภวิสฺสามี'ติ วเทสิฯ ‘คนฺธพฺโพ โน ภวํ ภวิสฺสตี'ติ, อิติ ปุฏฺโฐ สมาโน: ‘น โข อหํ, พฺราหฺมณ, คนฺธพฺโพ ภวิสฺสามี'ติ วเทสิฯ ‘ยกฺโข โน ภวํ ภวิสฺสตี'ติ, อิติ ปุฏฺโฐ สมาโน: ‘น โข อหํ, พฺราหฺมณ, ยกฺโข ภวิสฺสามี'ติ วเทสิฯ ‘มนุโสฺส โน ภวํ ภวิสฺสตี'ติ, อิติ ปุฏฺโฐ สมาโน: ‘น โข อหํ, พฺราหฺมณ, มนุโสฺส ภวิสฺสามี'ติ วเทสิฯ อถ โก จรหิ ภวํ ภวิสฺสตี”ติ?
“When asked whether you might be a god, centaur, native spirit, or human, you answer that you will not be any of these. What then might you be?”
“เยสํ โข อหํ, พฺราหฺมณ, อาสวานํ อปฺปหีนตฺตา เทโว ภเวยฺยํ, เต เม อาสวา ปหีนา อุจฺฉินฺนมูลา ตาลาวตฺถุกตา อนภาวงฺกตา อายตึ อนุปฺปาทธมฺมาฯ เยสํ โข อหํ, พฺราหฺมณ, อาสวานํ อปฺปหีนตฺตา คนฺธพฺโพ ภเวยฺยํ … ยกฺโข ภเวยฺยํ … มนุโสฺส ภเวยฺยํ, เต เม อาสวา ปหีนา อุจฺฉินฺนมูลา ตาลาวตฺถุกตา อนภาวงฺกตา อายตึ อนุปฺปาทธมฺมาฯ
“Brahmin, if I had not given up defilements I might have become a god … a centaur … a native spirit … or a human. But I have given up those defilements, cut them off at the root, made them like a palm stump, obliterated them so they are unable to arise in the future.
เสยฺยถาปิ, พฺราหฺมณ, อุปฺปลํ วา ปทุมํ วา ปุณฺฑรีกํ วา อุทเก ชาตํ อุทเก สํวฑฺฒํ อุทกา อจฺจุคฺคมฺม ติฏฺฐติ อนุปลิตฺตํ อุทเกน; เอวเมวํ โข อหํ, พฺราหฺมณ, โลเก ชาโต โลเก สํวฑฺโฒ โลกํ อภิภุยฺย วิหรามิ อนุปลิตฺโต โลเกนฯ
Suppose there was a blue water lily, or a pink or white lotus. Though it sprouted and grew in the water, it would rise up above the water and stand with no water clinging to it. In the same way, though I was born and grew up in the world, I live having mastered the world, unsullied by the world.
พุทฺโธติ มํ, พฺราหฺมณ, ธาเรหีติฯ
Remember me, brahmin, as a Buddha.
เยน เทวูปปตฺยสฺส, คนฺธพฺโพ วา วิหงฺคโม; ยกฺขตฺตํ เยน คจฺเฉยฺยํ, มนุสฺสตฺตญฺจ อพฺพเช; เต มยฺหํ อาสวา ขีณา, วิทฺธสฺตา วินฬีกตาฯ
I could have been reborn as a god, or as a centaur flying through the sky. I could have become a native spirit, or returned as a human. But I’ve ended those defilements, they’re blown away and mown down.
ปุณฺฑรีกํ ยถา วคฺคุ, โตเยน นุปลิปฺปติ; นุปลิปฺปามิ โลเกน, ตสฺมา พุทฺโธสฺมิ พฺราหฺมณา”ติฯ
Like a graceful lotus, to which water does not cling, the world doesn’t cling to me, and so, brahmin, I am a Buddha.”
ฉฏฺฐํฯ
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
