| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationองฺคุตฺตร นิกาย ๖ฯ๕๙
Numbered Discourses 6.59
๖ฯ มหาวคฺค
6. The Great Chapter
ทารุกมฺมิกสุตฺต
With Dārukammika
เอวํ เม สุตํ—เอกํ สมยํ ภควา นาติเก วิหรติ คิญฺชกาวสเถฯ
So I have heard. At one time the Buddha was staying at Ñātika in the brick house.
อถ โข ทารุกมฺมิโก คหปติ เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ; อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิฯ เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข ทารุกมฺมิกํ คหปตึ ภควา เอตทโวจ: “อปิ นุ เต, คหปติ, กุเล ทานํ ทียตี”ติ?
Then the householder Dārukammika went up to the Buddha, bowed, and sat down to one side. The Buddha said to him, “Householder, I wonder whether your family gives gifts?”
“ทียติ เม, ภนฺเต, กุเล ทานํฯ ตญฺจ โข เย เต ภิกฺขู อารญฺญิกา ปิณฺฑปาติกา ปํสุกูลิกา อรหนฺโต วา อรหตฺตมคฺคํ วา สมาปนฺนา, ตถารูเปสุ เม, ภนฺเต, ภิกฺขูสุ ทานํ ทียตี”ติฯ
“It does, sir. Gifts are given to those bhikkhus who are perfected or on the path to perfection; they live in the wilderness, eat only almsfood, and wear rag robes.”
“ทุชฺชานํ โข เอตํ, คหปติ, ตยา คิหินา กามโภคินา ปุตฺตสมฺพาธสยนํ อชฺฌาวสนฺเตน, กาสิกจนฺทนํ ปจฺจนุโภนฺเตน, มาลาคนฺธวิเลปนํ ธารยนฺเตน, ชาตรูปรชตํ สาทิยนฺเตน อิเม วา อรหนฺโต อิเม วา อรหตฺตมคฺคํ สมาปนฺนาติฯ
“Householder, as a layman enjoying sensual pleasures, living at home with your children, using sandalwood imported from Kāsi, wearing garlands, fragrance, and makeup, and accepting gold and money, it’s hard for you to know who is perfected or on the path to perfection.
อารญฺญิโก เจปิ, คหปติ, ภิกฺขุ โหติ อุทฺธโต อุนฺนโฬ จปโล มุขโร วิกิณฺณวาโจ มุฏฺฐสฺสติ อสมฺปชาโน อสมาหิโต วิพฺภนฺตจิตฺโต ปากตินฺทฺริโยฯ เอวํ โส เตนงฺเคน คารโยฺหฯ อารญฺญิโก เจปิ, คหปติ, ภิกฺขุ โหติ อนุทฺธโต อนุนฺนโฬ อจปโล อมุขโร อวิกิณฺณวาโจ อุปฏฺฐิตสฺสติ สมฺปชาโน สมาหิโต เอกคฺคจิตฺโต สํวุตินฺทฺริโยฯ เอวํ โส เตนงฺเคน ปาสํโสฯ
If a bhikkhu living in the wilderness is restless, insolent, fickle, scurrilous, loose-tongued, unmindful, lacking focused awareness and samādhi, with straying mind and undisciplined faculties, then in this respect they’re reprehensible. If a bhikkhu living in the wilderness is not restless, insolent, fickle, scurrilous, or loose-tongued, but has established mindfulness, focused awareness and samādhi, with unified mind and restrained faculties, then in this respect they’re praiseworthy.
คามนฺตวิหารี เจปิ, คหปติ, ภิกฺขุ โหติ อุทฺธโต …เป… เอวํ โส เตนงฺเคน คารโยฺหฯ คามนฺตวิหารี เจปิ, คหปติ, ภิกฺขุ โหติ อนุทฺธโต …เป… เอวํ โส เตนงฺเคน ปาสํโสฯ
If a bhikkhu who lives within a village is restless … then in this respect they’re reprehensible. If a bhikkhu who lives within a village is not restless … then in this respect they’re praiseworthy.
ปิณฺฑปาติโก เจปิ, คหปติ, ภิกฺขุ โหติ อุทฺธโต …เป… เอวํ โส เตนงฺเคน คารโยฺหฯ ปิณฺฑปาติโก เจปิ, คหปติ, ภิกฺขุ โหติ อนุทฺธโต …เป… เอวํ โส เตนงฺเคน ปาสํโสฯ
If a bhikkhu who eats only almsfood is restless … then in this respect they’re reprehensible. If a bhikkhu who eats only almsfood is not restless … then in this respect they’re praiseworthy.
เนมนฺตนิโก เจปิ, คหปติ, ภิกฺขุ โหติ อุทฺธโต …เป… เอวํ โส เตนงฺเคน คารโยฺหฯ เนมนฺตนิโก เจปิ, คหปติ, ภิกฺขุ โหติ อนุทฺธโต …เป… เอวํ โส เตนงฺเคน ปาสํโสฯ
If a bhikkhu who accepts invitations is restless … then in this respect they’re reprehensible. If a bhikkhu who accepts invitations is not restless … then in this respect they’re praiseworthy.
ปํสุกูลิโก เจปิ, คหปติ, ภิกฺขุ โหติ อุทฺธโต …เป… เอวํ โส เตนงฺเคน คารโยฺหฯ ปํสุกูลิโก เจปิ, คหปติ, ภิกฺขุ โหติ อนุทฺธโต …เป… เอวํ โส เตนงฺเคน ปาสํโสฯ
If a bhikkhu who wears rag robes is restless … then in this respect they’re reprehensible. If a bhikkhu who wears rag robes is not restless … then in this respect they’re praiseworthy.
คหปติจีวรธโร เจปิ, คหปติ, ภิกฺขุ โหติ อุทฺธโต อุนฺนโฬ จปโล มุขโร วิกิณฺณวาโจ มุฏฺฐสฺสติ อสมฺปชาโน อสมาหิโต วิพฺภนฺตจิตฺโต ปากตินฺทฺริโยฯ เอวํ โส เตนงฺเคน คารโยฺหฯ คหปติจีวรธโร เจปิ, คหปติ, ภิกฺขุ โหติ อนุทฺธโต อนุนฺนโฬ อจปโล อมุขโร อวิกิณฺณวาโจ อุปฏฺฐิตสฺสติ สมฺปชาโน สมาหิโต เอกคฺคจิตฺโต สํวุตินฺทฺริโยฯ เอวํ โส เตนงฺเคน ปาสํโสฯ
If a bhikkhu who wears robes offered by householders is restless, insolent, fickle, scurrilous, loose-tongued, unmindful, lacking focused awareness and samādhi, with straying mind and undisciplined faculties, then in this respect they’re reprehensible. If a bhikkhu who wears robes offered by householders is not restless, insolent, fickle, scurrilous, or loose-tongued, but has established mindfulness, focused awareness and samādhi, with unified mind and restrained faculties, then in this respect they’re praiseworthy.
อิงฺฆ ตฺวํ, คหปติ, สงฺเฆ ทานํ เทหิฯ สงฺเฆ เต ทานํ ททโต จิตฺตํ ปสีทิสฺสติฯ โส ตฺวํ ปสนฺนจิตฺโต กายสฺส เภทา ปรํ มรณา สุคตึ สคฺคํ โลกํ อุปปชฺชิสฺสสี”ติฯ
Go ahead, householder, give gifts to the Saṅgha. Your mind will become bright and clear, and when your body breaks up, after death, you’ll be reborn in a good place, a heavenly realm.”
“เอสาหํ, ภนฺเต, อชฺชตคฺเค สงฺเฆ ทานํ ทสฺสามี”ติฯ
“Sir, from this day forth I will give gifts to the Saṅgha.”
ปญฺจมํฯ
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
