| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationองฺคุตฺตร นิกาย ๙ฯ๒๖
Numbered Discourses 9.26
๓ฯ สตฺตาวาสวคฺค
3. Abodes of Sentient Beings
สิลายูปสุตฺต
The Simile of the Stone Pillar
(…) เอกํ สมยํ อายสฺมา จ สาริปุตฺโต อายสฺมา จ จนฺทิกาปุตฺโต ราชคเห วิหรนฺติ เวฬุวเน กลนฺทกนิวาเปฯ
So I have heard. At one time the Buddha was staying near Rājagaha, in the Bamboo Grove, the squirrels’ feeding ground.
ตตฺร โข อายสฺมา จนฺทิกาปุตฺโต ภิกฺขู อามนฺเตสิ (…): “เทวทตฺโต, อาวุโส, ภิกฺขูนํ เอวํ ธมฺมํ เทเสติ: ‘ยโต โข, อาวุโส, ภิกฺขุโน เจตสา จิตํ โหติ, ตเสฺสตํ ภิกฺขุโน กลฺลํ เวยฺยากรณาย—ขีณา ชาติ, วุสิตํ พฺรหฺมจริยํ, กตํ กรณียํ, นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานามี'”ติฯ
There Venerable Candikāputta addressed the bhikkhus, “Friends, Devadatta teaches the bhikkhus like this: ‘When a bhikkhu’s mind is solidified by heart, it’s appropriate for them to say: “I understand: ‘Rebirth is ended, the spiritual journey has been completed, what had to be done has been done, there is no return to any state of existence.’”’”
เอวํ วุตฺเต, อายสฺมา สาริปุตฺโต อายสฺมนฺตํ จนฺทิกาปุตฺตํ เอตทโวจ: “น โข, อาวุโส จนฺทิกาปุตฺต, เทวทตฺโต ภิกฺขูนํ เอวํ ธมฺมํ เทเสติ: ‘ยโต โข, อาวุโส, ภิกฺขุโน เจตสา จิตํ โหติ, ตเสฺสตํ ภิกฺขุโน กลฺลํ เวยฺยากรณาย—ขีณา ชาติ, วุสิตํ พฺรหฺมจริยํ, กตํ กรณียํ, นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานามี'ติฯ เอวญฺจ โข, อาวุโส, จนฺทิกาปุตฺต, เทวทตฺโต ภิกฺขูนํ ธมฺมํ เทเสติ: ‘ยโต โข, อาวุโส, ภิกฺขุโน เจตสา จิตฺตํ สุปริจิตํ โหติ, ตเสฺสตํ ภิกฺขุโน กลฺลํ เวยฺยากรณาย—ขีณา ชาติ, วุสิตํ พฺรหฺมจริยํ, กตํ กรณียํ, นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานามี'”ติฯ
When he said this, Venerable Sāriputta said to him, “Friend Candikāputta, Devadatta does not teach the bhikkhus like that. He teaches like this: ‘When a bhikkhu’s mind is well consolidated by heart, it’s appropriate for them to say: “I understand: ‘Rebirth is ended, the spiritual journey has been completed, what had to be done has been done, there is no return to any state of existence.’”’”
ทุติยมฺปิ โข อายสฺมา จนฺทิกาปุตฺโต ภิกฺขู อามนฺเตสิ: “เทวทตฺโต, อาวุโส, ภิกฺขูนํ เอวํ ธมฺมํ เทเสติ: ‘ยโต โข, อาวุโส, ภิกฺขุโน เจตสา จิตํ โหติ, ตเสฺสตํ ภิกฺขุโน กลฺลํ เวยฺยากรณาย—ขีณา ชาติ, วุสิตํ พฺรหฺมจริยํ, กตํ กรณียํ, นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานามี'”ติฯ ทุติยมฺปิ โข อายสฺมา สาริปุตฺโต อายสฺมนฺตํ จนฺทิกาปุตฺตํ เอตทโวจ: “น โข, อาวุโส จนฺทิกาปุตฺต, เทวทตฺโต ภิกฺขูนํ เอวํ ธมฺมํ เทเสติ: ‘ยโต โข, อาวุโส, ภิกฺขุโน เจตสา จิตํ โหติ, ตเสฺสตํ ภิกฺขุโน กลฺลํ เวยฺยากรณาย—ขีณา ชาติ, วุสิตํ พฺรหฺมจริยํ, กตํ กรณียํ, นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานามี'ติฯ เอวญฺจ โข, อาวุโส จนฺทิกาปุตฺต, เทวทตฺโต ภิกฺขูนํ ธมฺมํ เทเสติ: ‘ยโต โข, อาวุโส, ภิกฺขุโน เจตสา จิตฺตํ สุปริจิตํ โหติ, ตเสฺสตํ ภิกฺขุโน กลฺลํ เวยฺยากรณาย—ขีณา ชาติ, วุสิตํ พฺรหฺมจริยํ, กตํ กรณียํ, นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานามี'”ติฯ
For a second time …
ตติยมฺปิ โข อายสฺมา จนฺทิกาปุตฺโต ภิกฺขู อามนฺเตสิ: “เทวทตฺโต, อาวุโส, ภิกฺขูนํ เอวํ ธมฺมํ เทเสติ: ‘ยโต โข, อาวุโส, ภิกฺขุโน เจตสา จิตํ โหติ, ตเสฺสตํ ภิกฺขุโน กลฺลํ เวยฺยากรณาย—ขีณา ชาติ, วุสิตํ พฺรหฺมจริยํ, กตํ กรณียํ, นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานามี'”ติฯ
And for a third time Venerable Candikāputta addressed the bhikkhus …
ตติยมฺปิ โข อายสฺมา สาริปุตฺโต อายสฺมนฺตํ จนฺทิกาปุตฺตํ เอตทโวจ: “น โข, อาวุโส จนฺทิกาปุตฺต, เทวทตฺโต ภิกฺขูนํ เอวํ ธมฺมํ เทเสติ: ‘ยโต โข, อาวุโส, ภิกฺขุโน เจตสา จิตํ โหติ, ตเสฺสตํ ภิกฺขุโน กลฺลํ เวยฺยากรณาย—ขีณา ชาติ, วุสิตํ พฺรหฺมจริยํ, กตํ กรณียํ, นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานามี'ติฯ เอวญฺจ โข, อาวุโส จนฺทิกาปุตฺต, เทวทตฺโต ภิกฺขูนํ ธมฺมํ เทเสติ: ‘ยโต โข, อาวุโส, ภิกฺขุโน เจตสา จิตฺตํ สุปริจิตํ โหติ, ตเสฺสตํ ภิกฺขุโน กลฺลํ เวยฺยากรณาย—ขีณา ชาติ, วุสิตํ พฺรหฺมจริยํ, กตํ กรณียํ, นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานามี'ติฯ
And for a third time, Sāriputta said to him, “Friend Candikāputta, Devadatta does not teach the bhikkhus like that. He teaches like this: ‘When a bhikkhu’s mind is well consolidated by heart, it’s appropriate for them to say: “I understand: ‘Rebirth is ended, the spiritual journey has been completed, what had to be done has been done, there is no return to any state of existence.’”’
กถญฺจ, อาวุโส, ภิกฺขุโน เจตสา จิตฺตํ สุปริจิตํ โหติ? ‘วีตราคํ เม จิตฺตนฺ'ติ เจตสา จิตฺตํ สุปริจิตํ โหติ; ‘วีตโทสํ เม จิตฺตนฺ'ติ เจตสา จิตฺตํ สุปริจิตํ โหติ; ‘วีตโมหํ เม จิตฺตนฺ'ติ เจตสา จิตฺตํ สุปริจิตํ โหติ; ‘อสราคธมฺมํ เม จิตฺตนฺ'ติ เจตสา จิตฺตํ สุปริจิตํ โหติ; ‘อสโทสธมฺมํ เม จิตฺตนฺ'ติ เจตสา จิตฺตํ สุปริจิตํ โหติ; ‘อสโมหธมฺมํ เม จิตฺตนฺ'ติ เจตสา จิตฺตํ สุปริจิตํ โหติ; ‘อนาวตฺติธมฺมํ เม จิตฺตํ กามภวายา'ติ เจตสา จิตฺตํ สุปริจิตํ โหติ; ‘อนาวตฺติธมฺมํ เม จิตฺตํ รูปภวายา'ติ เจตสา จิตฺตํ สุปริจิตํ โหติ; ‘อนาวตฺติธมฺมํ เม จิตฺตํ อรูปภวายา'ติ เจตสา จิตฺตํ สุปริจิตํ โหติฯ
And how is a bhikkhu’s mind well consolidated by heart? The mind is well consolidated by heart when they know: ‘My mind is without greed.’ … ‘My mind is without hate.’ … ‘My mind is without delusion.’ … ‘My mind is not liable to become greedy.’ … ‘My mind is not liable to become hateful.’ … ‘My mind is not liable to become deluded.’ … ‘My mind is not liable to return to rebirth in the sensual realm.’ … ‘My mind is not liable to return to rebirth in the realm of luminous form.’ … ‘My mind is not liable to return to rebirth in the formless realm.’
เอวํ สมฺมา วิมุตฺตจิตฺตสฺส โข, อาวุโส, ภิกฺขุโน ภุสา เจปิ จกฺขุวิญฺเญยฺยา รูปา จกฺขุสฺส อาปาถํ อาคจฺฉนฺติ, เนวสฺส จิตฺตํ ปริยาทิยนฺติ; อมิสฺสีกตเมวสฺส จิตฺตํ โหติ ฐิตํ อาเนญฺชปฺปตฺตํ, วยํ จสฺสานุปสฺสติฯ
When a bhikkhu’s mind is rightly freed like this, even if compelling sights come into the range of vision they don’t occupy their mind. The mind remains unaffected. It is steady, imperturbable, watching, again and again, disappearance.
เสยฺยถาปิ, อาวุโส, สิลายูโป โสฬสกุกฺกุโกฯ ตสฺสสฺสุ อฏฺฐ กุกฺกู เหฏฺฐา เนมงฺคมา, อฏฺฐ กุกฺกู อุปริ เนมสฺสฯ อถ ปุรตฺถิมาย เจปิ ทิสาย อาคจฺเฉยฺย ภุสา วาตวุฏฺฐิ, เนว นํ สงฺกมฺเปยฺย น สมฺปเวเธยฺย; อถ ปจฺฉิมาย … อถ อุตฺตราย … อถ ทกฺขิณาย เจปิ ทิสาย อาคจฺเฉยฺย ภุสา วาตวุฏฺฐิ, เนว นํ สงฺกมฺเปยฺย น สมฺปเวเธยฺยฯ ตํ กิสฺส เหตุ? คมฺภีรตฺตา, อาวุโส, เนมสฺส, สุนิขาตตฺตา สิลายูปสฺสฯ เอวเมวํ โข, อาวุโส, สมฺมา วิมุตฺตจิตฺตสฺส ภิกฺขุโน ภุสา เจปิ จกฺขุวิญฺเญยฺยา รูปา จกฺขุสฺส อาปาถํ อาคจฺฉนฺติ, เนวสฺส จิตฺตํ ปริยาทิยนฺติ; อมิสฺสีกตเมวสฺส จิตฺตํ โหติ ฐิตํ อาเนญฺชปฺปตฺตํ, วยํ จสฺสานุปสฺสติฯ
Suppose there was a stone pillar, sixteen feet long. Eight feet were buried underground, and eight above ground. And violent storms were to blow up out of the east, the west, the north, and the south. They couldn’t make it tremor and tremble and quake. Why is that? It’s because that stone pillar is firmly embedded, with deep foundations. In the same way, when a bhikkhu’s mind is rightly freed like this, even if compelling sights come into the range of vision they don’t occupy their mind. The mind remains unaffected. It is steady, imperturbable, watching, again and again, disappearance.
ภุสา เจปิ โสตวิญฺเญยฺยา สทฺทา … ฆานวิญฺเญยฺยา คนฺธา … ชิวฺหาวิญฺเญยฺยา รสา … กายวิญฺเญยฺยา โผฏฺฐพฺพา … มโนวิญฺเญยฺยา ธมฺมา มนสฺส อาปาถํ อาคจฺฉนฺติ, เนวสฺส จิตฺตํ ปริยาทิยนฺติ; อมิสฺสีกตเมวสฺส จิตฺตํ โหติ ฐิตํ อาเนญฺชปฺปตฺตํ, วยํ จสฺสานุปสฺสตี”ติฯ
If even compelling sounds … smells … tastes … touches … and thoughts come into the range of the mind they don’t occupy the mind. The mind remains unaffected. It is steady, imperturbable, watching, again and again, disappearance.”
ฉฏฺฐํฯ
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
