| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationองฺคุตฺตร นิกาย ๔ฯ๒๔๓
Numbered Discourses 4.243
๒๕ฯ อาปตฺติภยวคฺค
25. Perils of Offenses
สงฺฆเภทกสุตฺต
Schism in the Saṅgha
เอกํ สมยํ ภควา โกสมฺพิยํ วิหรติ โฆสิตาราเมฯ อถ โข อายสฺมา อานนฺโท เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ; อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิฯ เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ ภควา เอตทโวจ: “อปิ นุ ตํ, อานนฺท, อธิกรณํ วูปสนฺตนฺ”ติ?
At one time the Buddha was staying near Kosambī, in Ghosita’s Monastery. Then Venerable Ānanda went up to the Buddha, bowed, and sat down to one side. The Buddha said to him, “Well, Ānanda, has that disciplinary issue been settled yet?”
“กุโต ตํ, ภนฺเต, อธิกรณํ วูปสมิสฺสติฯ อายสฺมโต, ภนฺเต, อนุรุทฺธสฺส พาหิโย นาม สทฺธิวิหาริโก เกวลกปฺปํ สงฺฆเภทาย ฐิโตฯ ตตฺรายสฺมา อนุรุทฺโธ น เอกวาจิกมฺปิ ภณิตพฺพํ มญฺญตี”ติฯ
“How could it be, sir? Venerable Anuruddha’s pupil Bāhiya remains entirely committed to creating a schism in the Saṅgha. But Anuruddha doesn’t think to say a single word about it.”
“กทา ปนานนฺท, อนุรุทฺโธ สงฺฆมชฺเฌ อธิกรเณสุ โวยุญฺชติฯ นนุ, อานนฺท, ยานิ กานิจิ อธิกรณานิ อุปฺปชฺชนฺติ, สพฺพานิ ตานิ ตุเมฺห เจว วูปสเมถ สาริปุตฺตโมคฺคลฺลานา จฯ
“But Ānanda, since when has Anuruddha been involved in disciplinary issues in the midst of the Saṅgha? Shouldn’t you, together with Sāriputta and Moggallāna, settle all disciplinary issues that come up?
จตฺตาโรเม, อานนฺท, อตฺถวเส สมฺปสฺสมาโน ปาปภิกฺขุ สงฺฆเภเทน นนฺทติฯ กตเม จตฺตาโร? อิธานนฺท, ปาปภิกฺขุ ทุสฺสีโล โหติ ปาปธมฺโม อสุจิ สงฺกสฺสรสมาจาโร ปฏิจฺฉนฺนกมฺมนฺโต อสฺสมโณ สมณปฏิญฺโญ อพฺรหฺมจารี พฺรหฺมจาริปฏิญฺโญ อนฺโตปูติ อวสฺสุโต กสมฺพุชาโตฯ ตสฺส เอวํ โหติ: ‘สเจ โข มํ ภิกฺขู ชานิสฺสนฺติ—ทุสฺสีโล ปาปธมฺโม อสุจิ สงฺกสฺสรสมาจาโร ปฏิจฺฉนฺนกมฺมนฺโต อสฺสมโณ สมณปฏิญฺโญ อพฺรหฺมจารี พฺรหฺมจาริปฏิญฺโญ อนฺโตปูติ อวสฺสุโต กสมฺพุชาโตติ, สมคฺคา มํ สนฺตา นาเสสฺสนฺติ; วคฺคา ปน มํ น นาเสสฺสนฺตี'ติฯ อิทํ, อานนฺท, ปฐมํ อตฺถวสํ สมฺปสฺสมาโน ปาปภิกฺขุ สงฺฆเภเทน นนฺทติฯ
A bad monk sees four reasons to relish schism in the Saṅgha. What four? Take an unethical monk, of bad qualities, filthy, with suspicious behavior, underhand, no true ascetic or spiritual practitioner—though claiming to be one—rotten inside, corrupt, and depraved. He thinks: ‘Suppose the monks know that I’m a bad monk … If they’re in harmony, they’ll expel me, but if they’re divided they won’t.’ A bad monk sees this as the first reason to relish schism in the Saṅgha.
ปุน จปรํ, อานนฺท, ปาปภิกฺขุ มิจฺฉาทิฏฺฐิโก โหติ, อนฺตคฺคาหิกาย ทิฏฺฐิยา สมนฺนาคโตฯ ตสฺส เอวํ โหติ: ‘สเจ โข มํ ภิกฺขู ชานิสฺสนฺติ—มิจฺฉาทิฏฺฐิโก อนฺตคฺคาหิกาย ทิฏฺฐิยา สมนฺนาคโตติ, สมคฺคา มํ สนฺตา นาเสสฺสนฺติ; วคฺคา ปน มํ น นาเสสฺสนฺตี'ติฯ อิทํ, อานนฺท, ทุติยํ อตฺถวสํ สมฺปสฺสมาโน ปาปภิกฺขุ สงฺฆเภเทน นนฺทติฯ
Furthermore, a bad monk has wrong view, he’s attached to an extremist view. He thinks: ‘Suppose the monks know that I have wrong view … If they’re in harmony they’ll expel me, but if they’re divided they won’t.’ A bad monk sees this as the second reason to relish schism in the Saṅgha.
ปุน จปรํ, อานนฺท, ปาปภิกฺขุ มิจฺฉาอาชีโว โหติ, มิจฺฉาอาชีเวน ชีวิกํ กปฺเปติฯ ตสฺส เอวํ โหติ: ‘สเจ โข มํ ภิกฺขู ชานิสฺสนฺติ—มิจฺฉาอาชีโว มิจฺฉาอาชีเวน ชีวิกํ กปฺเปตีติ, สมคฺคา มํ สนฺตา นาเสสฺสนฺติ; วคฺคา ปน มํ น นาเสสฺสนฺตี'ติฯ อิทํ, อานนฺท, ตติยํ อตฺถวสํ สมฺปสฺสมาโน ปาปภิกฺขุ สงฺฆเภเทน นนฺทติฯ
Furthermore, a bad monk has wrong livelihood and earns a living by wrong livelihood. He thinks: ‘Suppose the monks know that I have wrong livelihood … If they’re in harmony they’ll expel me, but if they’re divided they won’t.’ A bad monk sees this as the third reason to relish schism in the Saṅgha.
ปุน จปรํ, อานนฺท, ปาปภิกฺขุ ลาภกาโม โหติ สกฺการกาโม อนวญฺญตฺติกาโมฯ ตสฺส เอวํ โหติ: ‘สเจ โข มํ ภิกฺขู ชานิสฺสนฺติ—ลาภกาโม สกฺการกาโม อนวญฺญตฺติกาโมติ, สมคฺคา มํ สนฺตา น สกฺกริสฺสนฺติ น ครุํ กริสฺสนฺติ น มาเนสฺสนฺติ น ปูเชสฺสนฺติ; วคฺคา ปน มํ สกฺกริสฺสนฺติ ครุํ กริสฺสนฺติ มาเนสฺสนฺติ ปูเชสฺสนฺตี'ติฯ อิทํ, อานนฺท, จตุตฺถํ อตฺถวสํ สมฺปสฺสมาโน ปาปภิกฺขุ สงฺฆเภเทน นนฺทติฯ
Furthermore, a bad monk desires material possessions, honor, and admiration. He thinks: ‘Suppose the monks know that I desire material possessions, honor, and admiration. If they’re in harmony they won’t honor, respect, revere, or venerate me, but if they’re divided they will.’ A bad monk sees this as the fourth reason to relish schism in the Saṅgha.
อิเม โข, อานนฺท, จตฺตาโร อตฺถวเส สมฺปสฺสมาโน ปาปภิกฺขุ สงฺฆเภเทน นนฺทตี”ติฯ
A bad monk sees these four reasons to relish schism in the Saṅgha.”
ปฐมํฯ
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
