| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationองฺคุตฺตร นิกาย ๕ฯ๗
Numbered Discourses 5.7
๑ฯ เสขพลวคฺค
1. Powers of a Trainee
กามสุตฺต
Sensual Pleasures
“เยภุเยฺยน, ภิกฺขเว, สตฺตา กาเมสุ ลฬิตาฯ อสิตพฺยาภงฺคึ, ภิกฺขเว, กุลปุตฺโต โอหาย อคารสฺมา อนคาริยํ ปพฺพชิโต โหติ, ‘สทฺธาปพฺพชิโต กุลปุตฺโต'ติ อลํวจนายฯ ตํ กิสฺส เหตุ? ลพฺภา, ภิกฺขเว, โยพฺพเนน กามา เต จ โข ยาทิสา วา ตาทิสา วาฯ เย จ, ภิกฺขเว, หีนา กามา เย จ มชฺฌิมา กามา เย จ ปณีตา กามา, สพฺเพ กามา ‘กามา'เตฺวว สงฺขํ คจฺฉนฺติฯ
“Bhikkhus, sentient beings are mostly charmed by sensual pleasures. When a gentleman has abandoned the scythe and flail and gone forth from the lay life to homelessness, they’re qualified to be called ‘a faithful renunciate from a good family’. Why is that? Because a youth can get sensual pleasures of this kind or that. Now, all sensual pleasures are just reckoned as ‘sensual pleasures’, regardless of whether they’re inferior, average, or superior.
เสยฺยถาปิ, ภิกฺขเว, ทหโร กุมาโร มนฺโท อุตฺตานเสยฺยโก ธาติยา ปมาทมนฺวาย กฏฺฐํ วา กฐลํ วา มุเข อาหเรยฺยฯ ตเมนํ ธาติ สีฆํ สีฆํ มนสิ กเรยฺย; สีฆํ สีฆํ มนสิ กริตฺวา สีฆํ สีฆํ อาหเรยฺยฯ โน เจ สกฺกุเณยฺย สีฆํ สีฆํ อาหริตุํ, วาเมน หตฺเถน สีสํ ปริคฺคเหตฺวา ทกฺขิเณน หตฺเถน วงฺกงฺคุลึ กริตฺวา สโลหิตมฺปิ อาหเรยฺยฯ ตํ กิสฺส เหตุ? ‘อตฺเถสา, ภิกฺขเว, กุมารสฺส วิเหสา; เนสา นตฺถี'ติ วทามิฯ กรณียญฺจ โข เอตํ, ภิกฺขเว, ธาติยา อตฺถกามาย หิเตสินิยา อนุกมฺปิกาย, อนุกมฺปํ อุปาทายฯ ยโต จ โข, ภิกฺขเว, โส กุมาโร วุทฺโธ โหติ อลํปญฺโญ, อนเปกฺขา ทานิ, ภิกฺขเว, ธาติ ตสฺมึ กุมาเร โหติ: ‘อตฺตคุตฺโต ทานิ กุมาโร นาลํ ปมาทายา'ติฯ
Suppose there was a little baby boy who, because of his nurse’s negligence, puts a stick or stone in his mouth. The nurse would very quickly notice and try to take it out. If that didn’t work, she’d cradle his head with her left hand, and take it out using a hooked finger of her right hand, even if it drew blood. Why is that? I admit she’d know, ‘This will distress the child, there’s no denying.’ Still, it should be done by a nurse who wants what’s best for him, out of kindness and compassion. And when the boy has grown up and has enough sense, his nurse would not worry about him, thinking: ‘The boy can look after himself. He won’t be negligent.’
เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, ยาวกีวญฺจ ภิกฺขุโน สทฺธาย อกตํ โหติ กุสเลสุ ธมฺเมสุ, หิริยา อกตํ โหติ กุสเลสุ ธมฺเมสุ, โอตฺตปฺเปน อกตํ โหติ กุสเลสุ ธมฺเมสุ, วีริเยน อกตํ โหติ กุสเลสุ ธมฺเมสุ, ปญฺญาย อกตํ โหติ กุสเลสุ ธมฺเมสุ, อนุรกฺขิตพฺโพ ตาว เม โส, ภิกฺขเว, ภิกฺขุ โหติฯ ยโต จ โข, ภิกฺขเว, ภิกฺขุโน สทฺธาย กตํ โหติ กุสเลสุ ธมฺเมสุ, หิริยา กตํ โหติ กุสเลสุ ธมฺเมสุ, โอตฺตปฺเปน กตํ โหติ กุสเลสุ ธมฺเมสุ, วีริเยน กตํ โหติ กุสเลสุ ธมฺเมสุ, ปญฺญาย กตํ โหติ กุสเลสุ ธมฺเมสุ, อนเปกฺโข ทานาหํ, ภิกฺขเว, ตสฺมึ ภิกฺขุสฺมึ โหมิ: ‘อตฺตคุตฺโต ทานิ ภิกฺขุ นาลํ ปมาทายา'”ติฯ
In the same way, I still need to look after a bhikkhu who hasn’t finished developing faith, conscience, prudence, energy, and wisdom regarding skillful qualities. But when a bhikkhu has finished developing faith, conscience, prudence, energy, and wisdom regarding skillful qualities, I need not be concerned, thinking: ‘They can look after themselves. They won’t be negligent.’”
สตฺตมํฯ
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
