| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Saṁyutta Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationសំយុត្ត និកាយ ២២។៥៩
The Related Suttas Collection 22.59
៦។ ឧបយវគ្គ
6. Involvement
អនត្តលក្ខណសុត្ត
The Characteristic of Not-Self
ឯកំ សមយំ ភគវា ពារាណសិយំ វិហរតិ ឥសិបតនេ មិគទាយេ។ តត្រ ខោ ភគវា បញ្ចវគ្គិយេ ភិក្ខូ អាមន្តេសិ:
At one time the Buddha was staying near Varanasi, in the deer park at Isipatana. There the Buddha addressed the group of five bhikkhus:
“ភិក្ខវោ”តិ។
“Bhikkhus!”
“ភទន្តេ”តិ តេ ភិក្ខូ ភគវតោ បច្ចស្សោសុំ។ ភគវា ឯតទវោច:
“Venerable sir,” they replied. The Buddha said this:
“រូបំ, ភិក្ខវេ, អនត្តា។ រូបញ្ច ហិទំ, ភិក្ខវេ, អត្តា អភវិស្ស, នយិទំ រូបំ អាពាធាយ សំវត្តេយ្យ, លព្ភេថ ច រូបេ: ‘ឯវំ មេ រូបំ ហោតុ, ឯវំ មេ រូបំ មា អហោសីៜតិ។ យស្មា ច ខោ, ភិក្ខវេ, រូបំ អនត្តា, តស្មា រូបំ អាពាធាយ សំវត្តតិ, ន ច លព្ភតិ រូបេ: ‘ឯវំ មេ រូបំ ហោតុ, ឯវំ មេ រូបំ មា អហោសីៜតិ។
“Bhikkhus, form is not-self. For if form were self, it wouldn’t lead to affliction. And you could compel form: ‘May my form be like this! May it not be like that!’ But because form is not-self, it leads to affliction. And you can’t compel form: ‘May my form be like this! May it not be like that!’
វេទនា អនត្តា។ វេទនា ច ហិទំ, ភិក្ខវេ, អត្តា អភវិស្ស, នយិទំ វេទនា អាពាធាយ សំវត្តេយ្យ, លព្ភេថ ច វេទនាយ: ‘ឯវំ មេ វេទនា ហោតុ, ឯវំ មេ វេទនា មា អហោសីៜតិ។ យស្មា ច ខោ, ភិក្ខវេ, វេទនា អនត្តា, តស្មា វេទនា អាពាធាយ សំវត្តតិ, ន ច លព្ភតិ វេទនាយ: ‘ឯវំ មេ វេទនា ហោតុ, ឯវំ មេ វេទនា មា អហោសីៜតិ។
Feeling is not-self …
សញ្ញា អនត្តា …បេ…
Perception is not-self …
សង្ខារា អនត្តា។ សង្ខារា ច ហិទំ, ភិក្ខវេ, អត្តា អភវិស្សំសុ, នយិទំ សង្ខារា អាពាធាយ សំវត្តេយ្យុំ, លព្ភេថ ច សង្ខារេសុ: ‘ឯវំ មេ សង្ខារា ហោន្តុ, ឯវំ មេ សង្ខារា មា អហេសុន៑ៜតិ។ យស្មា ច ខោ, ភិក្ខវេ, សង្ខារា អនត្តា, តស្មា សង្ខារា អាពាធាយ សំវត្តន្តិ, ន ច លព្ភតិ សង្ខារេសុ: ‘ឯវំ មេ សង្ខារា ហោន្តុ, ឯវំ មេ សង្ខារា មា អហេសុន៑ៜតិ។
Functioning patterns are not-self …
វិញ្ញាណំ អនត្តា។ វិញ្ញាណញ្ច ហិទំ, ភិក្ខវេ, អត្តា អភវិស្ស, នយិទំ វិញ្ញាណំ អាពាធាយ សំវត្តេយ្យ, លព្ភេថ ច វិញ្ញាណេ: ‘ឯវំ មេ វិញ្ញាណំ ហោតុ, ឯវំ មេ វិញ្ញាណំ មា អហោសីៜតិ។ យស្មា ច ខោ, ភិក្ខវេ, វិញ្ញាណំ អនត្តា, តស្មា វិញ្ញាណំ អាពាធាយ សំវត្តតិ, ន ច លព្ភតិ វិញ្ញាណេ: ‘ឯវំ មេ វិញ្ញាណំ ហោតុ, ឯវំ មេ វិញ្ញាណំ មា អហោសីៜតិ។
Consciousness is not-self. For if consciousness were self, it wouldn’t lead to affliction. And you could compel consciousness: ‘May my consciousness be like this! May it not be like that!’ But because consciousness is not-self, it leads to affliction. And you can’t compel consciousness: ‘May my consciousness be like this! May it not be like that!’
តំ កិំ មញ្ញថ, ភិក្ខវេ, រូបំ និច្ចំ វា អនិច្ចំ វា”តិ?
What do you think, bhikkhus? Is form permanent or impermanent?”
“អនិច្ចំ, ភន្តេ”។
“Impermanent, sir.”
“យំ បនានិច្ចំ ទុក្ខំ វា តំ សុខំ វា”តិ?
“But if it’s impermanent, is it suffering or happiness?”
“ទុក្ខំ, ភន្តេ”។
“Suffering, sir.”
“យំ បនានិច្ចំ ទុក្ខំ វិបរិណាមធម្មំ, កល្លំ នុ តំ សមនុបស្សិតុំ: ‘ឯតំ មម, ឯសោហមស្មិ, ឯសោ មេ អត្តាៜ”តិ?
“But if it’s impermanent, suffering, and perishable, is it fit to be regarded thus: ‘This is mine, I am this, this is my self’?”
“នោ ហេតំ, ភន្តេ”។
“No, sir.”
“វេទនា …
“Is feeling permanent or impermanent?” …
សញ្ញា …
“Is perception permanent or impermanent?” …
សង្ខារា …
“Are functioning patterns permanent or impermanent?” …
វិញ្ញាណំ និច្ចំ វា អនិច្ចំ វា”តិ?
“Is consciousness permanent or impermanent?”
“អនិច្ចំ, ភន្តេ”។
“Impermanent, sir.”
“យំ បនានិច្ចំ ទុក្ខំ វា តំ សុខំ វា”តិ?
“But if it’s impermanent, is it suffering or happiness?”
“ទុក្ខំ, ភន្តេ”។
“Suffering, sir.”
“យំ បនានិច្ចំ ទុក្ខំ វិបរិណាមធម្មំ, កល្លំ នុ តំ សមនុបស្សិតុំ: ‘ឯតំ មម, ឯសោហមស្មិ, ឯសោ មេ អត្តាៜ”តិ?
“But if it’s impermanent, suffering, and perishable, is it fit to be regarded thus: ‘This is mine, I am this, this is my self’?”
“នោ ហេតំ, ភន្តេ”។
“No, sir.”
“តស្មាតិហ, ភិក្ខវេ, យំ កិញ្ចិ រូបំ អតីតានាគតបច្ចុប្បន្នំ អជ្ឈត្តំ វា ពហិទ្ធា វា ឱឡារិកំ វា សុខុមំ វា ហីនំ វា បណីតំ វា យំ ទូរេ សន្តិកេ វា, សព្ពំ រូបំ: ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តាៜតិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ។
“So you should truly see any kind of form at all—past, future, or present; internal or external; coarse or fine; inferior or superior; far or near: all form—with right understanding: ‘This is not mine, I am not this, this is not my self.’
យា កាចិ វេទនា អតីតានាគតបច្ចុប្បន្នា អជ្ឈត្តា វា ពហិទ្ធា វា …បេ… យា ទូរេ សន្តិកេ វា, សព្ពា វេទនា: ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តាៜតិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ។
Any kind of feeling at all …
យា កាចិ សញ្ញា …បេ…
Any kind of perception at all …
យេ កេចិ សង្ខារា អតីតានាគតបច្ចុប្បន្នា អជ្ឈត្តំ វា ពហិទ្ធា វា …បេ… យេ ទូរេ សន្តិកេ វា, សព្ពេ សង្ខារា: ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តាៜតិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ។
Any kind of functioning patterns at all …
យំ កិញ្ចិ វិញ្ញាណំ អតីតានាគតបច្ចុប្បន្នំ អជ្ឈត្តំ វា ពហិទ្ធា វា ឱឡារិកំ វា សុខុមំ វា ហីនំ វា បណីតំ វា យំ ទូរេ សន្តិកេ វា, សព្ពំ វិញ្ញាណំ: ‘នេតំ មម, នេសោហមស្មិ, ន មេសោ អត្តាៜតិ ឯវមេតំ យថាភូតំ សម្មប្បញ្ញាយ ទដ្ឋព្ពំ។
You should truly see any kind of consciousness at all—past, future, or present; internal or external; coarse or fine; inferior or superior; far or near: all consciousness—with right understanding: ‘This is not mine, I am not this, this is not my self.’
ឯវំ បស្សំ, ភិក្ខវេ, សុតវា អរិយសាវកោ រូបស្មិម្បិ និព្ពិន្ទតិ, វេទនាយបិ និព្ពិន្ទតិ, សញ្ញាយបិ និព្ពិន្ទតិ, សង្ខារេសុបិ និព្ពិន្ទតិ, វិញ្ញាណស្មិម្បិ និព្ពិន្ទតិ។ និព្ពិន្ទំ វិរជ្ជតិ; វិរាគា វិមុច្ចតិ។ វិមុត្តស្មិំ វិមុត្តមិតិ ញាណំ ហោតិ។
Seeing this, a learned noble disciple grows disillusioned with form, feeling, perception, functioning patterns, and consciousness. Being disillusioned, desire fades away. When desire fades away they’re freed. When they’re freed, they know they’re freed.
‘ខីណា ជាតិ, វុសិតំ ព្រហ្មចរិយំ, កតំ ករណីយំ, នាបរំ ឥត្ថត្តាយាៜតិ បជានាតី”តិ។
They understand: ‘Rebirth is ended, the spiritual journey has been completed, what had to be done has been done, there is no return to any state of existence.’”
ឥទមវោច ភគវា។ អត្តមនា បញ្ចវគ្គិយា ភិក្ខូ ភគវតោ ភាសិតំ អភិនន្ទុំ។ ឥមស្មិញ្ច បន វេយ្យាករណស្មិំ ភញ្ញមានេ បញ្ចវគ្គិយានំ ភិក្ខូនំ អនុបាទាយ អាសវេហិ ចិត្តានិ វិមុច្ចិំសូតិ។
That is what the Buddha said. Satisfied, the group of five bhikkhus approved what the Buddha said. And while this discourse was being spoken, the minds of the group of five bhikkhus were freed from defilements by not grasping.
សត្តមំ។
The authoritative text of the Saṁyutta Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
