| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationองฺคุตฺตร นิกาย ๓ฯ๖๗
Numbered Discourses 3.67
๗ฯ มหาวคฺค
7. The Great Chapter
กถาวตฺถุสุตฺต
Topics of Discussion
“ตีณิมานิ, ภิกฺขเว, กถาวตฺถูนิฯ กตมานิ ตีณิ? อตีตํ วา, ภิกฺขเว, อทฺธานํ อารพฺภ กถํ กเถยฺย: ‘เอวํ อโหสิ อตีตมทฺธานนฺ'ติฯ อนาคตํ วา, ภิกฺขเว, อทฺธานํ อารพฺภ กถํ กเถยฺย: ‘เอวํ ภวิสฺสติ อนาคตมทฺธานนฺ'ติฯ เอตรหิ วา, ภิกฺขเว, ปจฺจุปฺปนฺนํ อทฺธานํ อารพฺภ กถํ กเถยฺย: ‘เอวํ โหติ เอตรหิ ปจฺจุปฺปนฺนมทฺธานนฺ'ติฯ
“There are, bhikkhus, these three topics of discussion. What three? You might discuss the past: ‘That is how it was in the past.’ You might discuss the future: ‘That is how it will be in the future.’ Or you might discuss the present: ‘This is how it is at present.’
กถาสมฺปโยเคน, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล เวทิตพฺโพ ยทิ วา กจฺโฉ ยทิ วา อกจฺโฉติฯ สจายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล ปญฺหํ ปุฏฺโฐ สมาโน เอกํสพฺยากรณียํ ปญฺหํ น เอกํเสน พฺยากโรติ, วิภชฺชพฺยากรณียํ ปญฺหํ น วิภชฺช พฺยากโรติ, ปฏิปุจฺฉาพฺยากรณียํ ปญฺหํ น ปฏิปุจฺฉา พฺยากโรติ, ฐปนียํ ปญฺหํ น ฐเปติ, เอวํ สนฺตายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล อกจฺโฉ โหติฯ สเจ ปนายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล ปญฺหํ ปุฏฺโฐ สมาโน เอกํสพฺยากรณียํ ปญฺหํ เอกํเสน พฺยากโรติ, วิภชฺชพฺยากรณียํ ปญฺหํ วิภชฺช พฺยากโรติ, ปฏิปุจฺฉาพฺยากรณียํ ปญฺหํ ปฏิปุจฺฉา พฺยากโรติ, ฐปนียํ ปญฺหํ ฐเปติ, เอวํ สนฺตายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล กจฺโฉ โหติฯ
You can know whether or not a person is competent to hold a discussion by seeing how they take part in a discussion. When a person is asked a question, if it needs to be answered definitively and they don’t answer it definitively; or if it needs analysis and they answer without analyzing it; or if it needs a counter-question and they answer without a counter-question; or if it should be set aside and they don’t set it aside, then that person is not competent to hold a discussion. When a person is asked a question, if it needs to be answered definitively and they answer it definitively; or if it needs analysis and they answer after analyzing it; or if it needs a counter-question and they answer with a counter-question; or if it should be set aside and they set it aside, then that person is competent to hold a discussion.
กถาสมฺปโยเคน, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล เวทิตพฺโพ ยทิ วา กจฺโฉ ยทิ วา อกจฺโฉติฯ สจายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล ปญฺหํ ปุฏฺโฐ สมาโน ฐานาฐาเน น สณฺฐาติ ปริกปฺเป น สณฺฐาติ อญฺญาตวาเท น สณฺฐาติ ปฏิปทาย น สณฺฐาติ, เอวํ สนฺตายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล อกจฺโฉ โหติฯ สเจ ปนายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล ปญฺหํ ปุฏฺโฐ สมาโน ฐานาฐาเน สณฺฐาติ ปริกปฺเป สณฺฐาติ อญฺญาตวาเท สณฺฐาติ ปฏิปทาย สณฺฐาติ, เอวํ สนฺตายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล กจฺโฉ โหติฯ
You can know whether or not a person is competent to hold a discussion by seeing how they take part in a discussion. When a person is asked a question, if they’re not consistent about what their position is and what it isn’t; about what they propose; about speaking from what they know; and about the appropriate procedure, then that person is not competent to hold a discussion. When a person is asked a question, if they are consistent about what their position is and what it isn’t; about what they propose; about speaking from what they know; and about the appropriate procedure, then that person is competent to hold a discussion.
กถาสมฺปโยเคน, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล เวทิตพฺโพ ยทิ วา กจฺโฉ ยทิ วา อกจฺโฉติฯ สจายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล ปญฺหํ ปุฏฺโฐ สมาโน อญฺเญนญฺญํ ปฏิจรติ, พหิทฺธา กถํ อปนาเมติ, โกปญฺจ โทสญฺจ อปฺปจฺจยญฺจ ปาตุกโรติ, เอวํ สนฺตายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล อกจฺโฉ โหติฯ สเจ ปนายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล ปญฺหํ ปุฏฺโฐ สมาโน น อญฺเญนญฺญํ ปฏิจรติ น พหิทฺธา กถํ อปนาเมติ, น โกปญฺจ โทสญฺจ อปฺปจฺจยญฺจ ปาตุกโรติ, เอวํ สนฺตายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล กจฺโฉ โหติฯ
You can know whether or not a person is competent to hold a discussion by seeing how they take part in a discussion. When a person is asked a question, if they dodge the issue; distract the discussion with irrelevant points; or display annoyance, hate, and bitterness, then that person is not competent to hold a discussion. When a person is asked a question, if they don’t dodge the issue; distract the discussion with irrelevant points; or display annoyance, hate, and bitterness, then that person is competent to hold a discussion.
กถาสมฺปโยเคน, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล เวทิตพฺโพ ยทิ วา กจฺโฉ ยทิ วา อกจฺโฉติฯ สจายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล ปญฺหํ ปุฏฺโฐ สมาโน อภิหรติ อภิมทฺทติ อนุปชคฺฆติ ขลิตํ คณฺหาติ, เอวํ สนฺตายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล อกจฺโฉ โหติฯ สเจ ปนายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล ปญฺหํ ปุฏฺโฐ สมาโน นาภิหรติ นาภิมทฺทติ น อนุปชคฺฆติ น ขลิตํ คณฺหาติ, เอวํ สนฺตายํ, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล กจฺโฉ โหติฯ
You can know whether or not a person is competent to hold a discussion by seeing how they take part in a discussion. When a person is asked a question, if they intimidate, crush, mock, or seize on trivial mistakes, then that person is not competent to hold a discussion. When a person is asked a question, if they don’t intimidate, crush, mock, or seize on trivial mistakes, then that person is competent to hold a discussion.
กถาสมฺปโยเคน, ภิกฺขเว, ปุคฺคโล เวทิตพฺโพ ยทิ วา เสาปนิโส ยทิ วา อนุปนิโสติฯ อโนหิตโสโต, ภิกฺขเว, อนุปนิโส โหติ, โอหิตโสโต เสาปนิโส โหติฯ โส เสาปนิโส สมาโน อภิชานาติ เอกํ ธมฺมํ, ปริชานาติ เอกํ ธมฺมํ, ปชหติ เอกํ ธมฺมํ, สจฺฉิกโรติ เอกํ ธมฺมํฯ โส อภิชานนฺโต เอกํ ธมฺมํ, ปริชานนฺโต เอกํ ธมฺมํ, ปชหนฺโต เอกํ ธมฺมํ, สจฺฉิกโรนฺโต เอกํ ธมฺมํ สมฺมาวิมุตฺตึ ผุสติฯ เอตทตฺถา, ภิกฺขเว, กถา; เอตทตฺถา มนฺตนา; เอตทตฺถา อุปนิสา; เอตทตฺถํ โสตาวธานํ, ยทิทํ อนุปาทา จิตฺตสฺส วิโมกฺโขติฯ
You can know whether or not a person has what’s required by seeing how they take part in a discussion. If they actively listen they have what’s required; if they don’t actively listen they don’t have what’s required. Someone who has what’s required directly knows one thing, completely understands one thing, gives up one thing, and realizes one thing—and then they experience complete freedom. This is the purpose of discussion, consultation, the requirements, and listening well, that is, the liberation of the mind by not grasping.
เย วิรุทฺธา สลฺลปนฺติ, วินิวิฏฺฐา สมุสฺสิตา; อนริยคุณมาสชฺช, อญฺโญญฺญวิวเรสิโนฯ
Those who converse with hostility, too sure of themselves, arrogant, ignoble, attacking virtues, they look for flaws in each other.
ทุพฺภาสิตํ วิกฺขลิตํ, สมฺปโมหํ ปราชยํ; อญฺโญญฺญสฺสาภินนฺทนฺติ, ตทริโย กถนาจเรฯ
They rejoice together when their opponent speaks poorly and makes a mistake, becoming confused and defeated—but the noble ones don’t discuss like this.
สเจ จสฺส กถากาโม, กาลมญฺญาย ปณฺฑิโต; ธมฺมฏฺฐปฏิสํยุตฺตา, ยา อริยจริตา กถาฯ
If an astute person wants to hold a discussion connected with the teaching and its meaning—the kind of discussion that noble ones hold—then that wise one should start the discussion,
ตํ กถํ กถเย ธีโร, อวิรุทฺโธ อนุสฺสิโต; อนุนฺนเตน มนสา, อปฬาโส อสาหโสฯ
knowing when the time is right, neither hostile nor arrogant. Not over-excited, contemptuous, or aggressive,
อนุสูยายมาโน โส, สมฺมทญฺญาย ภาสติ; สุภาสิตํ อนุโมเทยฺย, ทุพฺภฏฺเฐ นาปสาทเยฯ
or with a mind full of jealousy, they’d speak from what they rightly know. They agree with what was well spoken, without criticizing what was poorly said.
อุปารมฺภํ น สิกฺเขยฺย, ขลิตญฺจ น คาหเย; นาภิหเร นาภิมทฺเท, น วาจํ ปยุตํ ภเณฯ
They’d not persist in finding faults, nor seize on trivial mistakes, neither intimidating nor crushing the other, nor would they speak suggestively.
อญฺญาตตฺถํ ปสาทตฺถํ, สตํ เว โหติ มนฺตนา; เอวํ โข อริยา มนฺเตนฺติ, เอสา อริยาน มนฺตนา; เอตทญฺญาย เมธาวี, น สมุเสฺสยฺย มนฺตเย”ติฯ
Good people consult for the sake of knowledge and clarity. That’s how the noble ones consult, this is a noble consultation. Knowing this, an intelligent person would consult without arrogance.”
สตฺตมํฯ
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
