| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationองฺคุตฺตร นิกาย ๓ฯ๕๗
Numbered Discourses 3.57
๖ฯ พฺราหฺมณวคฺค
6. Brahmins
วจฺฉโคตฺตสุตฺต
With Vacchagotta
อถ โข วจฺฉโคตฺโต ปริพฺพาชโก เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ; อุปสงฺกมิตฺวา ภควตา สทฺธึ สมฺโมทิฯ สมฺโมทนียํ กถํ สารณียํ วีติสาเรตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิฯ เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข วจฺฉโคตฺโต ปริพฺพาชโก ภควนฺตํ เอตทโวจ:
Then the wanderer Vacchagotta went up to the Buddha, and exchanged greetings with him. When the greetings and polite conversation were over, he sat down to one side and said to the Buddha:
“สุตํ เมตํ, โภ โคตม, สมโณ โคตโม เอวมาห: ‘มยฺหเมว ทานํ ทาตพฺพํ, นาญฺเญสํ ทานํ ทาตพฺพํ; มยฺหเมว สาวกานํ ทานํ ทาตพฺพํ, นาญฺเญสํ สาวกานํ ทานํ ทาตพฺพํ; มยฺหเมว ทินฺนํ มหปฺผลํ, นาญฺเญสํ ทินฺนํ มหปฺผลํ; มยฺหเมว สาวกานํ ทินฺนํ มหปฺผลํ, นาญฺเญสํ สาวกานํ ทินฺนํ มหปฺผลนฺ'ติฯ เย เต, โภ โคตม, เอวมาหํสุ ‘สมโณ โคตโม เอวมาห: “มยฺหเมว ทานํ ทาตพฺพํ, นาญฺเญสํ ทานํ ทาตพฺพํฯ มยฺหเมว สาวกานํ ทานํ ทาตพฺพํ, นาญฺเญสํ สาวกานํ ทานํ ทาตพฺพํฯ มยฺหเมว ทินฺนํ มหปฺผลํ, นาญฺเญสํ ทินฺนํ มหปฺผลํฯ มยฺหเมว สาวกานํ ทินฺนํ มหปฺผลํ, นาญฺเญสํ สาวกานํ ทินฺนํ มหปฺผลนฺ”'ติฯ
“I have heard, Master Gotama, that the ascetic Gotama says this: ‘Gifts should only be given to me, not to others. Gifts should only be given to my disciples, not to the disciples of others. Only what is given to me is very fruitful, not what is given to others. Only what is given to my disciples is very fruitful, not what is given to the disciples of others.’
กจฺจิ เต โภโต โคตมสฺส วุตฺตวาทิโน น จ ภวนฺตํ โคตมํ อภูเตน อพฺภาจิกฺขนฺติ, ธมฺมสฺส จานุธมฺมํ พฺยากโรนฺติ, น จ โกจิ สหธมฺมิโก วาทานุปาโต คารยฺหํ ฐานํ อาคจฺฉติ? อนพฺภกฺขาตุกามา หิ มยํ ภวนฺตํ โคตมนฺ”ติฯ
I trust that those who say this repeat what the Buddha has said, and do not misrepresent him with an untruth? Is their explanation in line with the teaching? Are there any legitimate grounds for rebuke and criticism? For we don’t want to misrepresent Master Gotama.”
“เย เต, วจฺฉ, เอวมาหํสุ: ‘สมโณ โคตโม เอวมาห: “มยฺหเมว ทานํ ทาตพฺพํ …เป… นาญฺเญสํ สาวกานํ ทินฺนํ มหปฺผลนฺ”'ติ น เม เต วุตฺตวาทิโนฯ อพฺภาจิกฺขนฺติ จ ปน มํ อสตา อภูเตนฯ
“Vaccha, those who say this do not repeat what I have said. They misrepresent me with what is false and untrue.
โย โข, วจฺฉ, ปรํ ทานํ ททนฺตํ วาเรติ โส ติณฺณํ อนฺตรายกโร โหติ, ติณฺณํ ปาริปนฺถิโกฯ กตเมสํ ติณฺณํ? ทายกสฺส ปุญฺญนฺตรายกโร โหติ, ปฏิคฺคาหกานํ ลาภนฺตรายกโร โหติ, ปุพฺเพว โข ปนสฺส อตฺตา ขโต จ โหติ อุปหโต จฯ โย โข, วจฺฉ, ปรํ ทานํ ททนฺตํ วาเรติ โส อิเมสํ ติณฺณํ อนฺตรายกโร โหติ, ติณฺณํ ปาริปนฺถิโกฯ
Anyone who prevents another from giving makes an obstacle and a barrier for three people. What three? The giver is obstructed from making merit. The receiver is obstructed from getting what is offered. And they’ve already broken and damaged themselves. Anyone who prevents another from giving makes an obstacle and a barrier for these three people.
อหํ โข ปน, วจฺฉ, เอวํ วทามิ: ‘เย หิ เต จนฺทนิกาย วา โอลิคเลฺล วา ปาณา, ตตฺรปิ โย ถาลิโธวนํ วา สราวโธวนํ วา ฉฑฺเฑติ: “เย ตตฺถ ปาณา เต เตน ยาเปนฺตู”'ติ, ตโต นิทานมฺปาหํ, วจฺฉ, ปุญฺญสฺส อาคมํ วทามิฯ โก ปน วาโท มนุสฺสภูเตฯ
Vaccha, this is what I say: ‘You even make merit by tipping out dish-washing water in a cesspool or a sump with living creatures in it, thinking, “May any creatures here be nourished!”’ How much more then for human beings!
อปิ จาหํ, วจฺฉ, สีลวโต ทินฺนํ มหปฺผลํ วทามิ, โน ตถา ทุสฺสีลสฺส, โส จ โหติ ปญฺจงฺควิปฺปหีโน ปญฺจงฺคสมนฺนาคโตฯ
However, I also say that a gift to an ethical person is more fruitful than one to an unethical person. They’ve given up five factors, and possess five factors.
กตมานิ ปญฺจงฺคานิ ปหีนานิ โหนฺติ? กามจฺฉนฺโท ปหีโน โหติ, พฺยาปาโท ปหีโน โหติ, ถินมิทฺธํ ปหีนํ โหติ, อุทฺธจฺจกุกฺกุจฺจํ ปหีนํ โหติ, วิจิกิจฺฉา ปหีนา โหติฯ อิมานิ ปญฺจงฺคานิ วิปฺปหีนานิ โหนฺติฯ
What are the five factors they’ve given up? Sensual desire, ill will, dullness and drowsiness, restlessness and remorse, and doubt. These are the five factors they’ve given up.
กตเมหิ ปญฺจหิ องฺเคหิ สมนฺนาคโต โหติ? อเสกฺเขน สีลกฺขนฺเธน สมนฺนาคโต โหติ, อเสกฺเขน สมาธิกฺขนฺเธน สมนฺนาคโต โหติ, อเสกฺเขน ปญฺญากฺขนฺเธน สมนฺนาคโต โหติ, อเสกฺเขน วิมุตฺติกฺขนฺเธน สมนฺนาคโต โหติ, อเสกฺเขน วิมุตฺติญาณทสฺสนกฺขนฺเธน สมนฺนาคโต โหติ; อิเมหิ ปญฺจหิ องฺเคหิ สมนฺนาคโต โหติฯ
What are the five factors they possess? The entire spectrum of an adept’s ethics, samādhi, wisdom, freedom, and knowledge and vision of freedom. These are the five factors they possess.
อิติ ปญฺจงฺควิปฺปหีเน ปญฺจงฺคสมนฺนาคเต ทินฺนํ มหปฺผลนฺติ วทามีติฯ
I say that a gift to anyone who has given up these five factors and possesses these five factors is very fruitful.
อิติ กณฺหาสุ เสตาสุ, โรหิณีสุ หรีสุ วา; กมฺมาสาสุ สรูปาสุ, โคสุ ปาเรวตาสุ วาฯ
Cows may be black or white, red or tawny, mottled or uniform, or pigeon-colored.
ยาสุ กาสุจิ เอตาสุ, ทนฺโต ชายติ ปุงฺคโว; โธรโยฺห พลสมฺปนฺโน, กลฺยาณชวนิกฺกโม; ตเมว ภาเร ยุญฺชนฺติ, นาสฺส วณฺณํ ปริกฺขเรฯ
But when one is born among them, the bull that’s tamed—a behemoth, powerful, well-paced in pulling forward—they yoke the load just to him, regardless of his color.
เอวเมวํ มนุเสฺสสุ, ยสฺมึ กสฺมิญฺจิ ชาติเย; ขตฺติเย พฺราหฺมเณ เวเสฺส, สุทฺเท จณฺฑาลปุกฺกุเสฯ
So it is for humans, wherever they may be born—among khattiya class persons, brahmins, peasants, menials, or outcastes and scavengers—
ยาสุ กาสุจิ เอตาสุ, ทนฺโต ชายติ สุพฺพโต; ธมฺมฏฺโฐ สีลสมฺปนฺโน, สจฺจวาที หิรีมโนฯ
one is born among them, tamed, true to their vows. Firm in principle, accomplished in ethical conduct, truthful, conscientious,
ปหีนชาติมรโณ, พฺรหฺมจริยสฺส เกวลี; ปนฺนภาโร วิสํยุตฺโต, กตกิจฺโจ อนาสโวฯ
they’ve given up birth and death. Complete in the spiritual journey, with burden put down, detached, they’ve completed the task
ปารคู สพฺพธมฺมานํ, อนุปาทาย นิพฺพุโต; ตสฺมึเยว วิรเช เขตฺเต, วิปุลา โหติ ทกฺขิณาฯ
Gone beyond all things, they’re extinguished by not grasping. In that flawless field, a religious donation is abundant.
พาลา จ อวิชานนฺตา, ทุมฺเมธา อสฺสุตาวิโน; พหิทฺธา เทนฺติ ทานานิ, น หิ สนฺเต อุปาสเรฯ
Fools who don’t understand—stupid, unlearned—give their gifts to those outside, and don’t attend the peaceful ones.
เย จ สนฺเต อุปาสนฺติ, สปฺปญฺเญ ธีรสมฺมเต; สทฺธา จ เนสํ สุคเต, มูลชาตา ปติฏฺฐิตาฯ
But those who do attend the peaceful ones—wise, esteemed as sages—and whose faith in the Holy One has roots planted deep,
เทวโลกญฺจ เต ยนฺติ, กุเล วา อิธ ชายเร; อนุปุพฺเพน นิพฺพานํ, อธิคจฺฉนฺติ ปณฺฑิตา”ติฯ
they go to the realm of the gods, or are born here in a good family. Gradually those astute ones reach Nibbana.”
สตฺตมํฯ
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
