| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Majjhima Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationមជ្ឈិម និកាយ ៤០
The Middle-Length Suttas Collection 40
ចូឡអស្សបុរសុត្ត
The Shorter Discourse at Assapura
ឯវំ មេ សុតំ—ឯកំ សមយំ ភគវា អង្គេសុ វិហរតិ អស្សបុរំ នាម អង្គានំ និគមោ។ តត្រ ខោ ភគវា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ: “ភិក្ខវោ”តិ។
So I have heard. At one time the Buddha was staying in the land of the Aṅgas, near the Aṅgan town named Assapura. There the Buddha addressed the bhikkhus, “Bhikkhus!”
“ភទន្តេ”តិ តេ ភិក្ខូ ភគវតោ បច្ចស្សោសុំ។ ភគវា ឯតទវោច:
“Venerable sir,” they replied. The Buddha said this:
“សមណា សមណាតិ វោ, ភិក្ខវេ, ជនោ សញ្ជានាតិ។ តុម្ហេ ច បន ‘កេ តុម្ហេៜតិ បុដ្ឋា សមានា ‘សមណាម្ហាៜតិ បដិជានាថ។
“Bhikkhus, people label you as ascetics. And when they ask you what you are, you claim to be ascetics.
តេសំ វោ, ភិក្ខវេ, ឯវំសមញ្ញានំ សតំ ឯវំបដិញ្ញានំ សតំ: ‘យា សមណសាមីចិប្បដិបទា តំ បដិបជ្ជិស្សាម; ឯវំ នោ អយំ អម្ហាកំ សមញ្ញា ច សច្ចា ភវិស្សតិ បដិញ្ញា ច ភូតា; យេសញ្ច មយំ ចីវរបិណ្ឌបាតសេនាសនគិលានប្បច្ចយភេសជ្ជបរិក្ខារំ បរិភុញ្ជាម, តេសំ តេ ការា អម្ហេសុ មហប្ផលា ភវិស្សន្តិ មហានិសំសា, អម្ហាកញ្ចេវាយំ បព្ពជ្ជា អវញ្ឈា ភវិស្សតិ សផលា សៅទ្រយាៜតិ។ ឯវញ្ហិ វោ, ភិក្ខវេ, សិក្ខិតព្ពំ។
Given this label and this claim, you should train like this: ‘We will practice in the way that is proper for an ascetic. That way our label will be accurate and our claim correct. Any robes, almsfood, lodgings, and medicines and supplies for the sick that we use will be very fruitful and beneficial for the donor. And our going forth will not be wasted, but will be fruitful and fertile.’
កថញ្ច, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ ន សមណសាមីចិប្បដិបទំ បដិបន្នោ ហោតិ?
And how does a bhikkhu not practice in the way that is proper for an ascetic?
យស្ស កស្សចិ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុនោ អភិជ្ឈាលុស្ស អភិជ្ឈា អប្បហីនា ហោតិ, ព្យាបន្នចិត្តស្ស ព្យាបាទោ អប្បហីនោ ហោតិ, កោធនស្ស កោធោ អប្បហីនោ ហោតិ, ឧបនាហិស្ស ឧបនាហោ អប្បហីនោ ហោតិ, មក្ខិស្ស មក្ខោ អប្បហីនោ ហោតិ, បឡាសិស្ស បឡាសោ អប្បហីនោ ហោតិ, ឥស្សុកិស្ស ឥស្សា អប្បហីនា ហោតិ, មច្ឆរិស្ស មច្ឆរិយំ អប្បហីនំ ហោតិ, សឋស្ស សាឋេយ្យំ អប្បហីនំ ហោតិ, មាយាវិស្ស មាយា អប្បហីនា ហោតិ, បាបិច្ឆស្ស បាបិកា ឥច្ឆា អប្បហីនា ហោតិ, មិច្ឆាទិដ្ឋិកស្ស មិច្ឆាទិដ្ឋិ អប្បហីនា ហោតិ—ឥមេសំ ខោ អហំ, ភិក្ខវេ, សមណមលានំ សមណទោសានំ សមណកសដានំ អាបាយិកានំ ឋានានំ ទុគ្គតិវេទនិយានំ អប្បហានា ‘ន សមណសាមីចិប្បដិបទំ បដិបន្នោៜតិ វទាមិ។ សេយ្យថាបិ, ភិក្ខវេ, មតឹ នាម អាវុធជាតំ ឧភតោធារំ បីតនិសិតំ។ តទស្ស សង្ឃាដិយា សម្បារុតំ សម្បលិវេឋិតំ។ តថូបមាហំ, ភិក្ខវេ, ឥមស្ស ភិក្ខុនោ បព្ពជ្ឹ វទាមិ។
There are some bhikkhus who have not given up covetousness, ill will, irritability, hostility, disdain, contempt, jealousy, stinginess, deviousness, deceit, corrupt wishes, and wrong view. These stains, defects, and dregs of an ascetic are grounds for rebirth in places of loss, and are experienced in bad places. As long as they have not given these up, they do not practice in the way that is proper for an ascetic, I say. I say that such a bhikkhu’s going forth may be compared to the kind of weapon called ‘death-dealer’—double-edged, hardened, and keen—covered and wrapped in the outer robe.
នាហំ, ភិក្ខវេ, សង្ឃាដិកស្ស សង្ឃាដិធារណមត្តេន សាមញ្ញំ វទាមិ។ នាហំ, ភិក្ខវេ, អចេលកស្ស អចេលកមត្តេន សាមញ្ញំ វទាមិ។ នាហំ, ភិក្ខវេ, រជោជល្លិកស្ស រជោជល្លិកមត្តេន សាមញ្ញំ វទាមិ។ នាហំ, ភិក្ខវេ, ឧទកោរោហកស្ស ឧទកោរោហណមត្តេន សាមញ្ញំ វទាមិ។ នាហំ, ភិក្ខវេ, រុក្ខមូលិកស្ស រុក្ខមូលិកមត្តេន សាមញ្ញំ វទាមិ។ នាហំ, ភិក្ខវេ, អព្ភោកាសិកស្ស អព្ភោកាសិកមត្តេន សាមញ្ញំ វទាមិ។ នាហំ, ភិក្ខវេ, ឧព្ភដ្ឋកស្ស ឧព្ភដ្ឋកមត្តេន សាមញ្ញំ វទាមិ។ នាហំ, ភិក្ខវេ, បរិយាយភត្តិកស្ស បរិយាយភត្តិកមត្តេន សាមញ្ញំ វទាមិ។ នាហំ, ភិក្ខវេ, មន្តជ្ឈាយកស្ស មន្តជ្ឈាយកមត្តេន សាមញ្ញំ វទាមិ។ នាហំ, ភិក្ខវេ, ជដិលកស្ស ជដាធារណមត្តេន សាមញ្ញំ វទាមិ។
I say that you don’t deserve the label ‘outer robe wearer’ just because you wear an outer robe. You don’t deserve the label ‘naked ascetic’ just because you go naked. You don’t deserve the label ‘dust and dirt wearer’ just because you’re caked in dust and dirt. You don’t deserve the label ‘water immerser’ just because you immerse yourself in water. You don’t deserve the label ‘tree root dweller’ just because you stay at the root of a tree. You don’t deserve the label ‘open air dweller’ just because you stay in the open air. You don’t deserve the label ‘stander’ just because you continually stand. You don’t deserve the label ‘interval eater’ just because you eat food at set intervals. You don’t deserve the label ‘reciter’ just because you recite scriptures. You don’t deserve the label ‘matted-hair ascetic’ just because you have matted hair.
សង្ឃាដិកស្ស ចេ, ភិក្ខវេ, សង្ឃាដិធារណមត្តេន អភិជ្ឈាលុស្ស អភិជ្ឈា បហីយេថ, ព្យាបន្នចិត្តស្ស ព្យាបាទោ បហីយេថ, កោធនស្ស កោធោ បហីយេថ, ឧបនាហិស្ស ឧបនាហោ បហីយេថ, មក្ខិស្ស មក្ខោ បហីយេថ, បឡាសិស្ស បឡាសោ បហីយេថ, ឥស្សុកិស្ស ឥស្សា បហីយេថ, មច្ឆរិស្ស មច្ឆរិយំ បហីយេថ, សឋស្ស សាឋេយ្យំ បហីយេថ, មាយាវិស្ស មាយា បហីយេថ, បាបិច្ឆស្ស បាបិកា ឥច្ឆា បហីយេថ, មិច្ឆាទិដ្ឋិកស្ស មិច្ឆាទិដ្ឋិ បហីយេថ, តមេនំ មិត្តាមច្ចា ញាតិសាលោហិតា ជាតមេវ នំ សង្ឃាដិកំ ករេយ្យុំ, សង្ឃាដិកត្តមេវ សមាទបេយ្យុំ: ‘ឯហិ ត្វំ, ភទ្រមុខ, សង្ឃាដិកោ ហោហិ, សង្ឃាដិកស្ស តេ សតោ សង្ឃាដិធារណមត្តេន អភិជ្ឈាលុស្ស អភិជ្ឈា បហីយិស្សតិ, ព្យាបន្នចិត្តស្ស ព្យាបាទោ បហីយិស្សតិ, កោធនស្ស កោធោ បហីយិស្សតិ, ឧបនាហិស្ស ឧបនាហោ បហីយិស្សតិ, មក្ខិស្ស មក្ខោ បហីយិស្សតិ, បឡាសិស្ស បឡាសោ បហីយិស្សតិ, ឥស្សុកិស្ស ឥស្សា បហីយិស្សតិ, មច្ឆរិស្ស មច្ឆរិយំ បហីយិស្សតិ, សឋស្ស សាឋេយ្យំ បហីយិស្សតិ, មាយាវិស្ស មាយា បហីយិស្សតិ, បាបិច្ឆស្ស បាបិកា ឥច្ឆា បហីយិស្សតិ, មិច្ឆាទិដ្ឋិកស្ស មិច្ឆាទិដ្ឋិ បហីយិស្សតីៜតិ។ យស្មា ច ខោ អហំ, ភិក្ខវេ, សង្ឃាដិកម្បិ ឥធេកច្ចំ បស្សាមិ អភិជ្ឈាលុំ ព្យាបន្នចិត្តំ កោធនំ ឧបនាហិំ មក្ខិំ បឡាសិំ ឥស្សុកិំ មច្ឆរិំ សឋំ មាយាវិំ បាបិច្ឆំ មិច្ឆាទិដ្ឋិកំ, តស្មា ន សង្ឃាដិកស្ស សង្ឃាដិធារណមត្តេន សាមញ្ញំ វទាមិ។
Imagine that just by wearing an outer robe someone with covetousness, ill will, irritability, hostility, disdain, contempt, jealousy, stinginess, deviousness, deceit, corrupt wishes, and wrong view could give up these things. If that were the case, your friends and colleagues, relatives and kin would make you an outer robe wearer as soon as you were born. They’d encourage you: ‘Please, my dear, wear an outer robe! By doing so you will give up covetousness, ill will, irritability, hostility, disdain, contempt, jealousy, stinginess, deviousness, deceit, corrupt wishes, and wrong view.’ But sometimes I see someone with these bad qualities who is an outer robe wearer. That’s why I say that you don’t deserve the label ‘outer robe wearer’ just because you wear an outer robe.
អចេលកស្ស ចេ, ភិក្ខវេ …បេ… រជោជល្លិកស្ស ចេ, ភិក្ខវេ …បេ… ឧទកោរោហកស្ស ចេ, ភិក្ខវេ …បេ… រុក្ខមូលិកស្ស ចេ, ភិក្ខវេ …បេ… អព្ភោកាសិកស្ស ចេ, ភិក្ខវេ …បេ… ឧព្ភដ្ឋកស្ស ចេ, ភិក្ខវេ …បេ… បរិយាយភត្តិកស្ស ចេ, ភិក្ខវេ …បេ… មន្តជ្ឈាយកស្ស ចេ, ភិក្ខវេ …បេ… ជដិលកស្ស ចេ, ភិក្ខវេ, ជដាធារណមត្តេន អភិជ្ឈាលុស្ស អភិជ្ឈា បហីយេថ, ព្យាបន្នចិត្តស្ស ព្យាបាទោ បហីយេថ, កោធនស្ស កោធោ បហីយេថ, ឧបនាហិស្ស ឧបនាហោ បហីយេថ, មក្ខិស្ស មក្ខោ បហីយេថ, បឡាសិស្ស បឡាសោ បហីយេថ, ឥស្សុកិស្ស ឥស្សា បហីយេថ, មច្ឆរិស្ស មច្ឆរិយំ បហីយេថ, សឋស្ស សាឋេយ្យំ បហីយេថ, មាយាវិស្ស មាយា បហីយេថ, បាបិច្ឆស្ស បាបិកា ឥច្ឆា បហីយេថ, មិច្ឆាទិដ្ឋិកស្ស មិច្ឆាទិដ្ឋិ បហីយេថ, តមេនំ មិត្តាមច្ចា ញាតិសាលោហិតា ជាតមេវ នំ ជដិលកំ ករេយ្យុំ, ជដិលកត្តមេវ សមាទបេយ្យុំ: ‘ឯហិ ត្វំ, ភទ្រមុខ, ជដិលកោ ហោហិ, ជដិលកស្ស តេ សតោ ជដាធារណមត្តេន អភិជ្ឈាលុស្ស អភិជ្ឈា បហីយិស្សតិ ព្យាបន្នចិត្តស្ស ព្យាបាទោ បហីយិស្សតិ, កោធនស្ស កោធោ បហីយិស្សតិ …បេ… បាបិច្ឆស្ស បាបិកា ឥច្ឆា បហីយិស្សតិ មិច្ឆាទិដ្ឋិកស្ស មិច្ឆាទិដ្ឋិ បហីយិស្សតីៜតិ។ យស្មា ច ខោ អហំ, ភិក្ខវេ, ជដិលកម្បិ ឥធេកច្ចំ បស្សាមិ អភិជ្ឈាលុំ ព្យាបន្នចិត្តំ កោធនំ ឧបនាហិំ មក្ខិំ បលាសិំ ឥស្សុកិំ មច្ឆរិំ សឋំ មាយាវិំ បាបិច្ឆំ មិច្ឆាទិដ្ឋិំ, តស្មា ន ជដិលកស្ស ជដាធារណមត្តេន សាមញ្ញំ វទាមិ។
Imagine that just by going naked … wearing dust and dirt … immersing in water … staying at the root of a tree … staying in the open air … standing continually … eating at set intervals … reciting scriptures … having matted hair someone with covetousness, ill will, irritability, hostility, disdain, contempt, jealousy, stinginess, deviousness, deceit, corrupt wishes, and wrong view could give up these things. If that were the case, your friends and colleagues, relatives and kin would make you a matted-hair ascetic as soon as you were born. They’d encourage you: ‘Please, my dear, become a matted-hair ascetic! By doing so you will give up covetousness, ill will, irritability, hostility, disdain, contempt, jealousy, stinginess, deviousness, deceit, corrupt wishes, and wrong view.’ But sometimes I see someone with these bad qualities who is a matted-hair ascetic. That’s why I say that you don’t deserve the label ‘matted-hair ascetic’ just because you have matted hair.
កថញ្ច, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ សមណសាមីចិប្បដិបទំ បដិបន្នោ ហោតិ?
And how does a bhikkhu practice in the way that is proper for an ascetic?
យស្ស កស្សចិ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុនោ អភិជ្ឈាលុស្ស អភិជ្ឈា បហីនា ហោតិ, ព្យាបន្នចិត្តស្ស ព្យាបាទោ បហីនោ ហោតិ, កោធនស្ស កោធោ បហីនោ ហោតិ, ឧបនាហិស្ស ឧបនាហោ បហីនោ ហោតិ, មក្ខិស្ស មក្ខោ បហីនោ ហោតិ, បឡាសិស្ស បឡាសោ បហីនោ ហោតិ, ឥស្សុកិស្ស ឥស្សា បហីនា ហោតិ, មច្ឆរិស្ស មច្ឆរិយំ បហីនំ ហោតិ, សឋស្ស សាឋេយ្យំ បហីនំ ហោតិ, មាយាវិស្ស មាយា បហីនា ហោតិ, បាបិច្ឆស្ស បាបិកា ឥច្ឆា បហីនា ហោតិ, មិច្ឆាទិដ្ឋិកស្ស មិច្ឆាទិដ្ឋិ បហីនា ហោតិ—ឥមេសំ ខោ អហំ, ភិក្ខវេ, សមណមលានំ សមណទោសានំ សមណកសដានំ អាបាយិកានំ ឋានានំ ទុគ្គតិវេទនិយានំ បហានា ‘សមណសាមីចិប្បដិបទំ បដិបន្នោៜតិ វទាមិ។
There are some bhikkhus who have given up covetousness, ill will, irritability, hostility, disdain, contempt, jealousy, stinginess, deviousness, deceit, corrupt wishes, and wrong view. These stains, defects, and dregs of an ascetic are grounds for rebirth in places of loss, and are experienced in bad places. When they have given these up, they are practicing in the way that is proper for an ascetic, I say.
សោ សព្ពេហិ ឥមេហិ បាបកេហិ អកុសលេហិ ធម្មេហិ វិសុទ្ធមត្តានំ សមនុបស្សតិ (…)។ តស្ស សព្ពេហិ ឥមេហិ បាបកេហិ អកុសលេហិ ធម្មេហិ វិសុទ្ធមត្តានំ សមនុបស្សតោ (…) បាមោជ្ឹ ជាយតិ, បមុទិតស្ស បីតិ ជាយតិ, បីតិមនស្ស កាយោ បស្សម្ភតិ, បស្សទ្ធកាយោ សុខំ វេទេតិ, សុខិនោ ចិត្តំ សមាធិយតិ។
They see themselves purified from all these bad, unskillful qualities. Seeing this, delight springs up. When they’re delighted, (mental) joy springs up. When the mind is full of joy, the body becomes tranquil. When the body is tranquil, they feel (bodily) pleasure. And when pleased, the mind becomes immersed in samādhi.
សោ មេត្តាសហគតេន ចេតសា ឯកំ ទិសំ ផរិត្វា វិហរតិ, តថា ទុតិយំ, តថា តតិយំ, តថា ចតុត្ថំ។ ឥតិ ឧទ្ធមធោ តិរិយំ សព្ពធិ សព្ពត្តតាយ សព្ពាវន្តំ លោកំ មេត្តាសហគតេន ចេតសា វិបុលេន មហគ្គតេន អប្បមាណេន អវេរេន អព្យាពជ្ឈេន ផរិត្វា វិហរតិ។
They meditate spreading a heart full of love to one direction, and to the second, and to the third, and to the fourth. In the same way above, below, across, everywhere, all around, they spread a heart full of love to the whole world—abundant, expansive, limitless, free of enmity and ill will.
ករុណាសហគតេន ចេតសា …បេ…
They meditate spreading a heart full of compassion …
មុទិតាសហគតេន ចេតសា …បេ…
They meditate spreading a heart full of rejoicing …
ឧបេក្ខាសហគតេន ចេតសា ឯកំ ទិសំ ផរិត្វា វិហរតិ, តថា ទុតិយំ, តថា តតិយំ, តថា ចតុត្ថំ។ ឥតិ ឧទ្ធមធោ តិរិយំ សព្ពធិ សព្ពត្តតាយ សព្ពាវន្តំ លោកំ ឧបេក្ខាសហគតេន ចេតសា វិបុលេន មហគ្គតេន អប្បមាណេន អវេរេន អព្យាពជ្ឈេន ផរិត្វា វិហរតិ។
They meditate spreading a heart full of equanimity to one direction, and to the second, and to the third, and to the fourth. In the same way above, below, across, everywhere, all around, they spread a heart full of equanimity to the whole world—abundant, expansive, limitless, free of enmity and ill will.
សេយ្យថាបិ, ភិក្ខវេ, បោក្ខរណី អច្ឆោទកា សាតោទកា សីតោទកា សេតកា សុបតិត្ថា រមណីយា។ បុរត្ថិមាយ ចេបិ ទិសាយ បុរិសោ អាគច្ឆេយ្យ ឃម្មាភិតត្តោ ឃម្មបរេតោ កិលន្តោ តសិតោ បិបាសិតោ។ សោ តំ បោក្ខរណិំ អាគម្ម វិនេយ្យ ឧទកបិបាសំ វិនេយ្យ ឃម្មបរិឡាហំ …បេ… បច្ឆិមាយ ចេបិ ទិសាយ បុរិសោ អាគច្ឆេយ្យ …បេ… ឧត្តរាយ ចេបិ ទិសាយ បុរិសោ អាគច្ឆេយ្យ …បេ… ទក្ខិណាយ ចេបិ ទិសាយ បុរិសោ អាគច្ឆេយ្យ។ យតោ កុតោ ចេបិ នំ បុរិសោ អាគច្ឆេយ្យ ឃម្មាភិតត្តោ ឃម្មបរេតោ, កិលន្តោ តសិតោ បិបាសិតោ។ សោ តំ បោក្ខរណិំ អាគម្ម វិនេយ្យ ឧទកបិបាសំ, វិនេយ្យ ឃម្មបរិឡាហំ។
Suppose there was a lotus pond with clear, sweet, cool water, clean, with smooth banks, delightful. Then along comes a person—whether from the east, west, north, or south—struggling in the oppressive heat, weary, thirsty, and parched. No matter what direction they come from, when they arrive at that lotus pond they would alleviate their thirst and heat exhaustion.
ឯវមេវ ខោ, ភិក្ខវេ, ខត្តិយកុលា ចេបិ អគារស្មា អនគារិយំ បព្ពជិតោ ហោតិ, សោ ច តថាគតប្បវេទិតំ ធម្មវិនយំ អាគម្ម, ឯវំ មេត្តំ ករុណំ មុទិតំ ឧបេក្ខំ ភាវេត្វា លភតិ អជ្ឈត្តំ វូបសមំ។ អជ្ឈត្តំ វូបសមា ‘សមណសាមីចិប្បដិបទំ បដិបន្នោៜតិ វទាមិ។ ព្រាហ្មណកុលា ចេបិ …បេ… វេស្សកុលា ចេបិ …បេ… សុទ្ទកុលា ចេបិ …បេ… យស្មា កស្មា ចេបិ កុលា អគារស្មា អនគារិយំ បព្ពជិតោ ហោតិ, សោ ច តថាគតប្បវេទិតំ ធម្មវិនយំ អាគម្ម, ឯវំ មេត្តំ ករុណំ មុទិតំ ឧបេក្ខំ ភាវេត្វា លភតិ អជ្ឈត្តំ វូបសមំ។ អជ្ឈត្តំ វូបសមា ‘សមណសាមីចិប្បដិបទំ បដិបន្នោៜតិ វទាមិ។
In the same way, suppose someone has gone forth from the lay life to homelessness—whether from a family of khattiya class, brahmins, peasants, or menials—and has arrived at the teaching and training proclaimed by a Realized One. Having developed love, compassion, rejoicing, and equanimity in this way they gain inner peace. Because of that inner peace they are practicing the way proper for an ascetic, I say.
ខត្តិយកុលា ចេបិ អគារស្មា អនគារិយំ បព្ពជិតោ ហោតិ។ សោ ច អាសវានំ ខយា អនាសវំ ចេតោវិមុត្តិំ បញ្ញាវិមុត្តិំ ទិដ្ឋេវ ធម្មេ សយំ អភិញ្ញា សច្ឆិកត្វា ឧបសម្បជ្ជ វិហរតិ។ អាសវានំ ខយា សមណោ ហោតិ។ ព្រាហ្មណកុលា ចេបិ …បេ… វេស្សកុលា ចេបិ … សុទ្ទកុលា ចេបិ … យស្មា កស្មា ចេបិ កុលា អគារស្មា អនគារិយំ បព្ពជិតោ ហោតិ, សោ ច អាសវានំ ខយា អនាសវំ ចេតោវិមុត្តិំ បញ្ញាវិមុត្តិំ ទិដ្ឋេវ ធម្មេ សយំ អភិញ្ញា សច្ឆិកត្វា ឧបសម្បជ្ជ វិហរតិ។ អាសវានំ ខយា សមណោ ហោតី”តិ។
And suppose someone has gone forth from the lay life to homelessness—whether from a family of khattiya class, brahmins, peasants, or workers—and they realize the undefiled freedom of heart and freedom by wisdom in this very life. And they live having realized it with their own insight due to the ending of defilements. They’re an ascetic because of the ending of defilements.”
ឥទមវោច ភគវា។ អត្តមនា តេ ភិក្ខូ ភគវតោ ភាសិតំ អភិនន្ទុន្តិ។
That is what the Buddha said. Satisfied, the bhikkhus approved what the Buddha said.
ចូឡអស្សបុរសុត្តំ និដ្ឋិតំ ទសមំ។
មហាយមកវគ្គោ និដ្ឋិតោ ចតុត្ថោ។
តស្សុទ្ទានំ
គិញ្ជកសាលវនំ បរិហរិតុំ, បញ្ញវតោ បុន សច្ចកនិសេធោ; មុខវណ្ណបសីទនតាបិន្ទោ, កេវដ្ដអស្សបុរជដិលេន។
The authoritative text of the Majjhima Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
