| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Aṅguttara Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationองฺคุตฺตร นิกาย ๘ฯ๑๓
Numbered Discourses 8.13
๒ฯ มหาวคฺค
2. The Great Chapter
อสฺสาชานียสุตฺต
A Thoroughbred
“อฏฺฐหิ, ภิกฺขเว, องฺเคหิ สมนฺนาคโต รญฺโญ ภทฺโท อสฺสาชานีโย ราชารโห โหติ ราชโภคฺโค, รญฺโญ องฺคนฺเตว สงฺขํ คจฺฉติฯ กตเมหิ อฏฺฐหิ?
“Bhikkhus, a fine royal thoroughbred with eight factors is worthy of a king, fit to serve a king, and considered a factor of kingship. What eight?
อิธ, ภิกฺขเว, รญฺโญ ภทฺโท อสฺสาชานีโย อุภโต สุชาโต โหติ—มาติโต จ ปิติโต จฯ
It’s when a fine royal thoroughbred is well born on both the mother’s and the father’s sides.
ยสฺสํ ทิสายํ อญฺเญปิ ภทฺทา อสฺสาชานียา ชายนฺติ, ตสฺสํ ทิสายํ ชาโต โหติฯ
He’s bred in the region fine thoroughbreds come from.
ยํ โข ปนสฺส โภชนํ เทนฺติ—อลฺลํ วา สุกฺขํ วา—ตํ สกฺกจฺจํเยว ปริภุญฺชติ อวิกิรนฺโตฯ
Whatever food he’s given, fresh or dry, he eats carefully, without making a mess.
เชคุจฺฉี โหติ อุจฺจารํ วา ปสฺสาวํ วา อภินิสีทิตุํ วา อภินิปชฺชิตุํ วาฯ
He’s disgusted by sitting or lying down in excrement or urine.
โสรโต โหติ สุขสํวาโส, น จ อญฺเญ อเสฺส อุพฺเพเชตาฯ
He’s sweet-natured and pleasant to live with, and he doesn’t upset the other horses.
ยานิ โข ปนสฺส โหนฺติ สาเฐยฺยานิ กูเฏยฺยานิ ชิเมฺหยฺยานิ วงฺเกยฺยานิ, ตานิ ยถาภูตํ สารถิสฺส อาวิกตฺตา โหติฯ เตสมสฺส สารถิ อภินิมฺมทนาย วายมติฯ
He openly shows his tricks, bluffs, ruses, and feints to his trainer, so the trainer can try to subdue them.
วาหี โข ปน โหติฯ ‘กามญฺเญ อสฺสา วหนฺตุ วา มา วา, อหเมตฺถ วหิสฺสามี'ติ จิตฺตํ อุปฺปาเทติฯ
He carries his load, determining: ‘Whether or not the other horses carry their loads, I’ll carry mine.’
คจฺฉนฺโต โข ปน อุชุมคฺเคเนว คจฺฉติฯ ถามวา โหติ ยาว ชีวิตมรณปริยาทานา ถามํ อุปทํเสตาฯ
He always walks in a straight path. He’s strong, and stays strong even until death.
อิเมหิ โข, ภิกฺขเว, อฏฺฐหิ องฺเคหิ สมนฺนาคโต รญฺโญ ภทฺโท อสฺสาชานีโย ราชารโห โหติ ราชโภคฺโค, รญฺโญ องฺคนฺเตว สงฺขํ คจฺฉติฯ
A fine royal thoroughbred with these eight factors is worthy of a king. …
เอวเมวํ โข, ภิกฺขเว, อฏฺฐหิ ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต ภิกฺขุ อาหุเนโยฺย โหติ …เป… อนุตฺตรํ ปุญฺญกฺเขตฺตํ โลกสฺสฯ กตเมหิ อฏฺฐหิ?
In the same way, a bhikkhu with eight qualities is worthy of offerings dedicated to the gods, worthy of hospitality, worthy of a religious donation, worthy of greeting with joined palms, and is the supreme field of merit for the world. What eight?
อิธ, ภิกฺขเว, ภิกฺขุ สีลวา โหติ, ปาติโมกฺขสํวรสํวุโต วิหรติ อาจารโคจรสมฺปนฺโน อณุมตฺเตสุ วชฺเชสุ ภยทสฺสาวี, สมาทาย สิกฺขติ สิกฺขาปเทสุฯ
It’s when a bhikkhu is ethical, restrained in the monastic code, conducting themselves well and seeking alms in suitable places. Seeing danger in the slightest fault, they keep the rules they’ve undertaken.
ยํ โข ปนสฺส โภชนํ เทนฺติ—ลูขํ วา ปณีตํ วา—ตํ สกฺกจฺจํเยว ปริภุญฺชติ อวิหญฺญมาโนฯ
Whatever food they’re given, coarse or fine, they eat carefully, without bother.
เชคุจฺฉี โหติ กายทุจฺจริเตน วจีทุจฺจริเตน มโนทุจฺจริเตน; เชคุจฺฉี โหติ อเนกวิหิตานํ ปาปกานํ อกุสลานํ ธมฺมานํ สมาปตฺติยาฯ
They're disgusted with bad conduct by way of body, speech, or mind, and by attainment of the many kinds of unskillful things.
โสรโต โหติ สุขสํวาโส, น อญฺเญ ภิกฺขู อุพฺเพเชตาฯ
They're sweet-natured and pleasant to live with, and they doesn’t upset the other bhikkhus.
ยานิ โข ปนสฺส โหนฺติ สาเฐยฺยานิ กูเฏยฺยานิ ชิเมฺหยฺยานิ วงฺเกยฺยานิ, ตานิ ยถาภูตํ อาวิกตฺตา โหติ สตฺถริ วา วิญฺญูสุ วา สพฺรหฺมจารีสุฯ เตสมสฺส สตฺถา วา วิญฺญู วา สพฺรหฺมจารี อภินิมฺมทนาย วายมติฯ
They openly show their tricks, bluffs, ruses, and feints to their sensible spiritual companions, so they can try to subdue them.
สิกฺขิตา โข ปน โหติฯ ‘กามญฺเญ ภิกฺขู สิกฺขนฺตุ วา มา วา, อหเมตฺถ สิกฺขิสฺสามี'ติ จิตฺตํ อุปฺปาเทติฯ
They do their training, determining: ‘Whether or not the other bhikkhus do their training, I’ll do mine.’
คจฺฉนฺโต โข ปน อุชุมคฺเคเนว คจฺฉติ; ตตฺรายํ อุชุมคฺโค, เสยฺยถิทํ—สมฺมาทิฏฺฐิ …เป… สมฺมาสมาธิฯ
They always walk in a straight path. And here the straight path is right view, right thought, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and right samādhi.
อารทฺธวีริโย วิหรติ: ‘กามํ ตโจ จ นฺหารุ จ อฏฺฐิ จ อวสิสฺสตุ, สรีเร อุปสฺสุสฺสตุ มํสโลหิตํ; ยํ ตํ ปุริสถาเมน ปุริสวีริเยน ปุริสปรกฺกเมน ปตฺตพฺพํ, น ตํ อปาปุณิตฺวา วีริยสฺส สณฺฐานํ ภวิสฺสตี'ติฯ
They’re energetic: ‘Gladly, let my skin, sinews, and bones remain! Let the blood and flesh waste away in my body! I will not stop trying until I have achieved what is possible by human strength, energy, and vigor.’
อิเมหิ โข, ภิกฺขเว, อฏฺฐหิ ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต ภิกฺขุ อาหุเนโยฺย โหติ …เป… อนุตฺตรํ ปุญฺญกฺเขตฺตํ โลกสฺสา”ติฯ
A bhikkhu with these eight qualities is worthy of offerings dedicated to the gods, worthy of hospitality, worthy of a religious donation, worthy of veneration with joined palms, and is the supreme field of merit for the world.”
ตติยํฯ
The authoritative text of the Aṅguttara Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
