สํยุตฺต นิกาย ๒๙ฯ๕

๑ฯ นาควคฺค

ตติเยาโปสถสุตฺต

สาวตฺถินิทานํฯ

เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข โส ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ:

“โก นุ โข, ภนฺเต, เหตุ, โก ปจฺจโย, เยน มฺ'อิเธกจฺเจ สํเสทชา นาคา อุโปสถํ อุปวสนฺติ โวสฺสฏฺฐกายา จ ภวนฺตี”ติ?

(สพฺพํ วิตฺถาเรตพฺพํฯ)

“อยํ โข, ภิกฺขุ, เหตุ, อยํ ปจฺจโย, เยน มฺ'อิเธกจฺเจ สํเสทชา นาคา อุโปสถํ อุปวสนฺติ โวสฺสฏฺฐกายา จ ภวนฺตี”ติฯ

ปญฺจมํฯ