| Tipiṭaka / Tipiṭaka (English) / Majjhima Nikāya, English translation |
Show IAST transliterationមជ្ឈិម និកាយ ១៤៣
The Middle-Length Suttas Collection 143
អនាថបិណ្ឌិកោវាទសុត្ត
Advice to Anāthapiṇḍika
ឯវំ មេ សុតំ—ឯកំ សមយំ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ។
So I have heard. At one time the Buddha was staying near Sāvatthī in Jeta’s Grove, Anāthapiṇḍika’s monastery.
តេន ខោ បន សមយេន អនាថបិណ្ឌិកោ គហបតិ អាពាធិកោ ហោតិ ទុក្ខិតោ ពាឡ្ហគិលានោ។ អថ ខោ អនាថបិណ្ឌិកោ គហបតិ អញ្ញតរំ បុរិសំ អាមន្តេសិ: “ឯហិ ត្វំ, អម្ភោ បុរិស, យេន ភគវា តេនុបសង្កម; ឧបសង្កមិត្វា មម វចនេន ភគវតោ បាទេ សិរសា វន្ទាហិ: ‘អនាថបិណ្ឌិកោ, ភន្តេ, គហបតិ អាពាធិកោ ទុក្ខិតោ ពាឡ្ហគិលានោ។ សោ ភគវតោ បាទេ សិរសា វន្ទតីៜតិ។ យេន ចាយស្មា សារិបុត្តោ តេនុបសង្កម; ឧបសង្កមិត្វា មម វចនេន អាយស្មតោ សារិបុត្តស្ស បាទេ សិរសា វន្ទាហិ: ‘អនាថបិណ្ឌិកោ, ភន្តេ, គហបតិ អាពាធិកោ ទុក្ខិតោ ពាឡ្ហគិលានោ។ សោ អាយស្មតោ សារិបុត្តស្ស បាទេ សិរសា វន្ទតីៜតិ។ ឯវញ្ច វទេហិ: ‘សាធុ កិរ, ភន្តេ, អាយស្មា សារិបុត្តោ យេន អនាថបិណ្ឌិកស្ស គហបតិស្ស និវេសនំ តេនុបសង្កមតុ អនុកម្បំ ឧបាទាយាៜ”តិ។
Now at that time the householder Anāthapiṇḍika was sick, suffering, gravely ill. Then he addressed a man, “Please, mister, go to the Buddha, and in my name bow with your head to his feet. Say to him: ‘Sir, the householder Anāthapiṇḍika is sick, suffering, gravely ill. He bows with his head to your feet.’ Then go to Venerable Sāriputta, and in my name bow with your head to his feet. Say to him: ‘Sir, the householder Anāthapiṇḍika is sick, suffering, gravely ill. He bows with his head to your feet.’ And then say: ‘Sir, please visit him at his home out of compassion.’”
“ឯវំ, ភន្តេ”តិ ខោ សោ បុរិសោ អនាថបិណ្ឌិកស្ស គហបតិស្ស បដិស្សុត្វា យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិ។ ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ សោ បុរិសោ ភគវន្តំ ឯតទវោច: “អនាថបិណ្ឌិកោ, ភន្តេ, គហបតិ អាពាធិកោ ទុក្ខិតោ ពាឡ្ហគិលានោ។ សោ ភគវតោ បាទេ សិរសា វន្ទតី”តិ។ យេន ចាយស្មា សារិបុត្តោ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា អាយស្មន្តំ សារិបុត្តំ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិ។ ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ សោ បុរិសោ អាយស្មន្តំ សារិបុត្តំ ឯតទវោច: “អនាថបិណ្ឌិកោ, ភន្តេ, គហបតិ អាពាធិកោ ទុក្ខិតោ ពាឡ្ហគិលានោ។ សោ អាយស្មតោ សារិបុត្តស្ស បាទេ សិរសា វន្ទតិ; ឯវញ្ច វទេតិ: ‘សាធុ កិរ, ភន្តេ, អាយស្មា សារិបុត្តោ យេន អនាថបិណ្ឌិកស្ស គហបតិស្ស និវេសនំ តេនុបសង្កមតុ អនុកម្បំ ឧបាទាយាៜ”តិ។ អធិវាសេសិ ខោ អាយស្មា សារិបុត្តោ តុណ្ហីភាវេន។
“Yes, sir,” that man replied. He did as Anāthapiṇḍika asked. Sāriputta consented with silence.
អថ ខោ អាយស្មា សារិបុត្តោ និវាសេត្វា បត្តចីវរមាទាយ អាយស្មតា អានន្ទេន បច្ឆាសមណេន យេន អនាថបិណ្ឌិកស្ស គហបតិស្ស និវេសនំ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា បញ្ញត្តេ អាសនេ និសីទិ។ និសជ្ជ ខោ អាយស្មា សារិបុត្តោ អនាថបិណ្ឌិកំ គហបតិំ ឯតទវោច: “កច្ចិ តេ, គហបតិ, ខមនីយំ, កច្ចិ យាបនីយំ? កច្ចិ តេ ទុក្ខា វេទនា បដិក្កមន្តិ, នោ អភិក្កមន្តិ; បដិក្កមោសានំ បញ្ញាយតិ, នោ អភិក្កមោ”តិ?
Then Venerable Sāriputta robed up in the morning and, taking his bowl and robe, went with Venerable Ānanda as his second monk to Anāthapiṇḍika’s home. He sat down on the seat spread out, and said to Anāthapiṇḍika, “I hope you’re keeping well, householder; I hope you’re alright. And I hope the pain is fading, not growing, that its fading is evident, not its growing.”
“ន មេ, ភន្តេ សារិបុត្ត, ខមនីយំ ន យាបនីយំ។ ពាឡ្ហា មេ ទុក្ខា វេទនា អភិក្កមន្តិ, នោ បដិក្កមន្តិ; អភិក្កមោសានំ បញ្ញាយតិ, នោ បដិក្កមោ។ សេយ្យថាបិ, ភន្តេ សារិបុត្ត, ពលវា បុរិសោ តិណ្ហេន សិខរេន មុទ្ធនិ អភិមត្ថេយ្យ; ឯវមេវ ខោ មេ, ភន្តេ សារិបុត្ត, អធិមត្តា វាតា មុទ្ធនិ ឩហនន្តិ។ ន មេ, ភន្តេ សារិបុត្ត, ខមនីយំ ន យាបនីយំ។ ពាឡ្ហា មេ ទុក្ខា វេទនា អភិក្កមន្តិ, នោ បដិក្កមន្តិ; អភិក្កមោសានំ បញ្ញាយតិ, នោ បដិក្កមោ។ សេយ្យថាបិ, ភន្តេ សារិបុត្ត, ពលវា បុរិសោ ទឡ្ហេន វរត្តខណ្ឌេន សីសេ សីសវេឋំ ទទេយ្យ; ឯវមេវ ខោ មេ, ភន្តេ សារិបុត្ត, អធិមត្តា សីសេ សីសវេទនា។ ន មេ, ភន្តេ សារិបុត្ត, ខមនីយំ ន យាបនីយំ។ ពាឡ្ហា មេ ទុក្ខា វេទនា អភិក្កមន្តិ, នោ បដិក្កមន្តិ; អភិក្កមោសានំ បញ្ញាយតិ, នោ បដិក្កមោ។ សេយ្យថាបិ, ភន្តេ សារិបុត្ត, ទក្ខោ គោឃាតកោ វា គោឃាតកន្តេវាសី វា តិណ្ហេន គោវិកន្តនេន កុច្ឆិំ បរិកន្តេយ្យ; ឯវមេវ ខោ មេ, ភន្តេ សារិបុត្ត, អធិមត្តា វាតា កុច្ឆិំ បរិកន្តន្តិ។ ន មេ, ភន្តេ សារិបុត្ត, ខមនីយំ ន យាបនីយំ។ ពាឡ្ហា មេ ទុក្ខា វេទនា អភិក្កមន្តិ, នោ បដិក្កមន្តិ; អភិក្កមោសានំ បញ្ញាយតិ, នោ បដិក្កមោ។ សេយ្យថាបិ, ភន្តេ សារិបុត្ត, ទ្វេ ពលវន្តោ បុរិសា ទុព្ពលតរំ បុរិសំ នានាពាហាសុ គហេត្វា អង្គារកាសុយា សន្តាបេយ្យុំ, សម្បរិតាបេយ្យុំ; ឯវមេវ ខោ មេ, ភន្តេ សារិបុត្ត, អធិមត្តោ កាយស្មិំ ឌាហោ។ ន មេ, ភន្តេ សារិបុត្ត, ខមនីយំ ន យាបនីយំ។ ពាឡ្ហា មេ ទុក្ខា វេទនា អភិក្កមន្តិ, នោ បដិក្កមន្តិ; អភិក្កមោសានំ បញ្ញាយតិ, នោ បដិក្កមោ”តិ។
“I’m not keeping well, Honorable Sāriputta, I’m not alright. The pain is terrible and growing, not fading, its growing, not its fading, is evident. The winds piercing my head are so severe, it feels like a strong man drilling into my head with a sharp point. The pain in my head is so severe, it feels like a strong man tightening a tough leather strap around my head. The winds slicing my belly are so severe, like a deft butcher or their apprentice were slicing open a cows’s belly with a meat cleaver. The burning in my body is so severe, it feels like two strong men grabbing a weaker man by the arms to burn and scorch him on a pit of glowing coals. That’s how severe the burning is in my body. I’m not keeping well, Honorable Sāriputta, I’m not alright. The pain is terrible and growing, not fading, its growing, not its fading, is evident.”
“តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន ចក្ខុំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ ចក្ខុនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។
“That’s why, householder, you should train like this: ‘I shall not grasp the eye, and there shall be no consciousness of mine dependent on the eye.’ That’s how you should train.
តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន សោតំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ សោតនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។
You should train like this: ‘I shall not grasp the ear, and there shall be no consciousness of mine dependent on the ear.’ …
តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន ឃានំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ ឃាននិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។
‘I shall not grasp the nose, and there shall be no consciousness of mine dependent on the nose.’ …
តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន ជិវ្ហំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ ជិវ្ហានិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។
‘I shall not grasp the tongue, and there shall be no consciousness of mine dependent on the tongue.’ …
តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន កាយំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ កាយនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។
‘I shall not grasp the body, and there shall be no consciousness of mine dependent on the body.’ …
តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន មនំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ មនោនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។
‘I shall not grasp the mind, and there shall be no consciousness of mine dependent on the mind.’ That’s how you should train.
តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន រូបំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ រូបនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។ តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន សទ្ទំ ឧបាទិយិស្សាមិ …បេ… ន គន្ធំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន រសំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន ផោដ្ឋព្ពំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន ធម្មំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ ធម្មនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។
You should train like this: ‘I shall not grasp sight, and there shall be no consciousness of mine dependent on sight.’ … ‘I shall not grasp sound … smell … taste … touch … thought, and there shall be no consciousness of mine dependent on thought.’ That’s how you should train.
តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន ចក្ខុវិញ្ញាណំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ ចក្ខុវិញ្ញាណនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។ តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន សោតវិញ្ញាណំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន ឃានវិញ្ញាណំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន ជិវ្ហាវិញ្ញាណំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន កាយវិញ្ញាណំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន មនោវិញ្ញាណំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ មនោវិញ្ញាណនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។
You should train like this: ‘I shall not grasp eye consciousness, and there shall be no consciousness of mine dependent on eye consciousness.’ … ‘I shall not grasp ear consciousness … nose consciousness … tongue consciousness … body consciousness … mind consciousness, and there shall be no consciousness of mine dependent on mind consciousness.’ That’s how you should train.
តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន ចក្ខុសម្ផស្សំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ ចក្ខុសម្ផស្សនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។ តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន សោតសម្ផស្សំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន ឃានសម្ផស្សំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន ជិវ្ហាសម្ផស្សំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន កាយសម្ផស្សំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន មនោសម្ផស្សំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ មនោសម្ផស្សនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។
You should train like this: ‘I shall not grasp eye contact … ear contact … nose contact … tongue contact … body contact … mind contact, and there shall be no consciousness of mine dependent on mind contact.’ That’s how you should train.
តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន ចក្ខុសម្ផស្សឹ វេទនំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ ចក្ខុសម្ផស្សជាវេទនានិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។ តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន សោតសម្ផស្សឹ វេទនំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន ឃានសម្ផស្សឹ វេទនំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន ជិវ្ហាសម្ផស្សឹ វេទនំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន កាយសម្ផស្សឹ វេទនំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន មនោសម្ផស្សឹ វេទនំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ មនោសម្ផស្សជាវេទនានិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។
You should train like this: ‘I shall not grasp feeling born of eye contact … feeling born of ear contact … feeling born of nose contact … feeling born of tongue contact … feeling born of body contact … feeling born of mind contact, and there shall be no consciousness of mine dependent on the feeling born of mind contact.’ That’s how you should train.
តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន បថវីធាតុំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ បថវីធាតុនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។ តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន អាបោធាតុំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន តេជោធាតុំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន វាយោធាតុំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន អាកាសធាតុំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន វិញ្ញាណធាតុំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ វិញ្ញាណធាតុនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។
You should train like this: ‘I shall not grasp the earth element … water element … fire element … air element … space element … consciousness element, and there shall be no consciousness of mine dependent on the consciousness element.’ That’s how you should train.
តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន រូបំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ រូបនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។ តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន វេទនំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន សញ្ញំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន សង្ខារេ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន វិញ្ញាណំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ វិញ្ញាណនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។
You should train like this: ‘I shall not grasp form … feeling … perception … functioning patterns … consciousness, and there shall be no consciousness of mine dependent on consciousness.’ That’s how you should train.
តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន អាកាសានញ្ចាយតនំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ អាកាសានញ្ចាយតននិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។ តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន វិញ្ញាណញ្ចាយតនំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន អាកិញ្ចញ្ញាយតនំ ឧបាទិយិស្សាមិ … ន នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតននិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។
You should train like this: ‘I shall not grasp the dimension of infinite space … the dimension of infinite consciousness … the dimension of nothingness … the dimension of neither perception nor non-perception, and there shall be no consciousness of mine dependent on the dimension of neither perception nor non-perception.’ That’s how you should train.
តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន ឥធលោកំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ ឥធលោកនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។
You should train like this: ‘I shall not grasp this world, and there shall be no consciousness of mine dependent on this world.’ That’s how you should train.
តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘ន បរលោកំ ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ បរលោកនិស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពំ។ តស្មាតិហ តេ, គហបតិ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ: ‘យម្បិ មេ ទិដ្ឋំ សុតំ មុតំ វិញ្ញាតំ បត្តំ បរិយេសិតំ អនុបរិយេសិតំ អនុចរិតំ មនសា តម្បិ ន ឧបាទិយិស្សាមិ, ន ច មេ តន្និស្សិតំ វិញ្ញាណំ ភវិស្សតីៜតិ។ ឯវញ្ហិ តេ, គហបតិ, សិក្ខិតព្ពន៑”តិ។
You should train like this: ‘I shall not grasp the other world, and there shall be no consciousness of mine dependent on the other world.’ That’s how you should train. You should train like this: ‘I shall not grasp whatever is seen, heard, thought, known, attained, sought, and explored by my mind, and there shall be no consciousness of mine dependent on that.’ That’s how you should train.”
ឯវំ វុត្តេ, អនាថបិណ្ឌិកោ គហបតិ បរោទិ, អស្សូនិ បវត្តេសិ។ អថ ខោ អាយស្មា អានន្ទោ អនាថបិណ្ឌិកំ គហបតិំ ឯតទវោច: “ឱលីយសិ ខោ ត្វំ, គហបតិ, សំសីទសិ ខោ ត្វំ, គហបតី”តិ?
When he said this, Anāthapiṇḍika cried and burst out in tears. Venerable Ānanda said to him, “Are you failing, householder? Are you fading, householder?”
“នាហំ, ភន្តេ អានន្ទ, ឱលីយាមិ, នបិ សំសីទាមិ; អបិ ច មេ ទីឃរត្តំ សត្ថា បយិរុបាសិតោ មនោភាវនីយា ច ភិក្ខូ; ន ច មេ ឯវរូបី ធម្មី កថា សុតបុព្ពា”តិ។
“No, Honorable Ānanda. But for a long time I have paid homage to the Buddha and the esteemed bhikkhus. Yet I have never before heard such a Dhamma talk.”
“ន ខោ, គហបតិ, គិហីនំ ឱទាតវសនានំ ឯវរូបី ធម្មី កថា បដិភាតិ; បព្ពជិតានំ ខោ, គហបតិ, ឯវរូបី ធម្មី កថា បដិភាតី”តិ។
“Householder, it does not occur to us to teach such a Dhamma talk to white-clothed laypeople. Rather, we teach like this to those gone forth.”
“តេន ហិ, ភន្តេ សារិបុត្ត, គិហីនម្បិ ឱទាតវសនានំ ឯវរូបី ធម្មី កថា បដិភាតុ។ សន្តិ ហិ, ភន្តេ, កុលបុត្តា អប្បរជក្ខជាតិកា, អស្សវនតា ធម្មស្ស បរិហាយន្តិ; ភវិស្សន្តិ ធម្មស្ស អញ្ញាតារោ”តិ។
“Well then, Honorable Sāriputta, let it occur to you to teach such a Dhamma talk to white-clothed laypeople as well! There are gentlemen with little dust in their eyes. They’re in decline because they haven’t heard the teaching. There will be those who understand the teaching!”
អថ ខោ អាយស្មា ច សារិបុត្តោ អាយស្មា ច អានន្ទោ អនាថបិណ្ឌិកំ គហបតិំ ឥមិនា ឱវាទេន ឱវទិត្វា ឧដ្ឋាយាសនា បក្កមិំសុ។ អថ ខោ អនាថបិណ្ឌិកោ គហបតិ, អចិរបក្កន្តេ អាយស្មន្តេ ច សារិបុត្តេ អាយស្មន្តេ ច អានន្ទេ, កាលមកាសិ តុសិតំ កាយំ ឧបបជ្ជិ។
And when the venerables Sāriputta and Ānanda had given the householder Anāthapiṇḍika this advice they got up from their seat and left. Not long after they had left, Anāthapiṇḍika passed away and was reborn in the host of Joyful Gods.
អថ ខោ អនាថបិណ្ឌិកោ ទេវបុត្តោ អភិក្កន្តាយ រត្តិយា អភិក្កន្តវណ្ណោ កេវលកប្បំ ជេតវនំ ឱភាសេត្វា យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ អដ្ឋាសិ។ ឯកមន្តំ ឋិតោ ខោ អនាថបិណ្ឌិកោ ទេវបុត្តោ ភគវន្តំ គាថាហិ អជ្ឈភាសិ:
Then, late at night, the glorious god Anāthapiṇḍika, lighting up the entire Jeta’s Grove, went up to the Buddha, bowed, stood to one side, and addressed the Buddha in verse:
“ឥទញ្ហិ តំ ជេតវនំ, ឥសិសង្ឃនិសេវិតំ; អាវុត្ថំ ធម្មរាជេន, បីតិសញ្ជននំ មម។
“This is indeed that Jeta’s Grove, frequented by the Saṅgha of seers, where the King of Dhamma stayed: it brings me joy!
កម្មំ វិជ្ជា ច ធម្មោ ច, សីលំ ជីវិតមុត្តមំ; ឯតេន មច្ចា សុជ្ឈន្តិ, ន គោត្តេន ធនេន វា។
Deeds, knowledge, and principle; ethical conduct, an excellent livelihood; by these are mortals purified, not by clan or wealth.
តស្មា ហិ បណ្ឌិតោ បោសោ, សម្បស្សំ អត្ថមត្តនោ; យោនិសោ វិចិនេ ធម្មំ, ឯវំ តត្ថ វិសុជ្ឈតិ។
That’s why an astute person, seeing what’s good for themselves, would examine the teaching rationally, and thus be purified in it.
សារិបុត្តោវ បញ្ញាយ, សីលេន ឧបសមេន ច; យោបិ បារង្គតោ ភិក្ខុ, ឯតាវបរមោ សិយា”តិ។
Sāriputta is full of wisdom, ethics, and peace. Even a bhikkhu who has crossed over might at best equal him.”
ឥទមវោច អនាថបិណ្ឌិកោ ទេវបុត្តោ។ សមនុញ្ញោ សត្ថា អហោសិ។ អថ ខោ អនាថបិណ្ឌិកោ ទេវបុត្តោ: “សមនុញ្ញោ មេ សត្ថា”តិ ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា បទក្ខិណំ កត្វា តត្ថេវន្តរធាយិ។
This is what the god Anāthapiṇḍika said, and the teacher approved. Then the god Anāthapiṇḍika, knowing that the teacher approved, bowed and respectfully circled the Buddha, keeping him on his right, before vanishing right there.
អថ ខោ ភគវា តស្សា រត្តិយា អច្ចយេន ភិក្ខូ អាមន្តេសិ: “ឥមំ, ភិក្ខវេ, រត្តិំ អញ្ញតរោ ទេវបុត្តោ អភិក្កន្តាយ រត្តិយា អភិក្កន្តវណ្ណោ កេវលកប្បំ ជេតវនំ ឱភាសេត្វា យេនាហំ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា មំ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ អដ្ឋាសិ។ ឯកមន្តំ ឋិតោ ខោ សោ ទេវបុត្តោ មំ គាថាហិ អជ្ឈភាសិ:
Then, when the night had passed, the Buddha told the bhikkhus all that had happened.
‘ឥទញ្ហិ តំ ជេតវនំ, ឥសិសង្ឃនិសេវិតំ; អាវុត្ថំ ធម្មរាជេន, បីតិសញ្ជននំ មម។
កម្មំ វិជ្ជា ច ធម្មោ ច, សីលំ ជីវិតមុត្តមំ; ឯតេន មច្ចា សុជ្ឈន្តិ, ន គោត្តេន ធនេន វា។
តស្មា ហិ បណ្ឌិតោ បោសោ, សម្បស្សំ អត្ថមត្តនោ; យោនិសោ វិចិនេ ធម្មំ, ឯវំ តត្ថ វិសុជ្ឈតិ។
សារិបុត្តោវ បញ្ញាយ, សីលេន ឧបសមេន ច; យោបិ បារង្គតោ ភិក្ខុ, ឯតាវបរមោ សិយាៜតិ។
ឥទមវោច, ភិក្ខវេ, សោ ទេវបុត្តោ។ ‘សមនុញ្ញោ មេ សត្ថាៜតិ មំ អភិវាទេត្វា បទក្ខិណំ កត្វា តត្ថេវន្តរធាយី”តិ។
ឯវំ វុត្តេ, អាយស្មា អានន្ទោ ភគវន្តំ ឯតទវោច:
When he had spoken, Venerable Ānanda said to the Buddha:
“សោ ហិ នូន សោ, ភន្តេ, អនាថបិណ្ឌិកោ ទេវបុត្តោ ភវិស្សតិ។ អនាថបិណ្ឌិកោ, ភន្តេ, គហបតិ អាយស្មន្តេ សារិបុត្តេ អភិប្បសន្នោ អហោសី”តិ។
“Sir, that god must surely have been Anāthapiṇḍika. For the householder Anāthapiṇḍika was devoted to Venerable Sāriputta.”
“សាធុ សាធុ, អានន្ទ។ យាវតកំ ខោ, អានន្ទ, តក្កាយ បត្តព្ពំ, អនុប្បត្តំ តំ តយា។ អនាថបិណ្ឌិកោ សោ, អានន្ទ, ទេវបុត្តោ”តិ។
“Good, good, Ānanda. You’ve reached the logical conclusion, as far as logic goes. For that was indeed the god Anāthapiṇḍika.”
ឥទមវោច ភគវា។ អត្តមនោ អាយស្មា អានន្ទោ ភគវតោ ភាសិតំ អភិនន្ទីតិ។
That is what the Buddha said. Satisfied, Venerable Ānanda was happy with what the Buddha said.
អនាថបិណ្ឌិកោវាទសុត្តំ និដ្ឋិតំ បឋមំ។
The authoritative text of the Majjhima Nikāya is the Pāli text. The English translation is provided as an aid to the study of the original Pāli text. [CREDITS »]
